El llinguadocianu ye una variedá dialeutal del occitanu.
Dominiu llingüísticu El llinguadocianu fálase en Francia, nos departamentos d'Aveyron, Lot, Tarn, Aude, Hérault, y parcialmente, nos de Lot y Garona, Tarn-et-Garonne, Lozère, Alta Garona, Ariège, Gard, Dordogne, Cantal, Pirineos Orientales y Gironde.
Rasgos principales Dende'l puntu de vista fonético-históricu podemos señalar los siguientes rasgos, que carautericen al llinguadocianu nel diasistema occitanu.
non palatalización de los llatinos ka, ga. g a ll u > gal, c a b r a > cabra conservación de la -s final de los plurales, rasgu que comparte col gascón y el catalán y lu estrema del provenzal. f l o r e s > flors, p o r t a s > pòrtas non palatalización, al sur del dominiu, del grupu llatín kt. f a c t u > fait, l a c t e > lait non vocalización de -l final (proveniente de -l o -ll), rasgu que lu opón al provenzal y al gascón. s a l e > sal, b e ll u > bèl cayía de la -n proveniente de n intervocálica llatina. Esti rasgu compártelu col catalán. v i n u > vi, b e n e > bé caltenimientu de les consonantes oclusives finales, carauterística ésta que lu avera al catalán. l u p u > lop
Númberu de falantes Según un informe espublizáu pola Oficina del Altu Comisionáu de les Naciones Xuníes pa los Drechos Humanos, el númberu de falantes d'esta variedá taría en tornu a los dos millones.
Referencies
BEC, Pierre. La langue occitane. Coleición Que sais-je?, Paris, PUF, 1963
Ver tamién Languedocien: Artículu de la Wikipedia francesa
Categoría:Idioma occitanu Categoría:Wikipedia:Páxines con enllaces interllingüísticos