L'alborcera Rafel Vidaller Tricas: Nuestros árboles, Cuadernos altoaragoneses de trabajo 2, Instituto de Estudios Altoaragoneses, 1993, , p. 3Con as variants alborocera, albordera u albrocera. Tamién en masculín alborce u arbucero. (), tamién dita modronyeraCon as variants madronyera y modrollera. u arbetónCon a variant femenina arbetonera., ye un arbusto u arbolet de fuella perén d'a familia d'as ericacias.
Caracteristicas Creix dica una altaria d'uns 5 a 10 m, rarament dica 15 m. O tallo ye royisco, con crepazas, podendo plegar ta os 80 cm, y la corona ye pompuda y redondiata. As fuellas son brilants, de coda curta, d'un verde escuro, con una largaria de 5 a 10 cm y una amplaria de 2 a 3 cm, y tienen os cantos sarratos. As flors son blancas, rara vez d'un rosato clarizo, acampanatas, con un diametro de 4 a 6 mm.
O fruito ye l'alborza u modronyoCon as variants modrollo y madronyo., un lulo amarillenco en primeras y bien royo dimpués, d'1 a 4 cm de diametro, de toque aspro, que matura a l'anyo, ta cuan l'alborcera torna a tener florata. As simients se troban en metat d'o lulo y son chiquetas y de color parda.
Habitat L'alborcera ye espardita per a rechión mediterrania y per a costa atlantica de l'ueste d'Europa. O suyo habitat natural ye en maticals, costeras, penyons, etcetera.
Usos thumb|200px|left|Alborzas As alborzas puede minchar-se; son una mica dulces, anque a suya sabor ye mas bien xasca y granosa. (O vocable latín unedo significa en mincho un).
Tamién pueden fermentar-se ta quitar-ne bebitas alcolicas.
A crosta s'ha emplegato en medicina natural como diuretico.
Chardinería L'alborcera ye un arbolet que se veye a ormino en bels parques y chardins per o colorito d'os lulos suyos.
Tolera millor os puestos an fa una mica de calor, ya que son prou sensibles a las chelatas.
Curiosidaz
En o escudo d'a villa de Madrit, i feguran una alborcera y una onsa que se refirma sobre o tronco.
Notas
Referencias
Unedo Categoría:Árbols Categoría:Taxons nombraus por Carl Linnaeus