Villanueva de Cameros ye un conceyu de la comunidá autónoma de La Rioxa (España), que pertenez a la contorna del Camero Nuevo. Aportar pela carretera N-111, que traviesa la llocalidá. A escasos 2 quilómetros atopa'l nucleu de población d'Aldeanueva de Cameros, güei casi despobláu nos meses d'iviernu.
Símbolos El blasón que define la representación heráldica del escudu del conceyu, aprobáu la , ye'l siguiente:
Historia La primer mención apaez na escritura del votu de Fernán González, denominándolo "Villanova".
En 1366 foi incluyida ente les llocalidaes del Señoríu de Cameros, que sería vencíu por Enrique II de Trastámara a Juan Ramírez de Arellano pol so sofitu na llucha contra Pedru I el Cruel.
Darréu, foi propiedá de los señores de Cameros, condes d'Aguilar y duques de Abrantes.
Tres la desapaición de los señoríos, en 1811, convertir en villa exenta de la provincia de Soria, hasta la creación de la provincia de Logroño el 30 de payares de 1833. En 1821 nació na llocalidá'l pintor y dibuxante Carlos Múgica y Pérez.
Demografía A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 105 habitantes, 61 homes y 44 muyeres.
Población por nucleu Nucleos Habitantes (2001) Habitantes (2010)Nomenclátor INE Villanueva de Cameros 103 86 Aldeanueva de Cameros 20 19
Alministración
Arte
Edificios relixosos Ilesia de San Martín Foi construyida ente los sieglos XVI y XVII, y ta considerada como la Catedral de los Cameros. Destaca'l conxuntu del so altar mayor, con un retablu realizáu con ébanu y marfil, y un arcón de plata con incrustaciones de cristal de roca. Sobre'l pórticu d'accesu al templu atopa una talla en madera de San Martín. Ermita de la Virxe de los Nozales Templu barrocu del arquiteutu Ventura Rodríguez fabricáu en lladriyu y sillería, compuestu por una nave de dos tramos y cabecera con bóveda de cañón. Ermita de San Miguel Ermita de San Antón De finales del sieglu XIX, anguaño abandonada pal cultu. Ermita de Lollano Nella celebren dos romeríes, una'l primer domingu de xunu y otra l'últimu domingu de setiembre de cada añu.
Construcciones civiles Ponte de piedra Ta asitiáu nel accesu a la llocalidá pela carretera LR-253. Vadea el ríu Banzaos, y ye d'una gran guapura. Antigües escueles Daten del añu 1859, y cunten con un destacáu pórticu de sillería.
Bibliografía
Ver tamién Conceyos de La Rioxa Llocalidaes d'entidá menor de La Rioxa
Referencies
Enllaces esternos
Categoría:Conceyos de La Rioxa Categoría:Llocalidaes de La Rioxa Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial