El guayabo blancu (Eugenia uruguayensis) ye un árbol o arbustu de 3 a 5 m d'altor, perteneciente a la familia de les Mirtacees. Ye orixinariu del sur de Brasil; norte d'Arxentina, y Uruguái. La so copa ye trupa. La so corteza ye maculada (con manches) y escamosa. Ye de xamasca persistente.

Descripción botánica Fueyes simples, peciolaes, de 5-7 cm de llargu y 1,8-3 cm d'anchu, llámina coriácea, simétrequiers, micrófilos elípticos; con base aguda cuneada y ápiz agudu y atenuáu. Marxe enteru. Peciolu normal y marxinal, glabro, 5-7 mm de llargu y 1-1,5 mm d'anchu. Vena paramarginal formada polos arcos de venes de segunda categoría, y vena intramarginal formada polos ojales de venes de tercer categoría. 10 a 14 pares de venes secundaries, remanecen irregularmente n'ángulu agudu (45º-60º), irregularmente curvaes (na base decurrentes y, nel centru-ápiz tropezoses o rectes), espaciaes de manera uniforme. Árees intercostales bien desenvueltes, con una vena intersecundaria (simple o compuesta). Venación de tercera y cuarta categoría reticulada al azar. Les venes de tercer categoría remanecen irregularmente n'ángulu rectu-obtusu, y siguen un cursu tropezosu. Venación de quinta categoría dicotomizada. Aréolas moderadamente desenvueltes, y empobinaes al azar. Vénulas ramificaes 1 o dos veces. Venación de mayor orde sestu. Venación postrera marxinal ojalada completa.

Distribución y hábitat Buenos Aires, Corrientes, Entre Ríos y Misiones; crez en montes y selves marxinales hasta los 800 m.s.n.m. Habita tamién en Brasil, Paraguay y Uruguái.

Cultivu Requier enforma sol, y aguanta xelaes leves; temperatures per debaxo de los -5 °C causen daños que pueden ser fatales pa plantes nueves. Crez ente'l nivel del mar y los 1000 msnm, en suelos de cualquier tipu salvu salinos; aguanta bien les seques y les llenes de curtia duración. Llántase xeneralmente de grana, que grana nel plazu d'un mes, anque la viabilidá de les mesmes mengua espectacularmente a partir de les 4 selmanes de recoyida.

Uso Árbol d'usu melecinal. Coles fueyes puede preparar una fervinchu de propiedaes diurétiques, dixestives y antidiarreiques; el decocto de la corteza en gárgares emplegar pa les anxines y otres afecciones del gargüelu.

Taxonomía Eugenia uruguayensis describióse por Jacques Cambessèdes y espublizóse en Flora Brasiliae Meridionalis (quarto ed.) 2: 362. 1833. Etimoloxía Eugenia: nome xenéricu dau n'honor del Príncipe Eugenio de Saboya.

Uruguayensis: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización n'Uruguái. Sinonimia Eugenia batucaryensis O.Berg Eugenia calycosema O.Berg Eugenia guabiju O.Berg Eugenia maschalantha O.Berg Eugenia opaca O.Berg Eugenia opaca var. brasiliensis O.Berg Eugenia opaca var. montevideensis O.Berg Luma calycosema (O.Berg) Herter Luma opaca (O.Berg) Herter Luma uruguayensis (Cambess.) Herter en PlantList

Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Carauterístiques de les mirtacees

Referencies

Bibliografía

Cambessedes, J. 1832-1833. Myrtaceae. In:. Fl. Bras. Merid. (quarto ed.) 2: 277–381. Forzza, R. C. & et al. et al. 2010. 2010 Llista de espécies Flora do Brasil. http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010/ . Zuloaga, F.O., O. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las plantas vasculares del Cono Sur (Arxentina, Sur de Brasil, Chile, Paraguay y Uruguái). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107(1): i–xcvi, 1–983; 107(2): i–xx, 985–2286; 107(3): i–xxi, 2287–3348.

Enllaces esternos

Flora brasiliensis Publicación sobre mirtacees d'Arxentina

Categoría:Plantes melecinales Uruguayensis Categoría:Plantes descrites en 1833 Categoría:Flora d'América del Sur Categoría:Plantes descrites por Cambessèdes Categoría:TBSpecies