thumb|350px|Países con más del 5% de población musulmana.Fonte: CIA World Factbook. La distribución ente chiítas y sunnitas ta sacada d'otres fontes, que pueden infrarrepresentar a los chiítas en dellos países, que nun reflexen esa distinción nes sos estadístiques oficiales. Principales escueles y cañes del islam: thumb|right|350px|Zones onde predomina una determinada madhab (escuela d'interpretación del islam, aplicaes particularmente n'aspeutos llegales -xaria, fiqh-), anque ye habitual la presencia de delles. Ente los sunníes considérense ortodoxes cuatro principales mahdab mutuamente reconocíes, de les que la hanbalí ye la más ríxida y la shafi'í la menos ríxida. Ente los xiinos predomina la mahdab jafarí.McLean, fonte citada en :en:Ja'fari jurisprudence thumb|La pallabra Alá ("Dios"), en caligrafía árabe y color verde (color políticu identificáu col islam). Los emblemes utilizaos más frecuentemente polos países islámicos contienen l'el creciente (media lluna) y la estrella. thumb|La shahada (oficiu de fe musulmana: Lā 'ilāhai 'illā-llāhu Muhammadun rasūlu-llāh -"nun hai más dios que Alá y Mahoma ye'l so profeta"-), en caligrafía árabe y color blancu sobre fondu negru (el color del estandarte de Mahoma -rāyat al-sawdā-),Cook, fonte citada en :en:Black Standard emblema utilizáu por munchos movimientos islamistes. Embrivida y con dalgunes amiestes, ye usada como bandera pol Estáu Islámicu.¿Qué historia hai detrás de la bandera negra del Estáu Islámicu? - Enseñar inclúi la primer parte de la «shadada», un testu n'árabe que puede traducise por non hai más dios que Alá» y que ta estampáu con lletres blanques escrites a mano, ABC 08/10/2014. thumb|Xunta de líderes políticos y relixosos de distintos países árabes en 1947 n'El Cairo. Nel centru, con fez escuru, barba y bigote, Hassan al-Banna, fundador de los Hermanos Musulmanes. thumb|Recibimientu popular al ayatola Khomeini mientres la revolución islámica iranina (1979). thumb|Un periodista paquistanín entrevistando a Osama bin Laden (ca. 1997). thumb|Protesta en Londres (2006) contra les caricatures de Mahoma. El cartelu, que lleva un manifestante embozado con un pañuelu palestín, diz n'inglés: "Llibertá, vete al infiernu". thumb|Mitin del Partíu de la Xusticia y el Desenvolvimientu (Turquía), del primer ministru Erdogan (2007).
L'islamismu (n'árabe: الإسلامية ; o tamién إسلام سياسي ; llit., "islam políticu") ye un conxuntu heteroxeneu de movimientos políticos que la so ideoloxía y programa políticu consiste esencialmente na adautación de la vida política a los mandatos relixosos del islam.Aspeutos políticos del islam. Mortimer, op. cit., fonte citada en :en:Political aspects of islam Sicasí, según el Diccionario de la lengua española «islamismu» ye'l conxuntu de dogmes y preceptos morales que constitúin la relixón de Mahoma»; ente que «islamista» ye lo «relativo al integrismu musulmán», conceutu que califica de «movimientu». Sía que non, nun tendría de confundir se lo "islámicu" o "musulmán" (términos que designen a tou lo relativo al islam) colo "islamista" (lo relativo al islamismu); nin cualesquier d'estos términos col tradicionalismu o'l conservadorismu dientro de lo islámico (un "musulmán tradicionalista"Khalid Zaheer, The Originalist Approach to Understanding Islam: ... ways ... to interpret the Qur'anic text ... can be broadly divided into three categories: the Traditionalist approach, the Modernist approach, and the Originalist approach. The Traditionalist approach to interpreting the Qur'an is, strictly speaking, not just one narrow way of understanding the Qur'anic text. However, the Muslim Traditionalists of the contemporary times have adopted a stance that views the enormous body of diverse literature on interpretation made available in the first twelve centuries of the Muslim history, or at least the more popular part of it, as one category of approach to interpretation. The contemporary Traditionalists have come to believe that a valid interpretation of Qur'anic text can only be the one that has already been done by at least some of the earlier scholars. Non new interpretation of the Qur'an can be acceptable if it doesn't enjoy the support of another interpretation that has already been done in the past. ... This obsession with the need to confirm the validity of an opinion from what the earlier Muslim scholars said leads traditionalists to invoke ijma' to support their view. Ijma' is claimed to be the consensus of Muslim scholars on a certain religious opinion. o "musulmán conservador"Tamién s'utiliza la espresión pa los musulmanes pertenecientes a un partíu conservador: Official Website, fonte citada en :en:Conservative Muslim Forum ye'l que refuga les interpretaciones lliberales o progresistes del islamSafi (2014), op. cit., fonte citada en :en:Lliberal movements within Islam. Nasr Hamid Abu Zayd, Farag Foda, Abdullah al-Qasemi, Sayyid Al-Qemany -:en:Sayyid Al-Qemany-, Muhammad Sa'id al-'Ashmawi -:en:Muhammad Sa'id al-'Ashmawi- o la modernidáHourani (1983), fonte citada en :en:Islam and modernity -ye posible ser musulmán "tradicional" o "conservador" ensin ser islamista, y viceversa,Esiste dalgún usu de les espresiones "islamismu conservador" -Kepel (2004), op. cit., pg. 32- y "islamismu tradicional" -Elorza, op. cit.-Moaddel (2005), fonte citada en :en:Islamic Modernism yá que l'usu nesi contestu de los términos "tradicional" y "conservador" referir en principiu a les costumes y cultura islámica tradicionales, amás de que l'islamismu presentar a sigo mesmu como un factor de rexeneración, y non d'atrasu-). Señalóse la estigmatización que supón identificar como un tol islam políticu col horrorismu islámicu o yihadismu (según identificar ensin más el conceutu relixosu de la yihad cola violencia política o relixosa -islam y violencia-,Said, fonte citada en :en:Islam and violence. Islam y guerra; Peters, fonte citada en :Islam and war a lo árabe colo islámico y a la so civilización como particularmente relixosa o más fanatizadora qu'otres).ganar-guerra.html Entrevista a Jofre Montoto, Públicu, 30 de mayu de 2015:
mio-vecín-yihadista-islam-radical-en-occidente/ El mio vecín yihadista, n'Estudios de Política Esterior, 30 d'ochobre de 2014. Amin Maalouf: “The Dissolution of World Orders” Nun sentíu opuestu, señalóse qu'ignorar la fondura de lo relixoso nel mundu islámicu ye una manifestación de correición política.Graeme Wood -:en:Graeme Wood (journalist)-, Estáu Islámicu, crónica del horror, El País, 6 de mayu de 2015: Pankaj Mishra -:en:Pankaj Mishra-, How to think about Islamic State, The Guardian, 24 de xunetu de 2015:
El espectru políticu de los movimientos y partíos políticos calificaos de "islamistes" ye bien ampliu; anque ye difícilmente comparable con nengún movimientu relixosu o políticu occidental, que les sos denominación aplíquense-y (democracia islámica, socialismu islámico,Esposito (2001), fonte citada en :en:islamic socialism islamofascismu -esti postreru, de forma bien peyorativa-), abarca dende los que caltienen principios demócratas y moderáus, hasta postulaos estremistes y radicales.«Turquía refrenda nes llexislatives l'islamismu moderáu de Erdogan», El País, 23 de xunetu de 2007 Dientro del islam políticu, amás de les diferencies ideolóxiques ente la moderación (islamismu moderáu)Pour Romain Bertrand, historien spécialiste de l'Indonésie, «la distinction ente radicaux et modérés n'est pas opérante. Pour un islamiste indonésien, pas forcément violent, lui dire qu'il est “modéré”, c'est comme lui dire qu'il n'est croyant qu'à demi. La différence se fait ente les mouvements islamiques légalistes et insurrectionnels. “Radical” et “modéré” sont des catégories idiotes, qui nous font considérer qu'on est dans le même continuum, alors qu'on est dans des pulgues différents. Certains mouvements acceptent la loi et l'Etat, d'autres les refusent. (citáu en Confavreux, op. cit.). y la radicalidad (islamismu radical: integrismu islámicu,Anque pueda paecer un oxímoron, úsense (anque escasamente) espresiones como "integrismu moderáu" (Roque, op. cit., pg. 170). fundamentalismu islámicu, panislamismu, yihadismu), pueden estremase les diferencies ente los movimientos políticos islamistes desenvueltos dientro de caúna de les escueles y cañes del islam (simplificadamente, los dos principales: el sunnismu y el chiísmu): Na caña sunní, el salafismu o wahabismu dio llugar a numberosos grupos, como los Hermanos Musulmanes, Tabligh o'l movimientu talibán. Delles organizaciones violentes allegaes a esta caña son el Estáu Islámicu (Daesh), Al Qaeda, Boko Haram, Hamás, Yihad Islámica, Jemaa Islamiya o'l Grupu Salafista pa la Predicación y el Combate. Na caña xiina, destaquen los grupos "jomeinistas", lideraos pol réxime iranín, como Hezbolá.
Historia del términu Islamism apaez per primer vegada n'inglés en 1712; y en francés islamisme apaez tamién nel sieglu XVIII, usándolo Voltaire en llugar de mahometisme pa denominar la "relixón de los musulmanes".Étienne, op. cit. N'español, "Islamismu" apaez nel DRAE de 1787: "fr. Islamisme, Lat. Mahometána superstítio, lo mesmo que mahometismu".Consulta "islamismu" na Nueva Ayalga Lexicográfica de la Llingua Española , R. A. Y.
Esi foi l'usu más habitual del términu n'autores del sieglu XIX, como Alexis de Tocqueville (1838) o Ernest Renan (1883), y namái a partir del sieglu XX, especialmente dende la dómina de la Primer Guerra Mundial,Kramer, op. cit., pgs. 65-78. empieza a ser habitual emplegar la pallabra árabe islam, a midida que los estudiosos occidentales (islamólogos, arabistes y orientalistes) promocionen el términu que los musulmanes utilicen pa designar la so propia relixón. El términu "islamismu" yá nun apaez na Encyclopædia of Islam (1913-1938), y nesos años dexa d'usase virtualmente na llingua inglesa.
Remanez en Francia a finales de los años 1970 pa responder a la necesidá de definir les nueves corrientes, que dan una interpretación política ya ideolóxica del islam, y estremales del islam en cuantes que relixón. Pal islamólogo Bruno Étienne,Op. cit. L'autor diz compartir esta definición con otros especialistes, como Gilles Kepel y François Burgat. l'acepción actual del términu "islamismu" puede resumise como "l'usu políticu de temes musulmanes movilizaos en reaición a la occidentalización, considerada como agresiva escontra la identidá árabe-musulmana" y "percibida como una protesta antimoderna" polos que nun siguen esta ideoloxía, siendo posible tamién utilizalo en conxunción con calificativos como "islamismu radical".