Villar del Rey ye un conceyu español, perteneciente a la provincia de Badajoz (comunidá autónoma d'Estremadura).

Situación El términu municipal de Villar del Rey ta asitiáu nel noroeste de la provincia de Badajoz. Na parte central del términu ta allugáu'l cascu urbanu, a 17 km de la villa medieval d'Alburquerque, a 33 km de la capital de la provincia, a 15 km de la villa de La Roca de la Sierra, 40 km de Aliseda (provincia de Cáceres) y a unos 14 km d'Ouguela (Portugal), población más próxima en llinia recta, polo que Villar del Rey puede considerase como una villa de la raya o frontera. Atópase a mediu camín ente Badajoz y Alburquerque y pertenez a la contorna de Tierra de Badajoz y al Partíu xudicial de Badajoz.

Nel so conceyu atópase la presa de Peña de la Águila qu'abastez d'agua a Badajoz. El conceyu tien canteres de cayuela y granitu

El términu municipal tien como llendes al norte tierres d'Alburquerque pola encomienda de Azagala, al oeste col mesmu términu faciendo de llinde'l ríu Albarragena o Zapatón y al este y sur col términu municipal de Badajoz.

Población Cuenta con 2.447 habitantes. La evolución de la población dende 1860 (2.108 hab.) hasta l'añu 1955 (4.554 hab.), ye dicir en 95 años, foise amontando, creciendo hasta algamar un aumentu de 2.446 habitantes nesti periodu. Otra manera, dende 1955 a 2007 sufrió un descensu de 2.014 habitantes.

MOVIMIENTOS MIGRATORIOS

Esti pueblu como la xeneralidá de los pueblos d'Estremadura que vivíen principalmente de l'agricultura y la ganadería, a partir del añu 1955 empezó a escayer en población. Les esplotaciones agrícola y ganaderu sufrieron un cambéu que diba suponer una demasía de mano d'obra y aumentu de persones paraes ensin perspeutives de futuru. Esti grave problema nun tuvo nel so momentu más solución que'l recursu a emigrar. Refiriéndonos a Villar del Rey, el fenómenu de la emigración algamó un descensu del 50% de la población. Más de 500 families contabilizáronse como emigrantes de Villar del Rey a otros llugares fuera de la rexón: Madrid, Barcelona, Bilbao, Valencia, Asturies, Cádiz, Sevilla. Dalgunes trespasaron la frontera del país: Bélxica, Alemaña, Suiza, Francia… Otres quedaron en Badajoz.

Oríxenes Entá nun ta bien claro, pos hasta agora nun s'atoparon datos que lu esclarien con abonda base, en qué dómina de la Hestoria surdió Villar del Rey como asentamientu humanu. Pudo aniciase sobre unes ruines antigües en tiempos de la dominación árabe, pol sieglu XI en plenu poderíu Aftasidas, reinu de Taifa de Badajoz, o seique nel sieglu XIII cuando'l rei de Llión Alfonsu IX diba reconquistando estes tierres a los árabes y dir repoblando. Lo que sí ta constatáu qu'esti pueblu foi mientres dellos sieglos aldega del alfoz de Badajoz y en sieglu XVII villa exenta, ayenada por Felipe IV al Marqués de Leganéssegún d. Antonio Bonu Teodoro, maestru pernomáu d'esta villa

En 1594Llibru de los Millones: Censu de población de les provincies y partíos de la Corona de Castiella nel sieglu XVI formaba parte de la Tierra de Badajoz na Provincia de Trujillo.

A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional na rexón d'Estremadura. Dende 1834 quedó integráu nel Partíu xudicial de Badajoz.Cervantes Virtual Nel censu de 1842 cuntaba con 480 llares y 1668 vecinos.Conceyu Códigu INE -06-155. rei&btnBuscarDenom=Consultar+selecci%F3n

Pantano “Peña d'Águila” Ente finales del sieglu XIX y principios del XX se contruyó en badajoz la Sociedá d'Agües de Gévora, en visu a regular el caudal del río Zapatón na zona de la Peña de la Águila, p'abastecer d'agua a dicha ciudá que cuntaba entós con 30.000 habitantes.

Enclaváu ente les Sierres de Les Cañaes y la de Peña de la águila, llevantóse un muriu que la so edificación concluyó en 1903 con capacidá pa embalsar 18 Hm³, cantidá que se consideraba abonda pa Badajoz naquella fecha.

Pero la ciudá de Badajoz nel añu 1980 alzara la so población a 120.000 habitantes, cuadruplicárase, y la capacidá del banzáu quedábase bien péquela pa la demanda d'agua potable d'esta ciudá, razón más que suficiente pa proyeutar nueva obra que s'afixera a les condiciones de la demanda d'una población mayor y en víes de constante crecedera. Por ello, proyeutóse y aprobó la construcción d'unu nuevu sobre'l mesmu ríu a unos 150 metros agües abaxo del anterior, que la so capacidá o volume de banzáu ta calculada en 130 Hm³.

Víes de comunicación 1. CARRETERES

• Carretera a Badajoz.

• Carretera a Aliseda.

• Carretera a Alburquerque.

• Carretera a la Roca de la Sierra.

• Carretera a Puebla de Obando.

2. CAMINOS DE FERRADURA

• Camín de Montijo.

• Camín de les Gardonas.

• Camín del Bordallo.

• Camín vieyu de Badajoz.

• Camín del banzáu.

• Camín de los Estrechos.

• Camín de la llebre.

• Camín del molín de Solanu, o molín de baxo.

• Camín del molín de Valbuena.

• Camín de Rabogato.

• Camín de la Pizarrera.

Víes pecuaries

Cañaes Cañada Real Sancha Brava: Esta vía pecuaria entra procedente del términu de Badajoz, pela conocida Ponte de los Cinco Güeyos sobre'l Regueru del Fresnu. El so trazáu escontra Villar del Rey ye xunto a la carretera de Badajoz, qu'en munchos tramos suel faer d'exa de la cañada. Traviesa'l cascu urbanu peles cais de les Crucitas, San Simón, Plaza de la Concordia, cai Les Cayueles, crucia la cai de la Ilesia pa dirixise a la cai del Pilar, sigue pola caleya de circunvalación hasta salir a les güertes, y tomar el camín de la güerta "Enriba", siguiendo escontra'l Puertu y dempués de pasar xunto a la Fuente del Neñu, Güerta de La Pilara, Cuesta Bermeya, entra na devesa de La Tablada camín del Valle Ladrián onde esiste un pozu y un terrén pa bebederu y descansu del ganáu. Dende'l Valle, dirixir a la devesa "El Campu" y Les Pedrizas pa travesar el regueru de Guerrero ente les deveses de Panduro y Cubillos yá nel términu municipal de Badajoz y sigue pol términu municipal y provincia de Cáceres, escontra'l Norte. Al altor de les tierres de Béxar estremar en dos ramales, unu que va escontra Llión y otru escontra les tierres de Soria. La direición xeneral d'esta cañada ye de SO a NE. El so percorríu dientro del términu de 14 km y el so anchor de 75,22 m . El rei Sancho IV el Bravo, fíu d'Alfonsu X, siguió la política del so padre, otorgando privilexos al Conceyu de la Mesta. El nome de Sancha Brava que se da a esta cañada, ye n'honor de Sancho IV, como reconocencia de los sos favores a esta institución. Cañada Real de Azagala: ye la que partiendo de la de Sancha Brava nel llugar de la Fuente del Neñu (yá citada), xira a la izquierda de la Pilara en direición Norte, pasa la Cuesta Bermeya camín del Tejar, sigue ente les finques La Dehesilla a la izquierda y La Tablada a la derecha hasta la devesa de "El Campu" onde ente parés entra nel términu de Alburquerque pola finques de la Encomienda de Azagala. La direición xeneral d'esta vía ye de S a N. El so percorríu dientro del términu d'unos 3.200 metros. L'anchor ye de 75,22 m ye dicir la establecida pa la cañada por La Mesta.

Cordeles Cordel del Vau de Branu. Arrinca esta vía pecuaria de la Cañada de Sancha Brava al so pasu pol pueblu xustamente na travesía de la cai de la Ilesia. Sigue pela carretera de Alburquerque hasta que, pasando la Fonte del Corchu xira a la izquierda pel camín de los Molinos. Sigue ente barganales pa entrar na Devesa Boyal pela esquierda quedando barganales de particulares a la derecha. Termina nel ríu Zapatón, onde esiste un terrén d'una hectárea pa bebederu. La direición d'esti cordel ye de Y a O. El so percorríu dientro del términu d'unos 2.200 m y tien un anchor de 37,60 metros. Cordel del Pozu de la Bomba. Esta vía parte tamién de la Cañada de Sancha Brava nel bebederu del Valle Ladrían y sigue pola mesma finca de La Tablada hasta enfusar na Devesa del Campu, dexando a la izquierda el cuartu del Bilanu y a la derecha el cuartu de los Alacranes, entrando de siguío a escurrir per esti cuartu y dixebrándose pela esquierda del camín de San Vicente del Alcántara. Dempués d'un llargu trayeutu per terrén de encinar na devesa "El Campu" pasa xunto a la cerca del cortixu, traviesa la portera de la carretera, depués de pasar un regueru llega al pozu llamáu de la Bomba onde remata esti cordel. La direición nel so percorríu ye d'O a Y. El so llargor d'unos 2.600 m y el so anchor de 37.60 m . Cordel del Espartal. Arrinca de la tendalada y camín de Valdesequera y por ente tierres de llabor va a la finca del Espartal pola paraxa denomináu Alcornocalejo. Traviesa'l regueru del Toril y sigue xuníu a un camín que lu sirve d'exa, crucia la tendalada del Majadal Altu, dexa a la derecha la casa del guarda del Espartal hasta salir a la cañada de Sancha Brava pola Fonte de los Camineros. La direición xeneral d'esti camín ye de Y a O, el so anchor de 37,6 m y el so percorríu d'unos 2.300 metros.

Siendes Sienda del Majadal Altu. Esta vía tien el so orixe nel pueblu, na Plaza de la Concordia, pasa'l regueru de "El Puertu" o "Pilara" y sigue peles cais San Simón, Crucitas y Virxe del Rosariu hasta entrar na cascayosa caleya de los "Canchales" por onde llega a la Devesa Boyal. Al altor de la Peña de Pilato entra na finca del Espartal, traviesa'l regueru de Vallehondo y depués el cordel enantes descritu. Sigue pola finca del Espartal, crucia'l regueru del Toril, siguen por La Portiella cola paré del Espartal a la derecha y barganales de llabor a la izquierda, sigue por "Los Barritos" y pola llinde de la Matilla, pasa pol Cuetu del Majadal Altu, dexa a la izquierda el camín de "Les Peñuelas", pa llegar a la llamarga nel camín del Llobu, onde conclúi esta vía. La so direición ye de N a S. El llargor d'unos 5.200 m y el so anchor llegal ye de 20,89 m. Sienda de Valdesequera. Sale esta vía pecuaria dende'l pueblu pola caleya que va a Les Gardonas, sigue ente corralaes, pasa pol pozu de Les Gardonas, sigue ente barganales pola cuesta de Rollano escontra'l Sur dexando a la derecha el Cordel del Espartal yá descritu. Sigue como exa'l camín, pa pasar pela Ponte Pie de Pollín, colando pela esquierda'l camín de Les Gardonas y otros, sigue per terrenos de llabor teniendo a la derecha la Corralada de los Fermines, depués pela esquierda'l cuartu de La Llaguna, dexando'l cortixu a la derecha, sigue dientro de dicha finca y dexa pela esquierda la casa del guarda y por frente dixebrar del camín de Les Peñuelas; escurre la vía per terrén d'encines y por esti llugar ta marcada por dellos finxu y riegos. Dexa pela esquierda'l pozu de Tiriñuelo hasta llegar al sitiu de la Llaguna de la Devesa, onde esiste bebederu d'estensión de dos hectárees aproximadamente. La direición xeneral ye de N a S. El so percorríu dientro del términu de cuatro quilómetros y mediu. Tien un anchor llegal de 20,89 m

Tendalaes Tendalada del Molín de Valbuena. Parte esta tendalada de la cañada de Sancha Brava, xustamente onde termina'l cordel del Espartal, crucia la carretera de Badajoz sigue pegada al regueru d'El Toril pela so parte derecha y per terrenos de la Devesa Boyal nel llugar conocíu por "Canchal del Regueru"; traviesa'l camín que va al molín y sigue pola Devesa Boyal hasta'l Charcu del Molín de Valbuena, nel ríu Zapatón, frente al sitiu llamáu "La Isla", teniendo pel sur la Casa y dependencies del Molín. Esiste equí un enanche y bebederu que mide una fanega d'estensión. La direición xeneral d'esta vía ye de S a O. El so percorríu dientro del términu ye de 1.100 m aproximadamente y el so anchor de 37.6 m