La Super Nintendo Entertainment System, más conocida como la Super Nintendo o la Super NES (embrivíu SNES), tamién llamada la Super Famicom (xaponés: スーパーファミコン, Hepburn: Sūpā Famikon) en Xapón (embrivíu SFC) y la Hyundai Super Comboy (hangul: 현대 슈퍼 컴보이, romanización revisada: Hyeondae Syupeo Keomboi) en Corea del Sur, ye la tercera videoconsola de sobremesa de Nintendo y la socesora de la Nintendo Entertainment System (NES) n'América y Europa. Caltuvo una gran rivalidá en tol mundu cola Sega Mega Drive (o Sega Genesis) mientres la era de 16 bits. Foi descontinuada nel añu 1999 (2003 en Xapón) y años más tarde, foi rellanzada virtualmente na Wii.
Foi la más esitosa y vendida de la era de los 16 bits. Gracies al chip Super FX, la SNES tuvo los primeros videoxuegos totalmente tridimensional nes consoles, siendo Star Fox el primer xuegu pa consola de videoxuegos con gráficos dafechu tridimensionales.Kent (2001), p. 433. N'España, el eslogan de la consola foi «El celebru de la bestia» y «Super 16 bits».
Historia Antecedentes (era de los 8 bits) Mientres mediaos de la década de 1980, Nintendo consolidara'l mercáu de videoxuegos dientro y fuera de Xapón al traviés de la so consola NES (Nintendo Entertainment System/Nintendo Famicom) con importantes polítiques y estratexes de comercialización. Gracies a ello, en 1986, ayudara a revitalizar la industria n'Estaos Xuníos, depués de qu'esta tuviera nun periodu de crisis financieru empezáu nel añu 1983, asitiando nuna posición dominante nel mercáu a comparanza d'otres compañíes (na mayoría nacionales como Atari) qu'habíen quebráu o perdíu un importante enfotu y presencia económica por causa de los embates provocaos pola mentada crisis; la compañía llograría enfusar n'otros mercaos, principalmente Europa y Asia, gracies a una estratéxica asociación con distintes compañíes pa la distribución de les sos consoles.
A finales del 1987 la situación nel mercáu xaponés presentaba cambeos, el 30 d'ochobre d'esi mesmu añu la compañía Hudson Soft n'asociación col fabricante d'industria electrónico NEC llanzaríen al mercáu la consola PC Engine (que sería conocida n'otros mercaos como'l TurboGrafx-16), presentando un diseñu compactu, un hardware y gráficos cimeros a comparanza de la NES, siendo yá un competidor direutu. L'interés de NEC n'entrar nel mercáu de los videoxuegos coincidió col intentu fallíu de Hudson pa vender diseños de chips gráficos pa Nintendo. Per otru llau, Sega yera otra compañía que venía compitiendo dende va años por consolidar una consola de videoxuegos nel mercáu xaponés, dempués de realizar fracasos intentos nel llanzamientu y comercialización d'otres consoles nel pasáu: la SG-1000 en 1983, Sega Mark III en 1985 y Sega Master System en 1986, la compañía decide diseñar y comercializar una nueva consola basada na arquiteutura de 16 bits que pudiera andar a la tema superiormente a Nintendo, basándose nel hardware de los sos propios sistemes d'arcade d'aquellos años, el desenvolvimientu de la nueva consola daría frutos y el 29 d'ochobre de 1988 seria llanzáu la Sega Mega Drive/Sega Genesis, siendo un sistema qu'en verdá ufiertaba un procesador, gráficos dafechu en 16 bits y una calidá d'audiu cimeru. Anque esos dos consoles nun podíen competir verdaderamente cola Famicom en cuando salieron a la venta al mercáu, los executivos de Nintendo consideraron replantegase la so posición una vegada que los sos competidores podíen ufiertar nuevos sistemes verdaderamente superiores a la so consola.Kent (2001), páxs. 413–414.
Desenvolvimientu En dalgún momentu de 1987, Masayuki Uemura, el diseñador de la Famicom orixinal, desenvolvería lo que sería la nueva consola de Nintendo, mentanto Ken Kutaragi diseñaría una parte importante nel nuevu sistema, el soníu, que sería nel desenvolvimientu d'un potente chip de soníu que más tarde sería conocíu como SPC700, trabayu que se caltuvo de callao por cuenta de que Ken yera un trabayador de Sony y aceptara trabayar de callao pa Nintendo, la situación enterrióse una vegada que Sony afayó'l proyeutu en 1988 pero dexóse siguir una vegada que l'entós CEO de Sony, Norio Ohga, dexó al so emplegáu siguir trabayando en xunto pa Nintendo.
Presentación El 21 de payares de 1987 foi presentáu ante la prensa xaponesa'l prototipu real de la consola conocida como "Super Famicom Computer". La presentación incluyiría amás de la demostración de les capacidaes gráfiques de rotación y esguiláu (capacidá de renderización pseudo-3D), conocíu como'l "Manera 7" al traviés d'un xuegu prototipu llamáu DragonFly, que seria'l precursor del videoxuegu Pilotwings; el llanzamientu previstu seria mientres el mes de xunetu de 1988. Una segunda demostración llevar a cabu n'otra rueda de prensa'l 28 de xunetu de 1989, amosóse otru xuegu usáu na demostración, un prototipu del videoxuegu Super Mario World, confirmaríase que'l llanzamientu de la consola retardar hasta l'añu 1990.
Llanzamientu La Super Famicom llanzar en Xapón el miércoles 21 de payares de 1990 por 25.000¥ (US$210). Foi un ésitu inmediatu; les primeres 300.000 unidaes vender n'apenes hores y de resultes de la perturbación social xenerada, el gobiernu xaponés pidió a les empreses de videoxuegos que planiaren los futuros llanzamientos de consoles en fin de selmana.Kent (2001), páxs. 422–431. El llanzamientu del sistema tamién llamó l'atención de la mafia xaponesa (Yakuza), tomándose la decisión de distribuyir el productu pela nueche pa evitar el robu.Sheff (1993), páxs. 360–361.
Les ventes de Super Famicom superaron rápido a la competencia, reafitando la posición de Nintendo como líder del mercáu de consoles xaponés.Kent (2001), páxs. 431–433. "Xapón caltúvose lleal a Nintendo, inorando tantu Mega-Drive de Sega como PC Engine de NEC (el nome xaponés pa TurboGrafx)... A diferencia del llanzamientu en Xapón nel que Super Famicom superó en ventes a dambos competidores xuntos, SNES va estrenar contra un establecíu productu nel mercáu." L'ésitu de Nintendo deber en parte a la retención de les desarrolladoras clave del so sistema anterior, incluyendo Capcom, Konami, Tecmo, Square, Koei, y Enix.
miniaturadeimagen|derecha|"Sicasí, el factor clave de les ventes foi'l xuegu que venía cola consola SNES - Super Mario World".
El 23 d'agostu de 1991 llanzóse Super Nintendo Entertainment System (Una versión rediseñada de Super Famicom) en Norteamérica por US$199. La SNES de llanzó en Reinu Xuníu ya Irlanda n'abril de 1992 al preciu de GB£150, selmanes más tarde llanzóse tamién n'Alemaña. En Brasil en 1992 por Playtronic, una joint venture ente la empresa de xuguetes Estrela y la compañía d'electrónica de consumu Gradiente. La mayoría de les versiones rexón PAL de la consola usaron el diseñu xaponés de Super Famicom, sacante pol etiquetáu y el llargor del cable del mandu.
Super Famicom y SNES llanzar con pocos xuegos, pero estos fueron bien recibíos nel mercáu. En Xapón, solu dos xuegos taben primero disponibles: Super Mario World y F-Zero.Sheff (1993), p. 361. En Norteamérica, Super Mario World llanzar nun pack cola consola y otros títulos de llanzamientu; incluyíos F-Zero, Pilotwings (dambos demostraben el "Manera 7" de capacidá de renderización pseudo-3D), SimCity, y Gradius III.
Competencia con Sega (Guerra de Consoles) La rivalidá ente Nintendo y Sega dio llugar a lo que se describió como una de les guerres de consoles más notables na hestoria de los videoxuegos. Ente qu'en Xapón Sega caltúvose distante nel mercáu de videoxuegos, en Norteamérica caltendríase dominante cola so consola Sega Genesis, llamada Sega Mega Drive n'Europa, desenvolviendo importantes campañes publicitaries agresives en contra de Nintendo a partir del añu 1989, una de les más recordaes pol públicu americanu foi la campaña publicitaria llamada "Genesis does what Nintendon't" (n'español: "Genesis fai lo que Nintendo nun puede") que demostraba les capacidaes téuniques cimeres de la consola de Sega en 16 bits y un estensu cátalogo de videoxuegos deportivos frente a les capacidaes en 8 bits de la consola NES colos sos videoxuegos llicenciaos de títulos arcade. Sicasí unu de los factores claves del ésitu de la Genesis n'Estaos Xuníos foi la incorporación del videoxuegu Sonic the Hedgehog nel paquete de la consola en 1991, el títulu llogró tener crítiques favorables y ayudó a que dellos xugadores mercaren la consola Genesis en llugar de la SNES. Pa 1992, Nintendo tendría qu'enfrentase agora con un rival yá establecíu nos mercaos americanos y europeos mientres dellos años, solo en Norteamérica llograría consagrase hasta l'añu 1994.
Cambeos na política Magar les práutiques realizaes por Nintendo sobre la retención de llicencies y desarrolladores de videoxuegos mientres la dómina del NES ayudaba con ello a les ventes, estes nun pudieron sostenese nos años 1990 por cuenta de la competencia de la Sega Genesis. Nel añu 1991, la compañía Acclaim llanzaría nuevos títulos pa dambes plataformes mientres otres compañíes como Capcom deciden llicenciar videoxuegos a terceros o a la mesma Sega en llugar de producilos direutamente.
Otru tipos de polítiques que camudaría col intre de los años foi l'aplicación de censura a la violencia y les sos llimitaciones que Nintendo daba a ciertos títulos que saldríen al mercáu, principalmente nel so filial americana, yá que caltenía una política de llimitación de violencia a los sos títulos y, poro, la lliberación d'un videoxuegu a les sos consoles podríen ser distintes a les sos versiones europees o xaponeses. El videoxuegu que desafió verdaderamente a esa política seria'l títulu Mortal Kombat en 1993 de la compañía Midway, un ésitu de árcades de 1992 sobre engarres qu'amosaba chiscadures de sangre y esmembramientu en movimientos finales. Por cuenta de les polítiques de Nintendo, el videoxuegu presentó cambeos severos y notables, el sangre y los movimientos violentos foi esaniciada de la versión en SNES, mentanto Sega yera más abiertu y en llugar de censurar introdució cambeos moderaos nos elementos camudando'l sangre por sudu solo pa ser camudaos verdaderamente con violencia por aciu l'usu d'un códigu especial; en consecuencia la versión Sega de Mortal Kombat foi la más vendida que la versión de Nintendo.
El casu sobre la violencia nos videoxuegos foi más allá y mientres un tiempu llevar a cabu la creación d'un sistema que clasifique los conteníos presentaos nos videoxuegos, que terminó na creación de la organización Entertainment Software Rating Board en 1994. Una vegada que foi establecíu, Nintendo consideró que les polítiques sobre censurar títulos yá nun yeren tan necesaries.
La era de los 32 bits y más allá Ente que otres compañíes taben moviéndose escontra les arquitectures de sistemes de 32 bits, Rare y Nintendo demostraron que SNES yera inda un fuerte competidor nel mercáu. En payares de 1994, Rare llanzó Donkey Kong Country, un xuegu de plataformes con modelos 3D y testures pre-renderizadas n'estaciones de trabayu SGI. Colos sos detallaos gráficos, animación fluyida y música d'alta calidá, Donkey Kong Country andaba a la tema cola calidá estética de los xuegos que taben siendo llanzaos nes consoles de 32 bits basaes en CD. Nos postreros 45 díes de 1994, el xuegu vendió 6 100 000 d'unidaes, convirtiéndose nel videoxuegu más rápido vendíu na hestoria hasta esa fecha. Esti xuegu unvió'l mensaxe de que los primeros sistemes de 32 bits teníen pocu qu'ufiertar percima de SNES, y ayudó a dar pasu a consoles más avanzaes.
N'ochobre de 1997, Nintendo rellanza la consola nun modelu más delgáu (llamáu'l modelu SNS-101), qu'incluyía col videoxuegu Super Mario World 2: Yoshi's Island, y ye consideráu como l'últimu modelu llanzáu na rexón. Un modelu similar llamáu "Super Famicom Jr." seria llanzáu en 1998 en Xapón. El 27 de payares de 1997, Nintendo llanza'l so últimu títulu pa la consola: Kirby's Dream Land 3. Finalmente la producción de les consoles terminaría nel añu 1999 en Norteamérica y en 2003 en Xapón.