thumb|250px|Términu municipal de Benacazón al respective de la provincia de Sevilla. Benacazón ye un conceyu español de la provincia de Sevilla, Andalucía con una población de 7.134 habitantes.
Xentiliciu El xentiliciu de Benacazón ye "benacazonero" o "benacazonera", anque nos demás y cercanos pueblos del Aljarafe son conocíos como piñoneros, por cuenta de la perantigua tradición qu'había en Benacazón, que consistía en recoyer piñones y turrar pa poder comelos.
Xeografía física Altitú: 120 msnm. Estensión: 32,16 km². Posición: 37°21′″N 6°11′″O Ríos: Ríu Guadiamar y Regueru Molinucu
Llocalidaes estremeres Benacazón llenda al norte con Sanlúcar la Mayor, al oeste con Aznalcázar y con Huévar del Aljarafe , al este con Umbrete y al sur con Bollullos de la Mitación
Noroeste: Sanlúcar la Mayor y Huévar del Aljarafe Norte: Sanlúcar la Mayor Nordeste: Sanlúcar la Mayor y Umbrete Oeste: Huévar del Aljarafe y Aznalcázar 75px Este: Umbrete Suroeste Aznalcázar Sur: Aznalcázar y Bollullos de la Mitación Sureste: Bollullos de la Mitación
Historia Benacazón foi fundada na dómina romana como una aldega llabradora. Sicasí, atopáronse nel conceyu muertes de finales de la Edá del Bronce. La presencia romana en Benacazón rescampló tres l'afayu de restos d'edificios, texas y lladriyos que taben entemecíos cola tierra de llabor. Pero l'actual nome d'esta población data de la etapa musulmana. Al paecer la denominación de Benacazón vien de un árabe destacáu (Qassum), que fundó una alquería y vivió nestes tierres, dándo-y el nome de Ibn o Ben Qassum (Fíu de Qassum). Tres Reconquistar, el Rei Fernandu III camudó'l nome árabe de Benacazón pol de Celada, pero esti nun cuayo ente la población y caltuvieron l'antigua tradición hasta derivar al so nome actual. Nel añu 1250 les tierres d'esta llocalidá fueron axudicaes a Doña Mayor Arias y al Obispu Don Remondo de Sevilla. Yá en 1419, Benacazón foi cedíu a los so primeres señores Luis Méndez Portocarrero y la so esposa, herederos de Doña mayor Arias, y l'antigua alquería pasó a constituyise como Villa y Señoríu de Benacazón. Depués, el señoríu quedó en manes de la familia Pantoja en 1553 y subordináu a la mesma siguió hasta 1810, cuando se suprimieron los señoríos na rexón.
Alministración
Infraestructures y servicios
Carreteres NomeLlugar d'entrada al pueblu---- Autovía del V Centenariu Norte de la llocalidá (Salida 16) Nordeste de la llocalidá (Salida 14) Lleva a Sevilla Huelva y Portugal y a tolos conceyos con salida a l'A-49 (El conceyu cunta con 2 salíes a l'autovía)(14 y 16). Avenida de Sanlúcar la Mayor y Avenida de Aznalcázar Suroeste y Noroeste de la llocalidá A-473 Lleva a Sanlúcar la Mayor y Aznalcázar. Cai Virxe del Rocío Sureste de la llocalidá Lleva a Bollullos de la Mitación. Avenida d'Andalucía Esti de la llocalidá Lleva a Umbrete.
Tresportes
90px|link=Intercambiador d'El Perchel|Intercambiador multimodal Autobús Por Benacazón pasen dos linia d'autobuses interurbanos del Consorciu de Tresportes de Sevilla: M-168. Conecta'l conceyu cola ciudá de Sevilla con parada na Estación d'autobuses de Plaza d'Armes. M-102. Conecta'l conceyu col restu de pueblos del Aljarafe. Ye una llinia circular y nun va a Sevilla. Les paraes que s'alcuentren nel conceyu son:
Av. Pedro de la Rosa (fte. Guardería) [Autobús Direutu (Sevilla) y Circular Aljarafe (Sentíu A y B)] Av. Pedro de la Rosa (esq Cristóbal Ramos Tello) [Autobús Direutu (Sevilla) y Circular Aljarafe (Sentíu A y B)] C/ Antonio Molina (fte. Parque) [Autobús Direutu (Sevilla) y Circular Aljarafe (Sentíu A y B)] C/ San Sebastián (Colexu Talhara) [Autobús Direutu (Sevilla) y Circular Aljarafe (Sentíu A y B)] C/ San Sebastián (Roblas) [Autobús por pueblos] Hotel Andalusí Park [Autobús Direutu (Sevilla) y Circular Aljarafe (Sentíu A y B)] Estación Cercaníes Benacazón [Autobús por pueblos] C/ La Fonte (Azulexu Cristu de la Vera+Cruz)[Autobús por pueblos] Plaza Palacio [Autobús por pueblos] Av. Andalucía (Colexu Virxe de les Nieves) [Autobús por pueblos] Av. Andalucía (Polideportivu y Club de Petanca) [Autobús por pueblos]
Horarios: Llinia M-168: Llinies Circulares del Aljarafe:
21px Tren Nel conceyu atopa una estación de ferrocarriles perteneciente a la llinia C-5 del nucleu de Cercanía Sevilla y a la Llinia 72 de Media Distancia de Renfe que comunica con Huelva, Sevilla y enllaces con Córdoba, Puertollano, Ciudá Real, Cuenca, Tarragona, Barcelona, Lleida, Valencia, Zaragoza y Madrid. La estación de Benacazón allugada a 500 metros del cascu antiguu del conceyu.
Horarios: Cercanía Sevilla: http://www.renfe.com/viajeros/cercanias/sevilla/index.html Media Distancia Renfe: http://www.renfe.com/viajeros/index.html
Educación El conceyu tien un IES, el IES Virxe del Rosariu y 2 colexos: C.E.I.P Nuesa Señora de les Nieves y C.E.I.P Talhara.
Demografía
Monumentos
Monumentos relixosos Ermita de Castilleja de Talhara: Construyida nel sieglu XIV tratar d'una de les ilesies mudéxares de mayor interés nel Aljarafe poles sos proporciones. Delantre de diches ruines, atópase una cruz, asitiada sobre un pedestal de piedra nel que s'atopa una llábana na que puede lleese cómo se fundó la villa de Castilleja de Talhara por Alfonso Fernández de Fontes en 1369. Ermita de Gelo: Atopar nel tramu de carretera ente Bollullos y Aznalcázar, so la advocación de La nuesa Señora del Rocío. D'estilu mudéxar, tien tres naves de trés planos y foi construyida en lladriyu con armadures de madera. En 1274 ye donada al Cabildru de la Catedral de Sevilla Ilesia parroquial Santa María de les Nieves: Espaciosu edificiu, d'una sola nave, al que nel sieglu XVII añadió otra. La nave central nos sos oríxenes ye mudéxar. L'edificiu de la capiya llevantóse xunto al muriu derechu de la capiya mayor de la ilesia, d'orixe mudéxar esta postrera, y foi reformada y ampliada en 1756, cola resultáu d'un espaciu de planta rectangular. Anguaño foi restaurada y vuelta a los color orixinal de la so fachada.
Monumentos civiles Casa Palaciu: Anguaño tópase estremáu en dos partes: una propiedá privada na que destaca una arquería mudéxar, y otra propiedá municipal, que foi restaurada apocayá, que cunta qu'una arquería barroca. Anguaño y dende el branu de 2008, atópase allugáu nesti edificiu emblemáticu'l Llar del Pensionista y llueu va acoyer un Centru Públicu d'Accesu a Internet o Centru Guadalinfo (promovíu pol conceyu) y dependencies municipales (Xulgáu de Paz, Axencia de Desarrollu Local y Servicios Sociales). Torres de molín: Esisten delles tremaes pol pueblu. Facienda de Castilleja de Talhara: Ta asitiada xunto a la ermita del mesmu nome a pocos quilómetros de la llocalidá. Trátase d'una obra fundamentalmente de finales del sieglu XIX, anque s'aprecien nella delles fases. Ta construyida n'estilu neomudéxar, intentando recuperar l'estilu de la ermita. Asina, el material emplegáu ye'l lladriyu, y presenta arcos de ferradures en puertes y ventanes, según almenes gradiaes na parte cimera de los murios.
Cultura
Hermandad Hermandá de la Vera+Cruz. 1511 Desconozse l'añu de fundación de la Hermandá, anque les sos Regles más antigües son del añu 1722, el pasu del tiempu dexar práuticamente irreconocibles anque, por fortuna esiste una copia d'éstes del añu 1888 onde se fai constar que desconozse la fecha de fundación pero que "por escritures y papeles del añu mil quinientos once tiense dalguna noticia della" (lliteralmente) pos yá naquel añu "tuvo regles aprobaes por onde rexise". Por esto dende siempres los historiadores afirmaron que l'añu 1511 ye'l primeru que se conoz na so hestoria. Basándose nos documentos y llibros de regles antiguos que tien la hermandá, el Cardenal Arzobispu de Sevilla, Fray Carlos Amigo Vallejo, promulgó en 2005 Decretu d'Ereición Canónica nel que se recueye l'añu 1511 como'l primeru que se conoz na hestoria de la Hermandá. Ello ye que a la fin del llibru de regles de 1888 apaez una acta d'aprobación de les Regles y "tou lo que nelles se contién" del Cardenal Arzobispu de Sevilla mientres una Visita Pastoral a Benacazón, fechada del 22 d'abril de 1912. Xuntes de Gobiernu anteriores tamién se fixeron ecu d'esta fecha como datu ciertu y asina, nel añu 1986, la Hermandá celebró'l 475 aniversariu de la Primer referencia Histórica de la Hermandá. Nel añu 2011 van cumplir por tanto Cinco Sieglos de sentimientu veracrucero en Benacazón y la Hermandá celebrar per tolo alto. Como actu fundamental d'esta efeméride, siendo al tiempu unu de los primeros que se realicen en 2011, La Hermandá va ser recibida n'audiencia xeneral por La so Santidá'l Papa Benedicto XVI na Ciudá del Vaticanu a les 10 de la mañana del próximu día 12 de xineru. Los sos titulares son: el Stmu. Cristu de la Vera-Cruz, impresionante imaxe anónima del sieglu XVI d'autor anónimu. Ta realizáu en teles de llinu encoladas sobre una estructura de madera. Ye d'estilu manierista que guarda reminiscencies gótiques visibles nel so pelo natural y na enagüilla, faldellín o columbario de tela bordao y La nuesa Señora de los Dolores, imaxe de candeleru, qu'enantes procesionaba de rodíes y coles manes enxareyaes, atribuyida a Cristóbal Ramos Tello, del sieglu XVIII. Na so Capiya tamién s'atopen otres imáxenes: Virxe del Sangre. Antigua titular de la hermandá que foi sustituyida nel sieglu XVIII pola actual doliosa. Ye una imaxe de candeleru coles manes en forma de tenedor, como se suel dicir. Anque ye doliosa, suel portar un neñu nos sos brazos. Virxe del Amparu. Imaxe de talla completa d'unos 50 cm que s'usa pa conformar l'altar de la Hermandá na procesión del Corpus. San Juanito. Pequeña imaxe que representa a Juan Bautista Neñu. Ye'l titular del Grupu Nuevu de la Hermandá y, na Función d'Ilesia, apaez vistíu de nazarenu colos vezos de la hermandá. El nuesu Padre Xesús de la Salú na so Resurrección. Imaxe de talla recién, obra d'un imaginero que-y la regaló a la hermandá. Esta Imaxe non procesiona nin foi nunca -pel momento- oxetivu de la Hermandá'l que lo fixera.
Hermandá de la Soledá. 1584 Anque les sos primeres regles daten del 1871, nelles faen mención d'otres munchos más antigües del añu 1584 que sumieron. Esta hermandá ye'l resultáu de la fusión en dichu añu 1584 de la Hermandá del Santu Entierru y de la Hermandá de La Nuesa Señora de la Soledá na Ilesia parroquial, un 13 d'abril. La Hermandá tien la so sede na Capiya de la Soledá sita na Plaza de la Constitución, antiguu Hospital de Sangre del Gloriosu San Sebastián y que, a pesar de los pleitos actuales ente los dos hermandaes de penitencia de la llocalidá, nun perteneció nunca a nenguna de los dos. Los sos titulares son: Stmu. Cristu Yacente. Imaxe articulada d'autor anónimu del sieglu XV atribuyíu a la Escuela Castellana. Ye unu de los pocos cristos articuláu que queden na provincia y ye baxáu de la cruz al sepulcru'l Llunes Santu. La Nuesa Señora de la Soledá. Preciosa talla de candeleru atribuyida al círculu de Luísa Roldán "La Roldana". Sufrió delles restauraciones a lo llargo de la historia que, anque increíble, modificaron bien pocu la so cara. Ye Miembru Honorariu de la Corporación Municipal y foi la primer imaxe mariana benacazonera en recibir la Medaya d'Oru de la Villa. Inmaculada Concepción. Imaxe de candeleru atribuyida a "La Roldana" que procesiona el Domingu de Resurreición. Ye conocida popularmente como la Purecita. Neñu de Dios. Pequeña imaxe atribuyida a Martínez Montañés que procesiona el Domingu de Resurreición portada polos neños del pueblu. Na Función d'Ilesia de la Hermandá, apaez vistíu de acólito, colos colores representativos de la hermandá. Tanto la Purecita como'l Neñu de Dios, son los titulares del Grupu Nuevu de la Hermandá, que foi apocayá refundado polos mozos soleaeros.
Hermandá del Rosariu. 1732