Leonor de Provenza reina consorte d'Enrique III d'Inglaterra.
Biografía Nació na llocalidá francesa d'Aix-en-Provence nel añu 1223, siendo la segunda de les fíes de Ramón Berenguer V, conde de Provenza y Forcalquier —nietu del rei Alfonso II d'Aragón y bisnietu del rei Alfonso VII de Castiella—, y de Beatriz de Saboya.
Casó na catedral de Canterbury el 14 de xineru de 1236, col rei Enrique III d'Inglaterra, y tuvieron nueve fíos: Eduardo (17 de xunu de 1239 – 7 de xunetu de 1307), qu'asocedió al so padre como Eduardo I Margarita d'Inglaterra (29 de setiembre de 1240 – 29 de febreru de 1275), reina consorte d'Alejandro III d'Escocia Beatriz d'Inglaterra (25 de xunu de 1242 – 24 de marzu de 1275), casada con Xuan II, duque de Bretaña Edmundo de Lancaster (16 de xineru de 1245 – 5 de xunu de 1296) Ricardo (1247 – 1256) Juan (1250 – 1256) Guillermo (1252 – 1256) Catalina (25 de payares de 1253 – 3 de mayu de 1257) Enrique (1256 – 1257) Exerció un desafortunáu influxu sobre'l rei, provocando la rebelión de los barones empuestos por Simón V de Montfort, VI conde de Leicester, na Segunda Guerra de los Barones (1264-1267).
Prindáu'l so home tres la batalla de Lewes (1264), la reina #abellugar en Francia, al llau de la so hermana, la reina Margarita, que convence al so maríu, el rei Lluis IX, que sofite al príncipe Eduardo con un exércitu pa invadir Inglaterra.
Lliberáu'l rei y repuestu nel tronu (1265), Leonor vuelve a Inglaterra, pero esta vegada ye caltenida al marxe de la política.
Muertu'l so maríu (15 de payares de 1272), intenta, ensin ésitu, recuperar la so influencia na corte. Sicasí, el so fíu Eduardo I encárga-y la educación de dellos de los sos nietos mientres él y la so esposa Leonor de Castiella parten a les Cruzaes.
Depués retírase a l'abadía de Amesbury, en Wiltshire, onde morrió'l 24 de xunu de 1291, a los 68 años d'edá, llugar onde ta soterrada.
Referencies
Enllaces esternos
Categoría:Persones d'Inglaterra