Entender por adopción o filiación adoptiva al actu xurídicu por aciu el cual créase un venceyu de parentescu ente una o dos persones, de tala forma que establez ente elles una rellación de paternidá y/o maternidá.
Hai enforma tiempu la adopción víase como un actu de caridá, anguaño la adopción ye una solución por que los menores puedan volver tener una familia y les pareyes o persones solicitantes puedan vivir y esfrutar la esperiencia de tener un fíu. Antes d'adoptar tien qu'haber un procesu de reflexón, dexando un pocu de tiempu trescurrir, pos nun ye namái una cuestión de ciñu.http://revista.consumer.es/web/es/20000301/interiormente/30566.php Amás, dada la función de proteición del menor a que respuende, asumir les obligaciones de curiar del adoptáu. Procurando en tou momentu l'interés cimeru del menor.
Les llexislaciones establecen unos requisitos mínimos pa poder adoptar, ente los cualos son comunes:
Una edá mínima del adoptante que suel superar la de la mayoría d'edá y, n'ocasiones, una edá máxima. Plena capacidá d'exerciciu de los derechos civiles. Nun ser tutor n'exerciciu del adoptáu.
L'adopción reviste dos tipos: plena y simple.
La adopción plena surte los mesmos efeutos que la filiación por naturaleza, y xeneralmente el adoptante tien qu'axuntar unos requisitos más esixentes que na adopción simple, onde nun esiste sustitución automática d'apellíos nin el fíu adoptáu ocupa un llugar similar nel orde de socesión testamentaria colos fíos naturales.
Esta división atopa los sos oríxenes na adopción romana. Nel imperiu Romanu esistíen la adrogatio y la adoptio. La postrera de la mesma subdividíase en adoptio plena y minus plena, na plena dábase la cesión de la patria potestá na minus plena formábase un venceyu ente adoptante y adoptáu que podía (pos nun yera forzosu) xenerar derechos de socesión.
Adopción por países
Arxentina L'adopción alcuéntrase regulada na llei nacional 24.779, anque dáu'l calter federal del país, les metodoloxíes y especialmente los procesos previos a l'adopción y de otorgamiento de guardar difieren en distintes xurisdicciones provinciales.llei nacional 24.779
Puede ser adoptante toa persona qu'axunte los requisitos establecíos pola llei cualesquier fora'l so estáu civil teniendo d'acreitar residencia permanente nel país por un periodu mínimu de cinco años y ser a lo menos dieciocho años mayor que l'adoptáu.
Chile Esta figura xurídica alcuéntrase regulada pola Llei Nᵘ 19.620 que dicta les normes sobre adopción de menores (publicada nel Diariu Oficial con fecha 5 d'agostu de 1999) pol so Reglamentu conteníu nel Decretu Supremu Nᵘ 944 de 2000 del Ministeriu de Xusticia, y pol Conveniu de La Haya sobre Proteición del Neñu y Cooperación en Materia d'Adopción Internacional de 1993, y que foi ratificáu por Chile nel añu 1999.
L'organismu encargáu de la proteición y el cuidu de los menores susceptibles de ser adoptaos ye'l Serviciu Nacional de Menores (SENAME). Esisten delles fundaciones que tán acreitaes ante'l SENAME pa evaluar candidatos y ayudar en procesos d'adopción de menores.
Colombia
Conceutu d'adopción El Códigu d'Infancia y Adolescencia, referir a la institución nestes disposiciones, artículos 61 a 78 y 124 a 128; y nel 61 definir precisando que ye, principalmente y por excelencia, una midida de proteición al traviés de la cual, so la suprema vixilancia del Estáu, establecer de manera irrevocable, la rellación paternu-filial ente persones estrañes, que nun tienen esa rellación por naturaleza: Adoptable y adoptivu. De forma senciella sábese que resulten del conceutu claramente, un oxetu y la so esencia.
Oxetu
Consiste en protexer al menor adoptáu, neñu, neña o adolescente qu'adquier la calidá de fíu por un estrañu, el adoptable, qu'asume la posición de padre pa da-y el verdaderu y fayadizu llar y tratar al menor como'l so fíu.
Esencia
Ye l'establecimientu d'un parentescu que se llama de adopción, civil o llegal; que conforme a la sentencia de la Corte Constitucional de Colombia C-893 de 31 de xineru de 2007, pretende garantizar, l'adopción, al menor expósito o n'abandonu un llugar estable onde pueda desenvolvese de forma harmónica ya integral, constituyendo una rellación paternu-filial ente persones estrañes, que biolóxicamente nun la tienen.L'adopción en derechu de familia. Alcides Morales Acacio.
L'adopción y l'Institutu Colombianu de Bienestar Familiar (ICBF) En Colombia, l'Institutu Colombianu de Bienestar Familiar, ye l'organismu del Estáu encargáu de protexer al menor d'edá y garantiza-y los sos derechos. Pa ello cunta con preseos xurídicos como lo ye'l Códigu del Menor, que contién midíes de proteición pa los menores en situaciones regulares. Ente estes midíes atopa l'adopción.L'adopción, teoría y práutica. Carlos Darío Camargo del Focete'' Primer edición marzu de 2000. Editorial Departamentu de Publicaciones de la Universidá Externado de Colombia.
Gratuidá de l'Adopción La norma colombiana establez nel Códigu de la Infancia y l'Adolescencia, Artículu 74, lo siguiente d'estrictu cumplimientu: “...Nin l'Institutu Colombianu de Bienestar Familiar nin les Instituciones Autorizaes por ésti pa desenvolver programes d'adopción, van poder cobrar direuta o indireutamente retribución dalguna pola entrega d'un menor pa ser adoptáu. En nengún casu va poder dase pagu a los padres pola entrega que faigan de los sos fíos pa ser daos n'adopción nin exercer sobre ellos presión dalguna pa llograr el consentimientu...”.
Quién pueden adoptar según el réxime llegal colombianu (ART. 68) Códigu de la Infancia y l'Adolescencia Llei 1098 de 2006. Los cónyuges (maríos). Les persones solteres, viudes o separaes. La pareya formada por un home y una muyer que demuestre una convivencia ininterrumpida d'a lo menos dos años. Esti términu va cuntar a partir de la sentencia de Divorciu, si dalgunu d'ellos tuviera casáu o con un venceyu matrimonial anterior. El guardador al pupilu o ex pupilu, una vegada aprobaes les cuentes de la so alministración. El cónyuge o compañeru permanente, al fíu del cónyuge o compañeru, que demuestre una convivencia ininterrumpida d'a lo menos dos años.
Los tiempos d'espera Anque'l númberu d'adopciones internacionales caltúvose estable nos últimos años, l'aumentu de solicitúes fizo que los tiempos d'espera allárguense cuando lo que se desea ye adoptar neños pequeños.
Como otros países, los espedientes p'adoptar neños mayores o con necesidaes especiales y grupos d'hermanos tramitar con calter prioritariu. Les adopciones de neños de 6 y 7 años tienen anguaño un tiempu d'espera d'apenes 6 meses (datu de xineru de 2009). Sicasí, les families que tán agora recibiendo asignaciones de neños de 0 a 3 años, llevaben daqué más de trés años esperando.
Ecuador N'Ecuador, la institución d'adopción produz los sos efeutos xenerales de manera plena, polo qu'esiste solo l'adopción plena, lo que traería a la trasmisión d'apellíos y nel aspeutu socesoriu a participar d'herederu llexítimu en tou lo referente a la socesión. N'Ecuador, les regulaciones pertinentes atopar nel Códigu de la niñez y adolescencia Art 152, y amás de les demás codificaciones pertinentes como'l Códigu Civil Art.314.
España
Historia Dende 1939 hasta 1987, nun esistía la norma actual.http://www.ladepeche.fr/article/2012/10/06/1458069-le-filme-choc-sur-les-300-000-bebes-espagnols-voles.html Cinespaña. Le filme choc de deux Toulousains sur les 300 000 bébés espagnols volés
Actualidá A partir de la entrada a valir de la Llei 21/1987, de 11 de payares, n'España produz un cambéu radical na concepción de la institución xurídica de l'adopción, una y bones la llei induz dos principios fundamentales nos que se basa l'adopción: la configuración de la mesma como un elementu de plena integración familiar y l'interés del neñu adoptáu que se sobrepon a los otros intereses llexítimos que se dan nel procesu de la constitución de l'adopción. Per otra parte poténciase'l papel de les entidaes públiques con competencia en proteición de menores.
La Llei Orgánica de Proteición Xurídica del Menor, al respeutive de l'adopción nacional ya internacional, introduz la esixencia del requisitu d'idoneidá de los adoptantes, que tien de ser apreciáu pola entidá pública, y regula meritoriamente l'adopción internacional.http://noticias.juridicas.com/base_datos/Priváu/lo1-1996.html Llei Orgánica 1/1996, de 15 de xineru, de Proteición Xurídica del Menor
Según esta llexislación l'adopción ye una ferramienta p'apurrir una familia a neños o neñes qu'escarecen d'ella.
Les pareyes o persones solteres que deseyen adoptar a nivel nacional tienen de presentar la so correspondiente solicitú (de normal n'impresu normalizáu) a los Servicios de Proteición de Menores de les sos respeutives Comunidaes Autónomes y darréu pasaren a una llista d'espera pa la so valoración. El procesu de valoración llevar a cabu por aciu una serie d'entrevistes, visites domiciliaries y presentación de documentación. Les autoridaes van estudiar los citaos informes hasta que decidan conceder o refugar la idoneidá de los solicitantes. Una vegada valoraos y reconocíos como aparentes pa l'adopción, van pasar a una llista de seleición, a los efeutos de proponer la asignación d'un menor, formalizándose l'Acoyimientu Familiar preadoptivo (pudiendo ser esti alministrativu o xudicial). Empecípiase'l procedimientu d'acoplamientu del menor na casa familiar y darréu preséntase la propuesta d'adopción pola entidá pública. El xuez, previa valoración de la documentación ya informe del fiscal, va dictar autu d'adopción y finalmente va realizase la inscripción nel Rexistru Civil, a los efeutos de modificar los apellíos.
De conformidá col art. 175 del Códigu Civil, los adoptantes tienen d'axuntar los siguientes requisitos:
Ser mayores de 25 años (basta qu'unu d'ellos algamara dicha edá). Presentar la correspondiente solicitú nel Rexistru d'Adopciones. Tener unes condiciones psico-pedagóxiques y sociu-económiques mínimes como pueden ser. Que'l mediu familiar axunte les condiciones fayadices pa l'atención del menor al respeutive de la so salú física y psíquica (situación · · Socio-económica, habitabilidá de la vivienda, disponibilidá de tiempu mínimu pa la so educación). Nel casu de cónyuges o persones que convivan davezu ello ye que qu'esista una rellación estable y positivo. (Valórase convivencia mínima de 2 años). Qu'esistan motivaciones y actitúes fayadices pa l'adopción. Qu'esista voluntá compartida per parte de dambos nel casu de ser cónyuges o pareyes de fechu. Qu'esista aptitú básica pa la educación d'un neñu. Va Ser negativu que los solicitantes condicionen l'adopción a les carauterístiques físiques, al sexu o a la procedencia sociu-familiar de los menores, según el tapecimientu o falseamiento de datos relevantes pa la valoración per parte de los solicitantes.
N'España déxase l'adopción per parte de pareyes del mesmu sexu dende l'añu 2005, cuando entró a valir la llei de matrimoniu qu'esaniciaba la discriminación ente pareyes de distintu y mesmu sexu.
Anguaño, nel Derechu internacional priváu, l'adopción ta regulada pola Llei 54/2007.Llei 54/2007
Guatemala La institución de l'adopción foi regulada en Guatemala per primer vegada y definióse de la siguiente manera: "l'adopción ó prohijamiento ye l'actu de tomar por fíu al que nun lo ye del adoptante" nel Códigu Civil de 1877. El Códigu Civil de 1926 suprimió la institución de l'adopción por considerar que nun yera necesaria y emprestábase a una gran cantidá d'abusos y crímenes. El Códigu Civil de 1932 caltuvo'l mesmu criteriu que'l Códigu Civil de 1926. Foi restablecida na Constitución de 1945, y establecióse que l'adopción se instituyó en beneficiu de los menores d'edá y nun se reconocen desigualdaes llegales ente los fíos naturales y los adoptivos.