Villar ye una entidá de población de la parroquia de Quimarán, nel conceyu asturianu de Carreño.

L'INE establez que Villar ye un llugar de Nomenclátor del INE: Población del padrón continuo por unidad poblacional. (Institutu Nacional d'Estadística).. El so códigu de referencia ye 33 014 050800. Nomenclátor del INE, 2011

Alcuéntrase a una distancia de Candás, capital del conceyu, de 6 km. Tien una altitú máxima de 98 m sobre'l nivel del mar. Pal añu 2001 contaba con 18 viviendes, 12 principales y 6 non principales. Nomenclator de la SADEI

Topónimu Xosé Lluis García AriasXose Lluis García Arias, "Toponimia Asturiana", al falar de "Villar", diz: "Pero dende antiguo VILLAREM (EM), axetivu nominalizáu col que s'aludía a un conxunto de dependencies d'una VILLA o establecimientu pa la esplotación agrícola, tuvo d'aludir tamién a diferentes dependencies rurales dependientes d'una villa o similares a ella y, a la vez, tamién orixe d'un nuevu pueblu; asina: Villar (On, Pa, Pi, Vv, Xx, Lla, Cñ, Go, Si, Sg, Uv, Sr, Mi, Mo, Lr, Ct, Pz, Md, Gr, Cd, Mn, Ce, Sl, Ef, Cu, Tp), Villar (Ay, Li, Mi, Qu, Tb, Ti, Vd, Ni), El Villar (St, Cu, An), Vilar (Ei, Cs, Vn, Ss), El Vilar (Vn), Los Villares (Cb), Los Villares (Ll), Os Villares (Cu), Villares (Xx)."

Sitios d'interés

Palaciu de los González VillarPáxina web del Ayuntamientu Carreño Esta casona del sieglu XVII ye'l solar de la Casa de los Gonzalez Villar, rama de la familia Posada, y alcuéntrase nel númberu 3. Fue rehabilitáu en 1997 y alcuéntrase nun estáu óptimu.

L'edificiu, de dos plantes, tien les parés de piedra y los tabiques de mampostería. La planta baxa fue cámara de tortura de la Inquisición, conocida col nome de "celda del Forcado".

Tien una capiella, tamién del sieglu XVII, construyía coles ruines de la ermita de Santa Eulalia de Candás, que tuvo como última celebración relixosa¡l matrimoniu ente los vecinos de Quimarán Urbano Suárez y María León, el 16 d'ochbre de 1869. Había tres imáxenes, un d'eles, quiciás, la que s'alcuentra na ilesia de San Esteban de Quimarán.

Nel sieglu XVIII, al desapaecer la rama carreñina de la familia González Posada, l'edificiu fue mercáu por José Hevia y Menéndez Valdés, Marqués del Real Tresporte. En 1906 compráronlu Manuel Suárez y Casimiro Suárez, llegando la propiedá, depués d'otros herederos, hasta María Luisa Menéndez González, muyer d'un sobrín de la muyer de Casimiro.

Averada al palaciu, alcuéntrase la fonte del Nolo o fonte VillarPáxina web del Ayuntamientu Carreño , datada nel sieglu XVII.

Ver tamién

Referencies

Enllaces esternos

Categoría:Llocalidaes de Carreño