El permafrost ye la capa de suelu permanentemente conxeláu —pero non permanentemente cubiertu de xelu o nieve— de les rexones bien fríes o periglaciares, como ye la tundra. Puede atopase n'árees circumpolares de Canadá, Alaska, Siberia, Tíbet, Noruega y en delles islles del Océanu Atlánticu sur como les Islles Xeorxa del Sur y Islles Sandwich del sur.
El permafrost puede estremase en pergelisol, la capa xelada más fonda, y mollisol, capa más superficial que suel descongelase.
Mientres cientos de miles d'años, el permafrost del Árticu atropó grandes reserves de carbonu orgánico (envalórase que de 1,4 a 1,85 billones de tonelaes métriques).
Etimoloxía La etimoloxía de permafrost vien del inglés perma-, de permanent, ‘permanente’, y frost, ‘escarcha’, ‘conxeláu’. Collins Dictionaries (n'inglés). Consultáu'l 15 de mayu de 2013. La pallabra foi acuñada en 1943 por S. W. Muller.
Anque esta pallabra utilízase lliteralmente n'español, esisten equivalentes pa remplazarla, como permagel, permahielo, pergelisuelo, pergelisol o suelu permanentemente conxeláu o xeláu.
La etimoloxía de pergelisol, propuesta pol xeólogu d'Estaos Xuníos Kirk Bryan en 1946, vien de per, del llatín permanens, ‘permanente’, xel, del llatín gelare, ‘conxelar’, con una -i- d'unión, y sol, del llatín solum, ‘suelu’.
Referencies
Enllaces esternos