Un tatuaxe ye un cambéu permanente del color de la piel nel que se crea un dibuxu, una figura o un testu y afigúrase con aguyes o otros instrumentos qu'inyecten tinta o dalgún otru pigmentu so la epidermis d'una persona.
Historia
La evidencia más antigua de tatuaxes en momies atopar nuna perteneciente a la Cultura Chinchorro na mariña de Chile. Nestes caltienen tatuaxes esistentes dataes nel añu 2000 e. C. Esti tatuaxe consiste nun bigote delgáu sobre'l llabiu cimeru d'un home adultu.
Inclusive, na mesma zona atopóse evidencia arqueolóxica que daten d'hasta 60 000 años d'antigüedá que podríen representar ferramientes pal tatuaxe.
En 1991 atopóse una momia neolítica dientro d'un glaciar de los Alpes de Ötztal, con 57 tatuaxes nel llombu. Esta momia ye conocida como'l «Home de Xelu», ye'l cadabre humanu con piel más antiguo que s'atopó y la so antigüedá varia según distintos autores: Cate Lineberry, calculó-y unos 5200 años d'antigüedá. Sicasí, les distintes cultures qu'utilizaron el tatuaxe facer de distintes maneres; tanto como arte, nel sentíu de creación de significaos rituales o simbólicos, como asocedía nel Antiguu Exiptu, como pa marcar o señalar a los criminales, que ye'l casu de les antigües Grecia y Roma. Inclusive se cree que, pola so posición nel Home de Xelu», les marques cumplieron un fin terapéuticu, asemeyáu a l'acupuntura. Otres famoses momies antigües con tatuaxes que s'atoparon fueron la momia de Amunet, proveniente del Antiguu Exiptu, y la momia ta demostrando que la práutica del tatuaxe ye tan antigua como la historia de la humanidá. Amás tamién s'utilizaba en delles tribus pa estremase los unos colos otros.
En 2006, tamién na mariña norte de Perú, dar a conocer una momia de hai 1500 años nel Complexu Arqueolóxicu El Bruxu: la Dama de Cao, en que los sos brazos y manes entá se calteníen tatuaxes de culiebres, arañes, cocodrilos, monos, lleopardos,abeyes y caparines.
Etimoloxía y terminoloxía Anque la pallabra tatuaxe posiblemente provién del samoanu «tátau», que significa marcar o cutir dos veces (en referencia al métodu tradicional d'aplicar los diseños o plantíes), incorpórase al asturianu al traviés del francés, tatouage. Los marineros que viaxaben pel océanu Pacíficu atoparon a los samoanos, y quien quedaron estelaos polos sos tatuaxes equivocadamente traducieron la pallabra «tatau» como tatuaxe. En xaponés, la pallabra usada pa los diseños tradicionales o aquellos diseños que son aplicaos usando métodos tradicionales ye «irezumi» (insertamientu de tinta), ente que «tattoo» usar pa diseños d'orixe non xaponés.
Diferencies culturales De siguío una llista de les cultures y usos del tatuaxe más destacaos. va intentase, hasta onde sía posible, caltener una linealidad cronolóxica.
Polinesia Aparentemente, esta rexón del mundu ye la que tien la tradición tatuadora más amplia. Les distintes tribus de la Polinesia utilizaben el tatuaxe como una ornamentación corporal, ensin que por ello éstos pierdan el so fuerte sentíu comunal. El tatuaxe empezaba a bien temprana edá y enllargábase hasta que nun quedara rexón del cuerpu virxe de los pigmentos. Más allá del so sentíu estéticu, el tatuaxe confería xerarquía y favorecía el respetu comunal a quien los llevaba na so piel: cuanto más tatuáu taba daquién, más respetu debíase-y. De manera particular, los maorís utilizaben el tatuaxe pa la batalla. Los dibuxos que llevaben na piel contribuyíen a la so famosa estratexa d'asustar a los sos enemigos. La práutica de tatuar desenvolver mientres miles d'años y algamó un puntu culmen col perfeccionamiento de motivos xeométricos. El tatuaxe utilizar pa identificar a un individuu. Amás, indicaba'l pasu de l'adolescencia al maduror.Historia del tatuaxe polinesiu y
Exiptu N'Exiptu yeren sobre manera les muyeres quien se tatuaben. Conferíense-y al tatuaxe funciones proteutores y máxiques. El calter sobrenatural del tatuaxe nun foi exclusividad d'Exiptu: munches cultures otorgar esti poder a los tatuaxes. Rellacionar enforma coles deidaes y cola proteición.
América N'América del Norte, los indíxenes utilizaben los tatuaxes como parte del ritual de camín. Cuando una persona pasaba de la pubertá a la adultez tatuar col fin de protexer la so alma. Sicasí, ésta nun yera l'únicu usu ritual que se faía del tatuaxe nesta rexón del mundu. N'América Central, les tribus utilizaben los tatuaxes a manera de conmemoración de los cayíos en batalla y como forma d'adoración de los dioses.
Nel hemisferiu sur del continente americanu, tribus indíxenes tamién pintaben los sos cuerpos, pero non de manera permanente. Pigmentos creaos con flores y grases vexetales como d'animales, daben nuevos tonos qu'acompañaben los sos rituales de manera temporal con significaos igual de fondos y espirituales, de los cualos desaposiábense una vegada terminaben el ritu.
Alloñáu Oriente thumb|upright|Roshi Ensei, con tol so cuerpu tatuáu y con un pesáu cayáu na mano. Utagawa Kuniyoshi, alies Ichiyusai (1797-1861), artista xaponés de la escuela ukiyo-e.
Aproximadamente nel sieglu X e. C., el tatuaxe llegó al Xapón. A partir del so insertamientu na cultura nipona, el tatuaxe popularizar en sectores cada vez más poderosos, hasta aportar a utilizáu por un Emperador nel sieglu V como ornamientu corporal. Señálase equí'l so usu estéticu porque en Xapón esistía'l costume de destinar el tatuaxe pa marcar a los delincuentes nos sos brazos con llinies grueses en par o otru tipu de formes, tatuando en dambos brazos ente'l coldu y la muñeca en tol so alredor. Esta marca tenía l'oxetivu de faer de les persones que desobedecían la llei individuos repudiables pa tola so vida y en toos llaos, arriendes de llevar la marca de la vergüenza consigo, por cuenta de esto, los delincuentes marcaos por tatuaxes vergonzosos empezaron a tapa-y los con otros tipos de diseños más mitolóxicos, ye d'ende qu'empecipia la famosa terminoloxía Yakuza, siendo esta una "mafia" xaponesa que s'estrema por tener tatuaxes en casi tola totalidá del cuerpu. Unu de los diseños más importantes de tatuaxe Xaponés "irezumi" ye'l Koi o Carpa Xaponesa, el Koi ye un pexe ornamental d'importante valor cultural y los sos diseños en tatuaxes convirtiéronse en más qu'una tradición, non solamente en Xapón sinón tamién alredor del mundu.
Shui Hu Zhuan ye una novela china que se tradució al xaponés ("Suikoden") nel sieglu XVII. Esti llibru anovó l'interés nel tatuaxe, y fixo d'él una forma popular de decoración y de coleicionismu.
En Xapón conformóse una de les tradiciones tatuadoras más importantes del mundu. Sicasí, nel añu 1842 l'emperador Mutsuhito decidió prohibir la práutica del tatuaxe. Esto asocedió porque'l país taba interesáu n'abrir al mercáu mundial y nun quería dar al mundu esterior una imaxe que podría considerase de barbarie .
Siberia Restos con 2500 años d'antigüedá en Altái paecen revelar que los tatuaxes taben acutaos pa la xerarquía en delles tribus nómades siberianes.«The astonishing 2,500 year old tattoos of a Siberian princess.»
Mediu Oriente y zones aledañas N'India, Paquistán, Irán, Yeme, Oriente Mediu y África del norte, la alheña o arjeñaArjeña ye, por casu, la pallabra qu'emplega César González-Ruano na so novela "Circe". (del ár. hisp. a elḥínna, y ésti del árabe الحناء al-ḥinnā´) o henna o jena ye un tinte natural de color acoloratáu que s'emplega pal pelo y qu'amás s'usa nuna téunica de coloración de la piel llamada mehandi. Facer cola fueya seca y el peciolu de Lawsonia alba Lam. (Lawsonia inermis L.). Los patrones del mehandi son bastante complexos y en delles cultures empléguense como ornamientu nupcial.
Occidente El tatuaxe llegó a Occidente per vía marítima. Les espediciones de Colón n'América y del capitán James Cook a les islles de la Polinesia fueron el puntu de partida del tatuaxe escontra Occidente. Nestes espediciones los marineros tuvieron contautu colos indíxenes amerindios, colos maorís y con otres tribus que-yos enseñaron l'arte de tatuar. A la so torna, los marineros abrieron los sos propios estudios de tatuaxe y popularizaron esta disciplina ente los sectores populares. En 1846 abrir en Nueva York lo qu'aparentemente foi'l primer estudiu de tatuaxe.New York Guides - Tattoo Timeline Mientres la Guerra de Secesión l'arte del tatuaxe esperimentó una gran crecedera y popularización. Fellows, Hildebrandt y O'Reilly, l'inventor de la máquina de tatuar, fueron los encargaos de faer de la práutica tatuadora un oficiu.
Mientres l'Alemaña nazi (como l'exemplu más conocíu anque nun sía l'únicu) utilizóse'l tatuaxe pa marcar a los prisioneros de los campos de concentración.Sistema de clasificación en campos de concentración nazis
Dende finales del sieglu XX, el tatuaxe foi popularizáu ya incorporáu progresivamente a la sociedá y güei día ésti cumple funciones puramente estétiques, una manera d'espresión artística que nun estrema ente sectores sociales, anque en ciertos ámbitos sigue teniendo connotaciones negatives y hasta ta prohibíu o llindáu a zones non visibles (Fuercies Armaes, Cuerpos y Fuercies de Seguridá del Estáu por citar dos exemplos).Noticia sobre prohibición de tatuaxes nes Fuercies Armaes Españoles
Estilos
Old School Los tatuaxes d'estilu old school son aquellos inspiraos nos diseños realizaos polos marineros n'Estaos Xuníos nos primeros años de 1900. Les temes más populares d'esti estilu son les ancles, faros y elementos rellacionaos col mar. La carauterística que meyor define a un tatuaxe d'estilu old school son l'usu de perfiles gruesos y un coloríu ensin degradaos. Xeneralmente les tonalidaes usaes suelen ser intenses, xeneralmente coloraos y azules. Anguaño ye un estilu bien popular nos países anglosaxones.
New Traditional Ye una variedá productu del estilu old school y los elementos gráficos más modernos. Son tatuaxes bien paecíos a los tatuaxes old schools, pero podemos estremalos pol usu de degradaos constantes o perfiles puntiaos. Les temátiques usaes son muncho más variaes, polo que nun podemos atopar temes específiques d'esti estilu.
Dotwork Estilu nacíu en Reinu Xuníu y que podría traducise como «trabayu de puntu». Carauterízase por un puntiáu constante y por non faer usu del color. Suelen ser tatuaxes monocromáticos y con temátiques heredaes del old school o'l new traditional. Seique sía unu de los estilos más populares anguaño. Téunicamente la so ellaboración requier de menor capacidá, polo que ye unu de los estilos más comunes pa empezar a tatuar.
Ornamental Los tatuaxes ornamentales son aquellos con un estilu xeométrico y astracto. Son estilos que son el resultáu d'entemecer temátiques xeométrequiers realizaes con amiestos d'estilos. Por ello podemos atopar tatuaxes ornamentales realizaos con estétiques dotwork. Munchos profesionales suelen incluyir nesti estilu a toos aquellos tatuaxes tribales o maorís, anque podríamos indicar que l'estilu ornamental desenvolvióse nes dos últimes décades.
Stencil Un estilu basáu en plantíes. Son los tatuaxes que recuerden a los graffitis onde son usaes plantíes pa dibuxar les contornes de les figures. Suelen ser tatuaxes monocromáticos y suelen escarecer de degradaos. Xeneralmente son sólidos. Unu de los aspeutos más interesantes d'estos tatuaxes ye la so comodidá pa ser tatuaos. Nun riquir de la mesma calidá artística que'l restu d'estilos.
Black & Grey Ensin dulda unu de los estilos más populares na actualidá. Son los tatuaxes realistes basaos en tintes negres. Tamién ye posible faer usu de tintes blanques, anque nun ye lo más común. Ye'l tatuaxe más solicitáu davezu n'España. La calidá de los colores y la mayor variedá de tonos provocaron qu'esti estilu perdiera gran parte de siguidores.
Brush