Pierre de Celle o La Celle, llatinizáu Petrus Cellensis (Troyes, na Champagne, c. 1115 - Chartres, 20 de febreru de 1183), monxu, obispu y teólogu benedictín francés.
Biografía Baxaba de la noble familia de los señores d'Aulnoy-les-Minimes, cerca de Provins, lejanamente emparentaos cola casa real de Francia. Bien nuevu optó por ser monxu cluniacense en Saint-Martin-des-Champs (París). Ellí conoció a Juan de Salisbury, futuru obispu de Chartres; estudiaron xuntos nel monte de Santa Genoveva y fueron amigos pa tola vida, amistando tamién con Goswin de Anchin, futuru rival de Pedro Abelardo. Adictu a la reforma gregoriana, fíxose monxu benedictín y alredor de 1145 (acasu en 1150) convertir n'abá del Monesteriu de Montier-La Celle, cerca de Troyes; ellí convidó a pasar dalgún tiempu a dellos grandes relixosos del so tiempu, ente otros Bernardo de Claraval y el so yá citáu amigu Juan de Salisbury, sosteniendo amás activa correspondencia con otres grandes figures eclesiástiques: Thomas Becket, l'arzobispu Eskil de Lund, los papes Eugenio III y Alejandro III y l'obispu Henri de Beauvais. En 1162 foi nomáu abá de Saint-Remi en Reims, onde'l primer rei merovinxu, Clodovéu I, foi bautizáu y unxíu col llexendariu aceite de la santa angüeña. Dirixó esti monesteriu per espaciu de diecinueve años hasta 1181, añu en qu'asocedió a Juan de Salisbury como obispu de Chartres. Yá sufría de frecuentes enfermedaes: gota y cálculos renales, polo que nun pudo ser incluyíu na nueva promoción de cardenales nin pudo participar nel tercer conceyu de Laterano. Sicasí asumió'l so nuevu cargu con enerxía y arrodió Chartres d'una muralla perbién fortificada, lo que-y valió l'apreciu de los sos habitantes, pero finó tres curtia enfermedá la nueche del 19 al 20 de febreru de 1183. Foi enterráu na Abadía de Saint-Josaphat al llau de Juan de Salisbury.
Obres Les sos obres lliteraries fueron editaes por JanvierParis, 1671 y reimpresas na Patrologia Llatina de Migne.Patrologia Llatina, Volume 202, pages 405-1146, citáu dende la Catholic Encyclopedia Trátase de 177 epístoles, 95 sermones y dellos trataos,Peter Cellensis, artículu de la Catholic Encyclopedia que son:
Epistola ad Joannem SaresberiensemPetrus Cellensis [MED], Epistola ad Joannem Saresberiensem [v202.13] - Patrologia Llatina Database Bibliography De panibusPetrus Cellensis [MED], De panibus [v202.14] - Patrologia Llatina Database Bibliography Mystica et moralis expositio Mosaici tabernaculiPetrus Cellensis [MED], Mystica et moralis expositio Mosaici tabernaculi [v202.15] - Patrologia Llatina Database Bibliography De conscientiaPetrus Cellensis [MED], De conscientia [v202.16] - Patrologia Llatina Database Bibliography Tractatus de disciplina claustraliPetrus Cellensis [MED], Tractatus de disciplina claustrali [v202.17] - Patrologia Llatina Database Bibliography
El so epistolariu foi editáu por separáu con una introducción.Sirmond, Paris, 1613, del artículu de la Catholic Encyclopedia
La Enciclopedia Católica de 1913 estima que los sos sermones y trataos son "per estremu alegóricos y daqué pomposos d'estilu".
Referencies
Categoría:Benedictinos y benedictines de Francia Categoría:Escritores en llatín Categoría:Obispos de Francia Categoría:Teólogos y teólogues de Francia Categoría:Abás benedictinos Categoría:Persones de Troyes Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía NF Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym