thumb|350px|Mapamundi colos participantes na Segunda Guerra Mundial. thumb|200px|Banderes de guerra de l'Alemaña nazi y del Reinu d'Italia esventolexando xuntes en 1943.

Les Potencies de la Exa, mientres la Segunda Guerra Mundial, yeren el bandu batallosu que lluchaba contra los Aliaos, tando integráu y lideráu por Alemaña, l'Imperiu de Xapón y el Reinu d'Italia, amás de l'ayuda d'otros países.

Diches naciones formaron un Pactu Tripartitu que darréu derivó no que se llamó'l Bloque Berlín-Roma-Tokiu». Esti nuevu bloque llogró'l so establecimientu por cuenta de les coincidencies qu'esistíen ente los sistemes de gobiernu, económicu ya ideolóxicu de los trés países. Otramiente, compartíen tres coincidencies de connotación negativa: fueron los países menos beneficiaos pol Tratáu de Versalles.

Preludiu El términu Exa Roma-Berlín foi utilizáu per primer vegada por Benito Mussolini en payares de 1936, cuando refiriéndose al tratáu d'amistá robláu'l 25 d'ochobre de 1936 ente'l Reinu d'Italia y l'Alemaña nazi, diz que los dos países formaríen un Exa alredor del cual xiraríen los otros estaos d'Europa. Esti pactu d'amistá forxar a iniciativa d'Italia, que se taba enfrentando a una fuerte oposición na Sociedá de Naciones por cuenta de les sos guerres d'ocupación en Somalia y Abisinia (Etiopía), consiguiendo con ello'l sofitu d'Alemaña que yá abandonara la Sociedá de Naciones en 1933. Darréu, en mayu de 1939, esta rellación aportaría na alianza denomada Pactu d'Aceru y finalmente integraría tamién a Xapón tres la firma del Pactu Tripartitu'l 27 de setiembre de 1940. Amás de los trés grandes potencies que dan nome al pactu, xuntar al mesmu: Reinu d'Hungría, Reinu de Rumanía, Reinu de Bulgaria y Eslovaquia, yá dixebrada del restu de Checoslovaquia, en virtú de los alcuerdos de Múnich de 1938.

Otru país, consideráu polos aliaos como parte de la Exa foi Finlandia, anque nunca robló'l tratáu. Na so rellación colos nazis, Finlandia considerábase como co-batallosu, un términu que englobaba a países rexíos por gobiernos títeres de los nazis como Croacia, el Gobiernu de Salvación Nacional de Serbia, el Estáu Independiente de Montenegru o la Francia de Vichy. Siam foi otru estáu co-batallosu, que sofitó al Imperiu de Xapón, quien tenía de la mesma una serie de gobiernos títeres tales como Manchukuo (el gobiernu establecíu pol Imperiu de Xapón en Manchuria), Mengjiang, la China nacionalista de Nanking, la Segunda República Filipina, la Birmania de Ba Maw o'l Gobiernu Provisional de la India Llibre. El Reinu d'Italia tenía a Albania y Abisinia como estaos títeres.

En 1927 Mussolini llegara a proponer la formación d'un llamáu «Bloque Llatín» qu'arrexuntara a Italia, Francia, España, y Portugal y que constituyiría una alianza basada na civilización llatina y la cultura común ente estes naciones.Stanley G. Payne (1995). A History of Fascism, 1914–1945, Madison: Wisconsin University Press, páx. 233 Anque la propuesta foi aldericada públicamente ente los gobiernos d'Italia, España y la Francia de Vichy mientres la Segunda Guerra Mundial,John Lukacs (2001). The Last European War: September 1939 - December 1941, Yale University Press, páx. 364 nunca llegó a formalizase nenguna alianza d'esti tipu.

Potencies de la Exa thumb|left|220px|Banderes d'Alemaña, Imperiu de Xapón y el Reinu d'Italia, en Berlín.

Alemaña

200px|thumb|Bandera del Tercer Reich (1933-1945) El términu nazi ye una forma embrivida de nacionalsocialismu n'alemán. Esta ideoloxía foi institucionalizada nel Partíu Nacionalsocialista Obreru Alemán (NSDAP), tamién conocíu como Partíu Nazi.

El Tercer Reich ye'l periodu y utilízase como sinónimu pa l'Alemaña nazi. El términu foi introducíu pola propaganda nazi, que cuntaba al Sacru Imperiu Romanu Xermánicu como'l Primer Reich o Imperiu, al Imperiu alemán (1871-1918) como'l segundu y al so propiu réxime como'l terceru. Esto foi fechu pa suxerir una vuelta gloriosa de l'Alemaña anterior tres la República de Weimar instaurada en 1919 y que, sicasí, nunca foi eslleida oficialmente pol nuevu réxime.

El Partíu Nazi procuró combinar símbolos tradicionales d'Alemaña con símbolos del Partíu Nazi, siendo un símbolu únicu, la esvástica el más representativu del réxime, nun esfuerciu por reforzar la idea d'unidá ente los sos ideales y Alemaña.

Xapón

200px|thumb|Bandera del Imperiu de Xapón (1868-1945) L'Imperiu de Xapón (大日本帝国; Dai-Nippon/-Nihon Teikoku) comúnmente refierse a Xapón dende la Restauración Meiji hasta'l fin de la Segunda Guerra Mundial. Políticamente, cubre'l periodu dende la imposición d'establecer prefeutures en llugar de dominios feudales el 14 de xunetu de 1871, pasando pola espansión de Xapón pol Pacíficu y l'océanu Índicu, hasta la rindición formal el 2 de setiembre de 1945 cuando se robló'l Preséu de Rindición. Constitucionalmente, referir al periodu del 29 de payares de 1890 al 3 de mayu de 1947.

El país foi renomáu como l'Imperiu del Xapón, una y bones los clanes feudales anti-Tokugawa, Satsuma y Chōshū formaron la base del so nuevu gobiernu tres la Restauración Meiji, cola so intención de dexalo como un imperiu.

Anque l'Imperiu del Gran Xapón ye la traducción lliteral del títulu en xaponés, según la Constitución del Imperiu del Xapón (大日本帝国憲法; Dai-Nippon/-Nihon Teikoku Kenpō), nomar «Imperiu xaponés» y «Xapón Imperial» son comúnmente conocíos y usaos, refiriéndose a la mesma entidá.

En Xapón, los nomes «Nippon» (日本; 'Xapón'), «Dai-Nippon» (大日本; 'Gran Xapón'), «Dai-Nippon/-Nihon Koku» (大日本国; 'Nación del Gran Xapón'), «Nihon Teikoku» (日本帝国; 'Imperiu del Xapón') fueron usaos toos y nun foi hasta 1936 que'l títulu apropiáu del país foi estandarizado.

En 1946, un añu dempués del términu de la guerra, Xapón reestructuróse como parte de la so derrota, y el títulu del país foi una vegada más correxíu a «L'Estáu del Xapón» (日本国; Nihon Koku) nel borrador dientro de la Constitución de Xapón.

Reinu d'Italia y los sos colonies

200px|thumb|Bandera del Reinu d'Italia (1861-1946) El fascismu n'Italia (qu'anició la llamada Italia fascista) foi un movimientu políticu del sieglu XX que surdió n'Italia al rematar la Primer Guerra Mundial al traviés del Partíu Nacional Fascista fundáu por Benito Mussolini.

Nació en parte como reacción a la Revolución Bolxevique de 1917 y a les fuertes engarradielles sindicales de trabayadores y braceros que remató nel bieniu coloráu, en parte como polémica al respective de la sociedá lliberal-democrática que salió maltrecha de la esperiencia de la Primer Guerra Mundial.

El nome deriva de la pallabra italiana fascio (llatín: fascis). La pallabra, na antigua Roma, yera usada como símbolu de la unión de los lluchadores. El símbolu fascista ye'l fasces romanu que significaba'l poder del réximesobremanera'l poder xurisdiccional.

A partir de 1943, cola invasión aliada de la Península Itálica, produzse la cayida y detención de Mussolini y faise l'allugamientu del gobiernu de Pietro Badoglio colos aliaos, esto provoca de la mesma la invasión alemana d'Italia, la lliberación de Benito Mussolini qu'establez la República Social Italiana o República de Salò na zona qu'ocupen los alemanes. Mientres, na zona lliberada polos aliaos, sigue'l Reinu d'Italia esta vegada a favor de los aliaos, cola consecuente guerra civil ente italianos. Dempués de la Rindición en 1943 y a consecuencia del sofitu del rei Víctor Manuel III a Mussolini, ésti abdica a finales de 1943 escontra'l so fíu Humberto II, qu'actuó como rexente hasta'l final de la guerra y en 1946 proclamóse rei d'Italia hasta la realización del referendu na que s'establez l'actual República d'Italia.

Socios de la Exa

Reinu d'Hungría

thumb|200px|Bandera d'Hungría en 1940. Dende 1920, l'almirante Miklós Horthy fuera rexente d'Hungría. Por aciu el Tratáu de Trianon, esi país perdiera'l 72 % del so territoriu históricu a favor del Reinu de Rumanía, Checoslovaquia y el Reinu de Yugoslavia. La medría de la influencia alemana sobre los Balcanes antes de la guerra, motivaron a Horthy a xunir Hungría al Pactu Tripartitu en payares de 1940, depués de recibir territorios de Checoslovaquia y el Reinu de Rumanía mientres los Arbitraxes de Viena (1938 y 1940).

thumb|left|200px|Mapa d'Hungría en 1920 (mariellu) y 1941 (verde). Darréu, los exércitos húngaros participaron na invasión de Yugoslavia, recibiendo más territoriu por esto. La eventual participación del Reinu d'Hungría na invasión de la Xunión Soviética foi necesaria pa compensar la influencia que'l Reinu de Rumanía empezaba a tener sobre Alemaña. Les deportaciones masives de xudíos húngaros a los campos d'estermín empecipiar a principios de 1944, pero p'aquel entós, la población xudía yá fuera desaposiada de los sos derechos básicos por aciu l'aplicación de lleis raciales.

Cuando'l cursu de la guerra voltióse definitivamente contra Alemaña nazi, Horthy intentó axustar un armisticiu por separáu colos soviéticos, siendo'l so fíu'l so representante. Hitler enterar de los planes d'Horthy y unvió un comandu lideráu por Otto Skorzeny a secuestrar al so fíu. La maniobra funcionó y Hungría permaneció al llau d'Alemaña hasta'l final de la guerra. Sicasí, Horthy foi reemplazáu por Ferenc Szálasi, filogermano del Partíu de la Cruz Flechada.

Dempués de la batalla de Budapest, el gobiernu húngaru colapsó y Hungría foi ocupada pol Exércitu Coloráu, que convirtió'l país nun estáu socialista. Toles anexones húngares mientres la guerra fueron declaraes nules y Hungría recuperó les sos antigües fronteres, sacante unes villes que fueron cedíes a Checoslovaquia. Depués de la guerra, Horthy llogró atopar abellugu en Portugal, onde morrió. Szálasi nun corrió la mesma suerte, yá que foi xulgáu y executáu poles autoridaes comunistes.

Reinu de Rumanía

thumb|200px|Bandera de Rumanía Dende la so llegada al tronu rumanu en 1930, Carol II empecipiara una serie de midíes dictatoriales y represives, siendo sofitáu pol movimientu fascista la Guardia de Fierro. En mayu de 1939, los principales miembros de la Guardia de Fierro son arrestaos por Carol II, que al cuntar con suficiente poder había ilegalizado aquel movimientu violentu y pro-alemán en 1933. Carol II tamién aboliera los partíos políticos y empecipiara l'aplicación de midíes antisemites nel so gobiernu, anque nun s'aliara con Alemaña, nun intentu de repitir la relativamente esitosa política de neutralidá de Rumanía mientres la Primer Guerra Mundial. Sicasí, les rápides derrotes aliaes en Polonia y Francia dexaron a Rumanía nuna posición delicada, yá que nun cuntaba con aliaos nuna rexón controlada por Alemaña. thumb|250px|left|Rumanía mientres la guerra. Una vegada que la Xunión Soviética, el Reinu d'Hungría y el Reinu de Bulgaria tomaron en 1940 un terciu del territoriu rumanu, el reináu de Carol II debilitóse. Esta debilidá foi aprovechada por Horia Torca, líder de la Guardia de Fierro, y el xeneral Ion Antonescu pa obligar al rei a abdicar el 6 de setiembre de 1940. Antonescu tomó entós tol poder y, sofitáu pola Guardia de Fierro, convidó a les tropes alemanes a ocupar Rumanía; selmanes más tarde, Antonescu afilió'l so país a la Exa.

Dempués d'una revuelta de la Guardia de Fierro en xineru de 1941, Antonescu unvió a munchos de los sos miembros al exiliu y sofitóse cada vez más nel Exércitu pa siguir nel poder. Tamién siguió coles midíes de segregación racial de Carol II y, al avanzar la guerra, empecipióse una persecución brutal, más non xeneral, de los xudíos rumanos. Por esta razón, munches poblaciones xudíes nun sumieron en delles rexones de Rumanía, anque los sos derechos básicos sí fueron negaos.