José Manuel Pedregal y Sánchez-Calvo foi un xurista y políticu español, fíu de Manuel Pedregal y Cañedo.
Formáu en Derechu na Universidá Central de Madrid y na Institución Llibre d'Enseñanza, que llegó a presidir, foi un destacáu xurista y educador bien influyíu pol movimientu rexeneracionista y que desenvolvió la mayor parte del so llabor n'instituciones de vanguardia del periodu de la restauración borbónica y la Segunda República.
Foi diputáu al Congresu mientres 16 años, de 1907 a 1923, hasta que s'establez la dictadura de Primo de Rivera. Militó nel Partíu Reformista de Melquiades Alvarez. Pocu antes del golpe de Primo de Rivera foi mientres cuatro meses ministru de Facienda nel gabinete de crisis formáu tres el desastre d'Annual.
Foi miembru del Conseyu Cimeru d'Emigración, del Institutu de Reformes Sociales, de la Xunta d'Aranceles, Presidente de la Institución Llibre d'Enseñanza, de l'Asociación pa la Enseñanza de la Muyer, de la Real Academia de Ciencies Morales y Polítiques y del Conseyu d'Estáu.
Unu de los ventidós xuristes adictos a la sulevación quien designaos pol Ministeriu de Gobernación el 21 d'avientu de 1938 ellaboraron el dictame sobre la illexitimidá de los poderes actuantes el 18 de xunetu de 1936”.
Referencies
Verdejo Lúcas, José: Exércitu, política y sociedá nel reináu d'Alfonso XII. Ministeriu de Defensa. Madrid, 2004. . VV.AA: La política nel reináu d'Alfonso XII. Edit. Marcial Pons. Madrid, 2003.
Categoría:Persones d'Uviéu