Asclepias eriocarpa ye una especie d'anxosperma perteneciente a la familia de les apocinacees. Descripción Ye una yerba perenne erecta que suel tar recubierta d'una gruesa capa de pelos blancos. Les fueyes tienen forma de llanza de forma ovalada, dispuestes opuestes en pareyes o en verticiloss de 3 o 4. La inflorescencia ye un gran grupu de flores n'umbeles. Cada flor ye de color blancu a crema y xeneralmente tiñida con rosa brillosu. Tien una corola recoyida contra'l tarmu. El frutu ye una gran folículo. Distribución y hábitat Ye nativa de California y les partes axacentes de Nevada y Baxa California, onde crez en munchos tipos de hábitats, especialmente les árees seques. Propiedaes La planta utilízase como fonte de fibra y como planta melecinal por dellos grupos indíxenes de California, incluyíu'l Ohlone y Luiseño.Ethnobotany

Asclepias eriocarpa ye como la mayoría de les especies del xéneru Asclepias tóxica. De normal los animales de llendo eviten diches plantes. Sicasí, la toxicidá de cada especie ye abondo distinta. Asclepias eriocarpa ye relativamente bien tóxica. N'estudios con animales, atopóse qu'inclusive 0,05% a 0,25% del pesu del animal en material vexetal de Asclepias eriocarpa ye abondu pa matar una oveya.J. M. Benson, J. N. Seiber, C. V. Bagley, R. F. Keeler, A. Y. Johnson und Stuart Young: Effects on sheep of the milkweeds Asclepias eriocarpa and A. labriformis and of cardiac glycoside-containing derivative material., In: Toxicon, 17, 1979, S. 155-165. Taxonomía Asclepias eriocarpa describióse por George Bentham y espublizóse en Plantes Hartwegianas imprimis Mexicanes 323. 1849. Etimoloxía Asclepias: nome xenéricu que Carlos Linneo nomó n'honor d'Esculapio (dios griegu de la medicina), poles munches aplicaciones melecinales que tien la planta.

eriocarpa: epítetu llatín que significa "frutos llanudos".n'Epítetos Botánicos Sinonimia Asclepias eriocarpa var. microcarpa Munz & I.M.Johnst. Asclepias fremontii Torr. en PlantList

Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Carauterístiques de les apocinacees Referencies

Bibliografía Abrams, L. 1951. Geraniums to Figworts. 3: 866 pp. In L. Abrams Ill. Fl. Pacific States. Stanford University Press, Stanford. Anonymous. 1986. List-Based Rec., Soil Conserv. Serv., U.S.D.A. Database of the U.S.D.A., Beltsville. Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York. CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City. Hickman, J. C. 1993. Jepson Man.: Higher Pl. Calif. i–xvii, 1–1400. University of California Press, Berkeley. Munz, P. A. 1974. Fl. S. Calif. 1–1086. University of California Press, Berkeley. Munz, P. A. & D. D. Keck. 1959. Cal. Fl. 1–1681. University of California Press, Berkeley. Shreve, F. & I. L. Wiggins. 1964. Veg. Fl. Sonoran Des. 2 vols. Stanford University Press, Stanford. Woodson, J. R. Y. 1954. The North American species of Asclepias L. Ann. Missouri Bot. Gard. 41(1): 1–211. Enllaces esternos

Jepson Manual Treatment USDA Plants Profile Photo gallery

Categoría:Plantes melecinales Categoría:Plantes venenoses eriocarpa Categoría:Flora d'Estaos Xuníos Categoría:Flora de Méxicu Categoría:Plantes descrites en 1849 Categoría:Plantes descrites por Bentham Categoría:TBSpecies