El Granada Club de Fútbol ye una sociedá anónima deportiva de la ciudá española de Granada. El so accionista mayoritariu ye la empresa española Daxian 2009 SL, que'l so dueñu ye la sociedá china Link International Sports Limited y el so presidente Jiang Lizhang. Como club de fútbol foi fundáu'l 6 d'abril de 1931 col nome de Club Recreativu Granada y anguaño xuega na Segunda División d'España.
El Granada C.F. atópase na posición 22 de la clasificación histórica por puntos de la Primer División, y nel 20 de la clasificación histórica por númberu de temporaes (23), consiguiendo'l 6ᵘ puestu en dos causes. Amás foi subcampeón del Campeonatu d'España-Copa del Xeneralísimu, actual Copa del Rei.
Historia miniaturadeimagen|411x411px|Artículu 1 de los estatutos fundacionales del club El 6 d'abril de 1931 foi fundáu'l Club Recreativu Granada, y foi inscritu nel Rexistru d'Asociaciones pol so primer presidente, Julio López Fernández. L'aprobación definitiva de los estatutos pol Gobiernu Civil producióse'l 23 d'abril. Díxose siempres que'l club fundóse'l 14 d'abril o que'l día 14 foi inscritu nel rexistru d'asociaciones, nun habiendo documentu dalgunu que los constate. Ello ye que solo hai un documentu nel Rexistru del Gobiernu Civil con fecha 9 d'abril de 1931, pero nun hai constancia de qué foi apurríu esi día, anque puede abarruntase que fueren los estatutos de la fundación del club creaos díes antes. L'aprobación final de los estatutos foi'l 23 d'abril y publicóse tal circunstancia'l 25 d'abril de 1931.
La historia del 14 d'abril como fecha de fundación del club deber a la simpatía inicial de los socios del Granada cola II República, inclusive n'etapa de la dictadura. Col tiempu, llegar a dicir que'l club fundóse esi día al coincidir cola proclamación de la II República y perduró hasta los nuesos díes, a pesar de qu'hai diversos documentos que dicen lo contrario. Munchos historiadores que simpatizan cola república, siguen calteniendo la fecha del 14 d'abril, resalvando documentos oficiales.
Como anéudota, el Recreativu de Granada yá funcionaba a tolos efeutos dende finales de 1930. Nesti enllaz los historiadores del club falen de la fecha de fundación del club. https://www.youtube.com/watch?v=cNBfTC5BOqQ
El primer partíu xugáu pol equipu foi contra'l Deportivo Xaén, y ganóse 2 a 1. El xugador que marcó'l primer gol na historia del Granada foi Antonio Bombillar. El club inscribir na temporada 1931-32 na Segunda Rexonal, empezando asina la so andadura pol fútbol español. Nel añu 1947 camuda'l so nome pol actual y el so filial adopta l'anterior.
Tres dellos ascensos, na temporada 1941-42 debuta en Primer División. A partir d'equí y hasta la década de los setenta el club alterna la Primera cola Segunda División, teniendo la so dómina de máxima rellumanza nesa década na que llega a militar mientres ocho temporaes consecutives na élite y nes que consigue la so meyor clasificación: 6ᵘ nes temporaes 1971-72 y 1973-74.
El día 18 de payares de 1987, el club granadín apostó un partíu amistosu en Los Cármenes ante un equipu suecu, el Malmö FF. Nesti alcuentru, Diego Armando Maradona (que yera xugador del Nápoles) xugó cola camiseta del equipu de la ciudá de la Alhambra, xunto a los sos hermanos Hugo y Lalo (esti postreru pertenecía a la plantía del club, y Hugo yera xugador del Rayo Vallecano). Diego Maradona marcó un gran gol de falta, dándo-y la victoria al Granada por un resultáu de 3-2. Entós daquella, el Granada xugaba en Segunda, y esa fecha ye un episodiu históricu pal club. Por tanto, Diego Armando Maradona llegó a vistir tres camisetes d'equipos españoles: Futbol Club Barcelona, Sevilla Fútbol Club y, nesa histórica fecha, Granada Club de Fútbol.
Subcampeón d'España (1958-1959) Nel añu 1959 consiguió'l so mayor afitáu deportivu al ser subcampeón del Campeonatu d'España (Copa del Xeneralísimu actual Copa de La so Maxestá'l Rei). Apostó la final de la competición nel Estadiu Santiago Bernabéu contra'l Futbol Club Barcelona, con resultáu de 4-1 a favor de los catalanes.
El camín a la final nun foi fácil y el Granada entrenáu por Jenő Kálmár enfrentar al Elx en dieciseisavos, al Cádiz n'octavos y al Plus ultra, actual Real Madrid Castilla, en cuartos. La semifinal foi ante'l Valencia Club de Fútbol que venía d'esaniciar al Atlético de Madrid.
La semifinal ante'l conxuntu "che" foi perdura y túvose qu'apostar un partíu de desempate nel estadiu Santiago Bernabéu n'empatando en Los Cármenes a cero y a 1 en Mestalla, que'l conxuntu granadín ganó por 3 a 1 (goles d'Arsenio, Carranza y Vázquez pa los granadinos y de Ricardo pa los valencianos).
Na década de los ochenta tien delles apaiciones fugaces pola Segunda División, pero la mayor parte del tiempu pasar na Segunda B, al igual que tolos años noventa. Pero na temporada 2002-03 ye baxáu alministrativamente a Tercer por impagu a los sos xugadores, ante la pasividá de les autoridaes y del empresariáu locales que víen a un equipu ensin futuru.
Cuatro temporaes más tarde, el día 25 de xunu de 2006, llogró xubir de nuevu a Segunda División B al ganar una eliminatoria ante'l Guadalajara, tando entós Paco Sanz como presidente del club. En dicha eliminatoria, los roxiblancos perdieron la ida 1-0 en Guadalajara, pero llograron l'ascensu remontando por 3-0 nel Nuevu Los Cármenes, ganando asina por 3-1 el resultáu global y llogrando esi importante ascensu a la categoría de bronce del fútbol español.
Vuelta a Segunda División (2009-2011) El 23 de xunetu de 2009, n'asamblea estraordinaria, los socios del club votaron a favor de la conversión en Sociedá Anónima Deportiva, condición indispensable por que la empresa NEVAUTO S.A. propiedá de José Julián Romero y DAXIAN 2009 S.L. presuntamente propiedá del italianu Gino Pozzo (dueñu del Udinese italianu y sociu de Quique Pina) fixérense cargu de la delda. Tres dicha asamblea, los murcianos Quique Pina y Juan Carlos Cordero fáense cargu de la direición deportiva del club, con meta l'ascensu a la Segunda División.miniaturadeimagen|466x466px|Estatutos fundacionales del Granada Club de Fútbol, col so nome orixinal de Club Recreativu Granada
Na temporada 2009-10 el Granada Club de Fútbol xugó en Segunda división B, Grupu IV proclamándose campeón de grupu y consiguiendo l'ascensu de categoría a la Segunda División (ventidós años dempués de la so última participación nesta categoría); l'ascensu materializó'l 23 de mayu de 2010 nel Estadiu Santu Domingu d'Alcorcón, onde perdió por 1-0 (gol d'Íñigo) nos playoff d'ascensu frente a l'AD Alcorcón (campeón del grupu II), pero fixo valir el 2-0 llográu una selmana antes nel partíu d'ida apostáu nel estadiu de Los Cármenes (goles del delanteru nixerianu Ighalo y del defensa Iván Amaya), fechu que traxo a la mayor celebración en décades de la ciudá granadina y que foi celebráu na Fonte de les Batalles como destín final polos aficionaos raxonos. El día 24, yá de vuelta de Madrid, en pasando pola sede del Conceyu y recibir la reconocencia de les autoridaes, los xugadores, téunicos y directivos allegaron tamién a la fonte de les Batalles y pal mediudía siguiente entamóse una ufrienda floral del equipu a la Virxe de les Congoxes, la patrona de la ciudá, antes de la xinta de confraternidad.
El 6 de xunu el Granada C.F. proclamóse campeón absolutu de los cuatro grupos de Segunda División B, al empatar nel estadiu Nuevu Los Cármenes frente a la S.D. Ponferradina (0-0), lo que convirtió en decisivu al únicu gol raxón llográu'l domingu anterior por Jesús Berrocal, nel partíu d'ida, apostáu nel Estadiu El Toralín de Ponferrada, onde'l Granada imponer por 0-1. El club lleonés había quedáu campeón del Grupu I de Segunda B y, na ronda previa, ganara'l so ascensu a Segunda A –como tamién lo fixera'l Granada C.F.– al imponese al campeón del grupu III, el Sant Andreu.
Na so vuelta a Segunda División, incorporar al equipu varios xugadores procedentes del Udinese como Álex Geijo, Carlos Calvo, Guilherme Siqueira, y los mundialistas Jonathan Mensah y Fabián Orellana. L'equipu tuvo un empiezu dubiosu, perdiendo por 4-1 nel so debú ante'l Real Betis nel Estadiu Benito Villamarín y cayendo nel so debú como locales por 0-1 ante'l Real Valladolid. Recién na cuarta xornada, l'equipu llogra'l so primera trunfo ante la Ponferradina, por 2-0 en Los Cármenes. Col pasar de les selmanes, el Granada empieza a ameyorar, a tal puntu d'encadenar 6 xornaes consecutives ensin perder, y llogrando abuitaos trunfos frente al Xerez CD (5-0) y Gimnàstic (6-1). Al rematar la primer vuelta de Lliga (21 feches), el Granada CF consiguió sumar 31 unidaes, allugándose nel quintu llugar de la clasificación y amás, con Geijo ocupando llugar importante nel Troféu Pichichi de la categoría. Nes 3 primeres xornaes de la segunda vuelta consigue dos tales victories ante'l líder Betis, Valladolid y Albacete Balompié, engatando hasta'l cuartu llugar de la tabla, la so meyor posición na temporada hasta esi momentu. Tiempu dempués apuerta a terceru, pero finalmente acaba la temporada quintu (cuartu na llucha pol ascensu, ensin cuntar al Barcelona B, que remató terceru y nun puede xubir por ser un filial), consiguiendo plaza pa los play-offs d'ascensu, xunto col Elx, Celta y Valladolid. El Granada termina la temporada como'l segundu meyor equipu en casa, ganando casi tolos sos partíos y goliando munchos d'ellos, incluyendo a rivales tan poderosos como Betis, Barcelona B y Xerez, ente otros. Sicasí, nun demuestren lo mesmo fuera de casa, consiguiendo tan solu trés victories a casa.
Vuelta a Primer División (2011-2017) Na primera eliminatoria de los play-offs d'ascensu a Primer División (la primera celebrada na historia de la Lliga) esanicia al Celta de Vigo por penaltis (5-4, al parar el porteru Roberto l'últimu llanzamientu visitante y, de la mesma, marcar primero él mesmu'l que sería decisivu pal Granada), una y bones los partíos tantu de la ida como la vuelta terminaron con victories locales por 1-0. El gol del Granada nel partíu de vuelta, celebráu en Los Cármenes, marcar el chilenu Fabián Orellana, siendo dellos los disparos a los palos y errando dos penaltis Dani Benítez mientres el xuegu regular, anque na tanda de penaltis atinó; llegar a los penaltis porque la prórroga permaneció seca de goles. thumb|300px|L'Estadiu Nuevu Los Cármenes, sede del Granada CF, mientres el partíu qu'apostó l'equipu contra'l Nástic de Tarragona, nel que'l Granada ganó 6-1 al equipu tarraconense. Anguaño más de 23.000 llocalidaes (20 de mayu de 2011) thumb|300px|L'Estadiu Nuevu Los Cármenes va cuntar con capacidá pa casi 23.000 espectadores tres la so actual remodelación El partíu d'ida de la final de los play-offs d'ascensu a Primer División apostar el 15/06/2011 en Los Cármenes, frente al Elche CF. Remató col 0-0 inicial, magar que'l equipu granadín llanzó dos balones a los palos y disponiendo d'un penalti pitáu nel tiempu de descuentu, que falló Abel Gómez magar que'l árbitru Pino Zamorano ordenó la repetición del llanzamientu por entrada extemporánea de xugadores ilicitanos nel área. El penalti foi falláu de nuevu cuando Jaime Jiménez Merlo, porteru del Elche CF, aldovinó per segunda vegada'l so llanzamientu.
Tou decidir nel partíu de vuelta, el 18 de xunu de 2011, nel Estadiu Martínez Valero. Y foi nel minutu 29 de la primer parte cuando Odion Jude Ighalo convirtió en xugada personal, tres pase de Dani Benítez, y sorteando al porteru Jaime y a dos defenses ilicitanos, el primer tantu del partíu que-y daba la clasificación al club nazarí. Nel 81', yá casi pa concluyir el partíu, marcó Xumetra nun balón colgáu por Albácar, poniendo'l definitivu 1-1 nel marcador, que daba l'ascensu al Granada 35 años dempués.
El Granada CF, por tanto, vuelve a Primer División 35 años dempués d'abandonar la categoría, consiguiendo un fechu históricu al xubir de Segunda División B a Primer en dos temporaes, emulando al últimu equipu que lo llogró na temporada 98/99, el Málaga Club de Fútbol.