John Milton foi un poeta y ensayista inglés, conocíu especialmente pol so poema épicu El paraísu perdíu (Paradise Lost). Políticamente foi una figura importante ente los reclutadores de la Guerra Civil Inglesa, yá que cuando ocupó'l puestu de ministru de llingües estranxeres sol mandatu de Cromwell yera l'encargáu de responder a los ataques a la república. Los sos trataos políticos fueron consultaos pa la redaición de la Constitución de los Estaos Xuníos d'América.El Poeta de la Revolución Puritana: Teoría Política de John Milton Nieves Saldaña Díaz = 06
Poéticamente, Milton ye una de les figures más importantes del panorama lliterariu inglés, siendo n'ocasiones asitiáu al mesmu nivel que Shakespeare. La influencia de Milton na lliteratura posterior ye amplia y variada: atribuyir a la influencia de la so obra l'aceptación y espardimientu del versu blancu en poesía,Milton's literary form, The Cambridge History of English and American Literature y, especialmente mientres el Romanticismu, les alusiones a la so obra algamaron un nivel similar al gociáu poles referencies clásiques. La mesma personalidá de Milton foi n'ocasiones aldericada y criticada, cuantimás, la forma na que se dibuxó a sigo mesmu en delles de les sos obres, cuantimás nes «Defensio».Lucy Newlyn. Paradise Lost and the Romantic Reader.
Introducción a la dómina
thumb|left|Oliver Cromwell, Lord Protector. La reina Sabela I morrió ensin dexar descendencia, cesando asina la dinastía Tudor, y empecipiando la de los Estuardo, al pasar la corona a Xacobu I, que yera tamién rei d'Escocia ya Irlanda; los protestantes empezaron a esmolecese, pos-y consideraben demasiáu tolerante col catolicismu. Col ascensu al tronu del so fíu, Carlos I d'Inglaterra, les tensiones ente'l parllamentu y el monarca empezaron a amenaciar a la monarquía; Carlos I quería unificar los trés reinos (Inglaterra, Escocia ya Irlanda) so un solu reináu, pero'l parllamentu tarrecía qu'esto modificara les tradiciones de la corona inglesa, menguando'l poder parlamentario. El matrimoniu del rei con una muyer católica tamién xeneró esmolición nos anglicanos, quien tarrecíen que'l futuru Príncipe de Gales fuera educáu nel catolicismu. Per otru llau, Carlos I buscaba la gloria nes guerres Europees, lo cual riquía de fuertes tases d'impuestos que'l parllamentu negar a dexar por más d'un añu. Les tensiones ente'l rei y el parllamentu amontáronse cuando éstos intenten procesar al so favoritu, el duque de Buckingham, polo que decide eslleir el parllamentu. Dempués de 11 años de tiranía, empecípiase una revuelta n'Escocia, que constitúi l'empiezu de les Guerres de los trés reinos. Dempués de la derrota en Newcastle, vuelve convocar al parllamentu, que s'amuesa más contrariu de lo que fuera años tras. Empezaron a tomar midíes pa iguar la economía del país, qu'había quedáu abrasada poles guerres n'Europa y Escocia. El 3 de xineru de 1642, Carlos unvió al Fiscal Xeneral del Estáu a la Cámara de los Lores pa procesar por alta traición a dellos Comunes. L'intentu d'arrestu bastió la guerra civil: en Londres producieron manifestaciones y fregaos públicos. En mayu, el Parllamentu asumió'l poder de realizar nomamientos militares. En xunetu, constituyó'l so propiu exércitu y n'agostu el rei formó'l suyu en Nottingham.
Dempués d'esta primer guerra, Cromwell tomó poder nel llau parllamentariu, encalorando sulevaciones ya invadiendo a Escocia. Dientro del propiu bandu parllamentariu munchos creíen que s'había alloriáu demasiáu lloñe. Cuando'l parllamentu decide axustar con Carlos I, Cromwell empecipia un golpe militar, dixebrando asina al bandu parllamentariu en dos ya instaurando la Commonwealth. Carlos I d'Inglaterra foi degolláu'l 30 de xineru de 1649, colo que s'empecipien los años de la república y el protectoráu, hasta la Segunda Guerra Civil Inglesa.
Biografía
Primeros años John Milton foi'l segundu fíu de John y Sara Milton. El so padre yera un prósperu escribán, realizando xeres que güei consideraríamos notariales. Compónía tamién música eclesiástica y tenía venceyos col mundu del teatru, especialmente'l Blackfriars Theatre; fuera desheredáu pol so padre, fervosu católicu, por faese protestante. La familia vivía en «The Spreadeagle», la so casa de Cheapside, cerca de la Catedral de San Pablo en Londres, en que la so escuela estudió Milton. Dende una bien temprana edá, Milton empezara a aprender les llingües clásiques de la mano de tutores, ente ellos Thomas Young.
En 1625, foi almitíu al Christ's College en Cambridge, onde empezó a preparar pa entrar na Ilesia d'Inglaterra. Yera bien bon estudiante,Según dixo'l so hermanu, Christopher Milton a John Aubrie «Cuando (John) diba a la escuela, cuando yera bien nueva, estudiaba bien duru y hasta bien tarde, de normal hasta pasaes les 12 o 1 de la madrugada y el nuesu padre ordenaba a la criada que nun se chara hasta que lo fixera él». (Darbishire 2, 10) «En cumpliendo doce años, raramente retirar a la cama enantes de medianueche». (Columbia 8.119). En The Milton-L homepage pero gustába-y aldericar y foi espulsáu temporalmente por reñer col so tutor, William Chappell, polo cual al so regresu foi-y asignáu otru. El so profesor favoritu foi Thomas Young (que yá fuera tutor so en Londres), que remanecería n'otros momentos de la so vida desvenceyaos de la etapa de Cambridge. Faise amigu de Roger Williams, teólogu disidente americanu, al qu'enseñaría hebréu en cuenta de lleiciones d'holandés. Nesti periodu compunxo dellos poemes, ente ellos On the Morning of Christ's Nativity. Sabemos que los primeros años de la so estancia en Cambridge nun fueron prestoses. Milton sentíase alienado pos consideraba'l so intelectu cimeru al de los sos compañeros y éstos, faciendo referencia al so pelo llargu y roxu, y el so aspeutu amuyeráu punxéron-y el llamatu de «Lady of Christ's» (college). Sicasí, ye posible qu'una vegada les sos obres poétiques empezaron a publicar nos periódicos de la universidá, la situación camudó, como paez indicar el so postreru escritu universitariu, Oratoriu pro Arte, que trata ente otres coses de lo bello y pervalible d'una amistá ente iguales.
Estudiu intensivu y viaxes En 1632, graduóse cum laude y tornó a Londres, onde se dedicó mientres cinco o seis años al estudiu intensivu y la composición lliteraria na so casa de Hammersmith. Nesta dómina escribió principalmente poemes, como On Shakespeare, L'Allegro y Il Penseroso.
Contrariu a la educación de Cambridge, qu'entós se basaba principalmente na memorización, Milton dedicó esti tiempu a la llectura de les obres de los antiguos y los contemporáneos sobre teoloxía, filosofía, historia, política, lliteratura y ciencia. Como guía pa trazar los estudios a los que Milton dedicar nestos años recurrir al so «commonplace book», daqué según el so cuadiernu de notes, que güei puede atopase na Biblioteca Británica. La educación de Milton foi amplia y variada; conocía'l llatín, el griegu y l'hebréu. Yera un fluyíu falante del francés, l'español y l'italianu, y aplicóse tamién n'aprender inglés antiguu y holandés. Gracies a esta educación, Milton ye consideráu como unu de los escritores más instruyíos de la lliteratura inglesa.
N'abril de 1637 morrió la so madre, y unos meses dempués Edward King, amigu de Milton de la dómina de Cambridge, morrió afogáu, polo que los sos compañeros decidieron escribir elixíes nel so honor. En payares Milton compunxo Lycidas p'añader nesta coleición en memoria de King, y ésta publicóse en 1638. Escribió tamién mazcaraes como Arcades o Comus, que compunxo para John Egerton, primer conde de Bridgewater, al ser ésti instauráu «Lord President of Wales» —los manuscritos d'estes obres tempranes caltener nel Trinity College de Cambridge, polo que se conocen como «los manuscritos de Trinity»—.
Como yera costume ente los mozos pudientes na dómina, Milton entamó un viaxe per Europa na primavera de 1638; foi a París y dempués a Italia, onde, mientres la so estancia en Florencia, bien probablemente conoció a Galileo Galilei, que atopábase so arrestu domiciliariu por orde de la Inquisición. En Roma foi convidáu pol Cardenal Barberini, sobrín del papa Urbanu VIII, a visitar la Biblioteca Vaticana. Treslladóse a Xinebra, onde fora cola esperanza de conocer al célebre teólogu calvinista Giovanni Diodati. Ellí, tuvo qu'atayar el proyeutáu viaxe a Grecia al afayar rumores cada vegada más insistentes de qu'una guerra civil arreciaba Inglaterra y que un amigu so d'infancia, Charles Diodati, sobrín del anterior, morriera. Tornó a Inglaterra en xunetu de 1639, dempués de lo que empezó a escribir Epitaphium Damonis, un poema en llatín en memoria del so amigu.
En Londres, estableció una especie d'academia, a la qu'asisten los sos sobrinos, Edward y John Phillips, y a la qu'alleguen más palantre nueves de families aristocrátiques. La Guerra civil taba cuayándose (el so prefaciu, les Guerres de los obispos yá se taben llibrando). El rei Carlos I invadiera Escocia y eslleíu el parllamentu. Milton, activu en política, empezó a redactar panfletos antiepiscopales —nesta dómina, política y relixón taben fuertemente enllazaes (el rei ye la cabeza de la ilesia anglicana), daqué que puede apreciase nos escritos de Milton: Of Reformation, sobre la disciplina nes ilesies d'Inglaterra; Animadversions, Of Prelatical Episcopacy (que ye una defensa de Smectymnuus, una organización protestante liderada por Thomas Young) y The Reason for Church Government, na que s'asitia en contra de la prelación (xerarquía) y ataca a la Ilesia alta, especialmente al so líder William Laud, Arzobispu de Canterbury—.
Primer matrimoniu thumb|left| Primer edición de Aeropagítica. En 1642, Milton se casa con Mary Powell, que tenía entós 17 años. La rellación nun duró enforma, y pocu dempués Mary abandonólu, tornando a la casa de los sos padres en Oxford, pos Milton tenía un calter focicón. Esta situación dio llugar a los famosos «Trataos sobre'l divorciu», onde s'argumentaba a favor del divorciu por incompatibilidá de personalidaes: en 1643, publica la Doctrina y disciplina del divorciu y en 1644, El xuiciu sobre'l divorciu de Martín Bucer. La publicación d'estos testos causó un escándalu nel parllamentu y ente'l cleru, qu'intentó censuralos; por causa de esto, mientres el branu de 1644 Milton escribió'l so Areopagítica, una apoloxía de la llibertá de prensa. Per otru llau, Milton, que quedara en cierta midida desencantáu de la educación de Cambridge, escribe Sobre la educación, un tratáu que propón establecer un estudiu rigorosu pa los mozos d'Inglaterra. En 1645, publicar otros trés obres: Tetrachordon, Colasterion, y una coleición de Poemes de Mr. John Milton, n'inglés y en llatín.
Alredor de 1645 Mary Powell tornó al llar conxugal y reconciliáronse, la so primer fía, Anne nació al añu siguiente. Cuando la guerra civil españó, los Powell declaráronse monárquicos, ente que Milton yera republicanu. En Oxford, los monárquicos taben siendo espulsaos, asina que la familia de la so muyer treslladóse a la casa de Milton, en Hammesmith, Londres. En 1647 muerren el so padre y el so suegru. Un añu dempués los Powell abandonen la casa, y naz la so segunda fía, Mary Milton. El 30 de xineru de 1649 el rei, Carlos I ye executáu nuna plaza pública, actu del que probablemente Milton foi testigu. Dos selmanes dempués publicar L'exerciciu de la maxistratura y el reináu, qu'enceta cuestiones institucionales.
Ministru de llingües estranxeres thumb| Primer edición de Eikonoklastes. Una vegada establecida la Commonwealth tres la victoria parllamentaria, el gobiernu de Cromwell fai de Milton ministru de llingües estranxeres (marzu de 1649) y la familia treslladóse a Westminster, onde naz el so primer fíu, John. Nos años subsiguientes Milton sería l'encargáu de traducir al llatín les actes oficiales y responder a los ataques lliterarios contra la república; tamién sirviría como censor y ye bien posible que tamién redactara discursos pa Cromwell.