thumb|right|Mapa de fundación d'Universidaes castellanes y aragoneses. thumb|right|Departamentu de Física Teórica, 1972 La Universidá de Valladolid (Uva) ye una universidá pública española, asitiada na ciudá de Valladolid. Foi fundada nel añu 1241, lo que la convierte na segunda universidá más antigua d'España, por detrás de la Universidá de Salamanca. Imparte estudios de pregrado en diverses oportunidaes profesionales y posgráu en distintes árees de conocencia. Tien siete campus distribuyíos por cuatro ciudaes de Castiella y Llión: Valladolid, Palencia, Soria y Segovia (vease Campus de Segovia).
Historia Según documentos esistentes, la universidá de Valladolid esistía yá a finales del sieglu XIII. Foi creada por intervención real, col conceyu vallisoletano como intermediariu de la fundación, y recibió la confirmación papal darréu, a instancies del rei Alfonso XI. Esiste la hipótesis de que la universidá surdió pol treslláu del Estudiu Xeneral de Palencia, fundáu por Alfonso VIII de Castiella, y l'obispu Tello Téllez de Meneses ente los años 1208 y 1241. Otra hipótesis asitia'l so orixe nuna escuela o estudiu particular con sede na Abadía de Santa María la Mayor.Historia Universidá de Valladolid
Foi una institución bien venceyada a la ciudá dende la so nacencia, influyendo nel so desenvolvimientu pola intensa actividá cultural y económica qu'impulsaba. Mientres el sieglu XX, especialmente, y coincidiendo con una espansión del númberu d'alumnos, según una ampliación de los estudios y una mayor facilidá d'accesu, la Universidá vencéyase dafechu a los acontecimientos históricu y social. Asina, l'españíu de la Guerra Civil en 1936 va acarretar la depuración, y en dellos casos el fusilamiento d'un númberu importante de catedráticos y profesores. De la mesma manera, la Universidá de Valladolid configúrase, xunto a FASA-Renault, como'l principal polu de contestación al réxime dictatorial del xeneral Franco, convocando numberoses fuelgues, conciertos y actos de resistencia y protesta que van rematar en 1974 col zarru gubernativu de l'actividá docente, únicu casu en toa España (el cursu académicu entamar de manera paralela, en cases particulares, parroquies y llugares públicos).
L'allugamientu físicu asitióse, nun principiu, na Colexata, pasando dempués al actual allugamientu de la Facultá de Derechu, nel otru llau de la plaza.
Tien la so representación na Selmana Santa vallisoletana na Hermandá Universitaria del Santu Cristu de la Lluz, que da cultu a una de les obres cume de Gregorio Fernández, el Cristu de la Lluz, que s'atopa na capiya del Colexu Mayor Santa Cruz.
Nos años ochenta la Universidá entamó la construcción de centros docentes nel Barriu de La Rondilla, pero dempués búscase la dispersión en distintes zones. Más palantre va empezar la construcción nel barriu de Belén y San Pedro Regaláu. pero los edificios d'esti campus nun guarden rellación clara cola redolada, al faltar un plan urbanísticu definíu.
Símbolos Escudu D'alcuerdu a los estatutos de la Universidá publicaos nel BOCyL el — la descripción heráldica del escudu de la institución ye la siguiente:
Sello La descripción del sellu ye la siguiente:
Bandera o pendón La descripción testual de la bandera ye:
Colores Los colores corporativos de la Universidá de Valladolid son l'azul turquí, definíu pol Pantone 654; y el púrpura, definíu pol Pantone 207.UNIVERSIDÁ DE VALLADOLID. Manual d'identidá visual corporativa.
Instalaciones
Edificio Edificiu Históricu. Facultá de Derechu
thumb|right|Imaxe antigua del edificiu de la Universidá de Valladolid ( Facultá de Derechu), entá puede reparase na parte esquierda l'antigua fachada de la Universidá de callar Llibrería y l'antigua campana del reló qu'anunciaba los Graos. thumb|right| Fachada barroca (1715) del edificiu de la Universidá de Valladolid, güei Facultá de Derechu.
El primer edificiu de la Universidá de Valladolid del que tenemos noticies de la so entidá arquitectónica ye'l construyíu a finales del sieglu XV, tres el treslláu de la institución dende la Colexata hasta'l so nuevu allugamientu. Constaba d'un claustru de cuatro lados, al que s'abrir les aules, y una capiya tardogótica de cierta magnitú. Al claustru entrar por una portada, tamién tardogótica, que s'abrir a callar Llibrería. A principios del sieglu XVIII, esti edificiu resultaba insuficiente, polo que s'amplió con otru claustru cuadrangular, con cuatro galeríes, al que s'abrir delles aules construyíes nel mesmu momentu. Cerrando'l conxuntu a la plaza de Santa María (güei plaza de la Universidá), realizóse una interesante fachada barroca proyeutada pol carmelita fray Pedro de la Visitación y que se construyó en 1715. Nella atópense distintos grupos escultóricos calidable y que representen alegoríes de les materies que s'impartíen nel edificiu. Ye de destacar el cuerpu central, entamáu por cuatro columnes xigantes y rematáu por una gran peineta. Na balaustrada dispónense cuatro escultures que representen a los reis que favorecieron a la universidá vallisoletana.
Esti conxuntu, formáu por estos dos claustros, el del sieglu XV y el del sieglu XVIII, les sos aules respeutives y otres edificaciones amiestes, como la capiya o la torre del reló construyida nel sieglu XIX-, subsistió hasta 1909. thumb|right|200px|Estatua de Miguel de Cervantes na Plaza de la Universidá, frente a la Facultá de Derechu. En 1909, y con gran polémica, decidió baltase l'antiguu edificiu (incluyendo la portada del sieglu XV que s'abrir a callar Llibrería), pa construyir un nuevu edificiu siguiendo llinies ecléctiques y proyeutáu pol arquiteutu Teodosio Torres López. D'esti valtamientu namái se salvó la fachada barroca proyeutada pol carmelita frai Pedro de la Visitación y paez ser que la idea inicial contemplaba tamién la so destrucción. El proyeutu de Teodosio Torres López plantegaba un edificiu universitariu con dos claustros, como'l presistente. La so organización efectuar por aciu una caxa d'escalera asitiada ente dambos claustros y una gran antepar que s'abrir a callar Llibrería. La fachada del edificiu universitariu a esta cai basar nuna reinterpretación de la fachada barroca de Pedro de la Visitación, pero utilizando elementos decorativos provenientes del platerescu, barrocu, neoclasicismu y grandes buecos propios de la mentalidá higienística de la dómina. A un llau de la fachada atopaba la torre del observatoriu y a otru, la nueva torre del reló que solucionaba la esquina ente la Plaza de la Universidá y callar Llibrería. El proyeutu tenía dellos problemes ensin solucionar: construyíase una grandiosa fachada representativa a una cai estrecha como yera la de Llibrería, polo que taba afogada, y la fachada barroca atopábase incorporada al edificiu de manera bien cabileña. En 1939, esti edificiu sufre una quema. Pa desaniciar el problema de la integración de la fachada barroca nel edificiu de Teodosio Torres López, Constantino Candeira Pérez proyeutó en 1939 una gran escalera y antepar, siguiendo llinies historicistes, a los que s'apuerta por aciu la fachada barroca. Esta escalera ye una muestra de l'arquiteutura trunfalista ya historicista propia de la posguerra española. En 1968 realícense les últimes obres que conformen l'actual edificiu, baltando'l segundu claustru y construyendo na cortil del mesmu, un edificiu de cinco plantes p'agospiar al alumnáu, que'l so númberu creciera considerablemente nos años sesenta, colapsando l'edificiu de Teodosio Torres López, pensáu pa un alumnáu muncho menos numberoso. Nesta mesma reforma, baltóse la torre del observatoriu de Teodosio Torres López y el grandiosu paraninfu de 1909. Tamién la fachada de callar Llibrería foi entós remocicada, perdiendo'l ropaje historicista proyeutáu por Teodosio Torres López. El nuevu paraninfu construyóse flanqueando la fachada de fray Pedro de la Visitación por unu de los sos llaos.
Escuela Téunica Cimera d'Arquiteutura .
Construyir tres una xénesis complicada. Nun principiu, n'edificiu con proyeutu d'Antonio Fernández Alba, diba ser la delegación del Ministeriu d'Educación, na Plaza de Poniente, xunto al Institutu Núñez de Arce. Pero, concedida a la Universidá la Escuela Téunica Cimera d'Arquiteutura, caltiénse'l brillosu proyeutu d'Antonio Fernández Alba, treslladándolo al barriu residencial de Güerta del Rei.
L'edificiu ta dotáu d'un fuerte calter representativu, abandonando les formes orgániques d'otros edificios vallisoletanos de la dómina. Márcase una exa de simetría na fachada, qu'entama los contundentes volúmenes del conxuntu.
L'ampliación proyeutada tamién por Fernández Alba nos ochenta, escurrir yá pa la so función, ensin la llimitación espacial que tenía'l proyeutu inicial. Búscase agora una mayor llibertá d'organización con una planta centralizada.
Facultá de Ciencies Económiques La Facultá de Ciencies Económiques y Empresariales, proyeutada polos arquiteutos Salvador Gayarre Ruiz de Galarreta, Tomás Domínguez del Castillo y Juan Carlos Martín Baranda ye unu de los edificios que la Universidá de Valladolid impulsa nos años ochenta. Yá dende'l so orixe, l'edificiu quedaba pequeñu p'allugar a la cantidá d'estudiantes que la titulación riquía, polo que pocos dempués se dar# en la construcción del Aulariu Campus del Río Esgueva, axacente a la facultá, y qu'empresta servicios a la Facultá de Ciencies Económiques y Empresariales y a la d'Escuela d'Inxenieríes Industriales.
L'edificiu entámase llonxitudinalmente, con un ampliu pasiellu central de dellos altores, que distribúi y comunica los espacios docente y complementariu. Ye interesante'l xuegu establecíu ente l'aula magna, con forma de teatru clásicu, y el teatru al campu dispuestu nel estremu opuestu, valláu y zarráu al públicu. La vista esterior de la seición de despachos recuerden a un truébanu.
Sicasí, cometiéronse distintos errores a la de la so edificación. Interpretáronse equivocadamente los planos, polo que la orientación de les aules nun yera la correuta. Los amplios espacios del edificiu, asina cómo'l so techu tresllúcíu orixinal, afechos na so idea pa un clima como'l canariu, pero non pal castellán, torgaben que la temperatura fuera la correuta en tol edificiu, dexando inútil la calefacción, y convirtiendo asina'l centru en desaxeradamente fríu pel hibiernu, y bien calorosu pel branu. Asina mesmu, les portalaes orixinales del llau oeste, convertir en focu de suciedá y basures, que poníen en peligru la salobridá del centru. Les obres d'ampliación de la biblioteca solucionaron estes incomodidades.
Obres posteriores consiguieron desaniciar parcialmente estos y otros defectos, como l'ausencia d'ascensores y accesos necesarios pa minusválidos.
Palaciu de Santa Cruz
thumb|250px|left| Imaxe antigua del palaciu. Nes cercaníes de la Universidá, como motor de desenvolvimientu de la ciudá y llugar de formación de clérigos y científicos, surden ensame d'instituciones como'l Colexu Mayor Santa Cruz.
El cardenal Pedro González de Mendoza, funda esti colexu en 1482, añu en que ye nomáu arzobispu de Toledo. De sólida formación intelectual, abre les puertes al Renacimientu na ciudá, con un edificiu primeru proyeutáu en góticu, probablemente por Enrique Egas, pero camudáu en 1490 a una estética renacentista por orde so. Pero namái s'afixo la fachada cola inclusión d'elementos decorativos del nuevu estilu. Nella destaca'l tramu central, con un almohadillado d'inspiración italiana que cubre tol fondu, y la puerta decorada con grutescos. Tamién ye destacable la cornisa con balaustrada que remata la fachada principal. Estes obres fueron dirixíes por Lorenzo Vázquez de Segovia. Nel sieglu XVIII reformóse la fachada, datando d'esa dómina los grandes balcones neoclásicos, obra del arquiteutu Manuel Godoy.
thumb|280px|right|Palaciu de Santa Cruz.