Patriciu yera fíu de Calpurnius, un diáconu cristianu que tamién yera decurión, un altu cargu civil, amás de tener tierres y disponer de serviciu. El so güelu, Potitus, tamién yera relixosu y ye presentáu como presbíteru. Fontes posteriores informen que la so madre llamábase Concessa y que Patriciu podría tener tamién nomes de raigañu britónica: Magonus o Succetus.

Cuando Patriciu yera inda un adolescente, a la edá averada de 16 años (Conf., 1) foi fechu prisioneru mientres una incursión de pirates escotos, que tamién significó la destrucción de la casa de la familia (Epist., 10), siendo lleváu a Irlanda y esclavizado. Nos sos escritos solo menta un nome de llugar que dexe alcontrar la zona onde vivió n'Irlanda: xibla Flocuti, esto ye, el 'monte de Flocut', asitiáu cerca del «mar occidental» (Conf., 23). Propunxéronse delles alternatives nes proximidaes de la mariña noroeste d'Irlanda. Ente les que cunta con un consensu más xeneral ye la zona d'antiguo montiega de Killala nel condáu de Mayo. Sía que non tuvo cautivo seis años (Conf., 17), tiempu nel que dispunxo d'un maestru y bien probablemente aprendió a falar irlandés, hasta que, según el so rellatu, un suañu anunciólu que la so llibertá taba próxima y un barcu taba esperándo-y, polo que decidió escapar y caminó unes doscientes milles (unos trescientos quilómetros). Esto asitiaría'l so destín na mariña sur d'Irlanda, daqué más coherente coles sos esplicaciones qu'un viaxe escontra l'oeste, esto ye, en dalgún puertu asitiáu ente Bantry y Wexford, onde efeutivamente atopó un barcu, que'l so capitán y tripulación yeren paganos, quien lu almitieron, y, tres tres díes de navegación, llegó al so destín.

Dada la escasez de datos concretos qu'ufierta Patriciu nel so Confessio, la siguiente ye la etapa del so itinerariu que dio llugar a más interpretaciones contrapuestes. La so descripción supón que'l so regresu a Britania nun foi inmediatu, pos tres díes paez un tiempu demasiáu llongura pa la travesía del mar d'Irlanda y amás sábese que los puertos del sur d'Irlanda calteníen na dómina un activu comerciu cola Galia, polo que'l so destín más probable paez el noroeste de la península de Bretaña. Esiste una enraigonada tradición qu'asitia a Patriciu visitando bien distintos llugares, yá sía na Galia, como Auxerre, o inclusive más alloñaos, como'l monesteriu de Lérins na isla Saint-Honorat, o la mesma ciudá de Roma, pero la so narración solo consiste en describir un itinerariu de ventiocho díes al traviés de tierres dafechu ermes hasta llegar a un llugar habitáu (Conf., 22). La estancia na Galia infierse, ensin que pueda refugase hasta qué punto tradiciones posteriores tean basaes en sucesos reales, del fechu de que ye l'únicu otru llugar mentáu explícitamente nos sos escritos (Conf., 43 y Epist., 14), y tamién de que'l llatín qu'emplega paez presentar carauterístiques que solo pueden aprendese ellí, anque l'argumentu depende de la rellación ente'l llatín faláu y l'escritu por Patriciu, que ye'l que conocemos, de lo enllargada que pudiera ser la so estancia, lo mesmo que de la persistencia del llatín vulgar común na Britania del . Tamién ye complicada la cronoloxía, y el contestu d'un viaxe per tierres desérticas nel continente intentóse rellacionar tanto coles invasiones que sufrió la Galia nel añu 407, como cola rebelión de los armoricanos de Tibatto en 437.

Patriciu acabó convirtiéndose en predicador del Evanxeliu n'Irlanda, islla que nesos tiempos atopábase estremada en numberosos cles sometíos a la poderosa autoridá de los druides. Afíxose perbién a les condiciones sociales del llugar, formando un cleru local y delles comunidaes cristianes, respetando les tradiciones y costumes propies de los sos habitantes. Conózse-y como'l Apóstol d'Irlanda, onde morrió hacia l'añu 461 de vieyera.

Escritos

Caltiénense dos escritos procedentes de Patriciu: la Confessio y la Epistola ad milites Corotici. El títulu de la primera procede del propiu autor, ente que el de la segunda deducir del so conteníu, yá que ye una Carta empobinada a los soldaos de Coroticus, y débese a qu'un grupu de conversos que Patriciu bautizara fueron asesinaos o prindaos como esclavos por Coroticus,Freeman, Philip (n'inglés). St. Patrick of Ireland: A Biography, pp. xvii, xix, 143-7. Simon and Schuster, 2005. En Google Books. Consultáu'l 23 de payares de 2017. xeneralmente identificáu con Ceretic Guletic, el primeru de los reis conocíos del Reinu de Strathclyde.

La Confessio, escritu pa contestar a les acusaciones arramaos contra él por otros obispos por corrupción y por arriquecese a cuenta de los conversos, ye un rellatu de la vida y viaxes de Patriciu, narración acompañada de les sos meditaciones y nun estilu reflexivu que podría remontase al modelu de les epístoles de san Pablo. Caltener en dellos manuscritos medievales, el más antiguu de los cualos ye'l Llibru de Armagh, datáu daqué dempués del añu 800.

Festividaes y legáu

La so fiesta, el Día de San Patriciu, celébrase'l 17 de marzu y tien enforma enraigono n'Irlanda, d'onde ye patrón. San Patriciu tuvo qu'esplicar una vegada lo que yera la Santísima Trinidá. Por que toos lo entendieren, utilizó un trébole como amuesa, esplicando que la Santísima Trinidá, al igual que'l trébole, yera una mesma unidá, pero con trés persones distintos. La primer fueya de trébole yera'l Padre, la segunda yera'l Fíu y la postrera l'Espíritu Santu. Depués d'ello, el trébole de tres fueyes que representa a les tres persones de la Trinidá, pasó a ser un símbolu de la ilesia d'Irlanda.

San Patriciu escribió una carta d'agradecimientu que dicía lo siguiente:

Cruces acomuñaes col santu

Un interés ye que dos tipos de crucies, el símbolu de martiriu, son acomuñaes con San Patriciu, cuando'l santu finó pacíficamente. Una ye la cruz patada, datando a cerca del añu 1461. En 1783 fundóse la Orde de San Patriciu n'Irlanda, y a ta débese l'orixe de la Cruz de San Patriciu, una cruz na forma de X de colorada sobre blancu.

Devoción n'otros países

N'España ye patrón de la ciudá de Murcia y el so antiguu reinu, por cuenta de que reconquistar d'estos territorios produció'l día de la festividá del santu del añu 1452, tres la victoria llograda poles tropes cristianes de Xuan II de Castiella na batalla de Los Alporchones. Tamién ye patrón de la llocalidá granadina d'Albuñol por cuenta de que, según la tradición, apaeció una imaxe del santu na sablera proveniente de los restos d'un naufraxu d'un barcu irlandés. Asina mesmu, el so nome figura ente les celebraciones del Calendariu de Santos Luteranu.

Patriciu na lliteratura

Patriciu ye protagonista de la comedia relixosa El purgatoriu de San Patriciu (1636) de Pedro Calderón de la Barca, inspirada na narración Vida y purgatoriu de San Patriciu (1627) de Juan Pérez de Montalbán.Baczyńska, Beata (2016). Pedro Calderón de la Barca: Dramaturgu nel gran teatru de la historia, p. 286. Traducíu al español por Justyna C. Nowicka y Beata Baczyńska del orixinal en polacu: Dramaturg w wielkim teatrze hi storii. Pedro Calderón de la Barca, 2006. Fundación Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes. Consultáu'l 22 de payares de 2017.Rodilla León, María José. purgatoriu-de-san-patriciu-en-dos-testos-espanoles/html/y4d15331-d770-402c-bffc-b92915220fd6_3.html «Xeografíes imaxinaries de trasmundo. El Purgatoriu de San Patriciu en dos testos españoles.» Fundación Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes. Consultáu'l 22 de payares de 2017.

Investigaciones más recién

En 2011, l'investigador de la University College Dublin, Roy Flechner, publicó una investigación na que ponía en dulda escribir pol mesmu Patriciu al respective de la so captura por pirates. L'estudiu suxer que Patriciu podría escapase a Irlanda pa evitar tener qu'ocupar el puestu del so padre como decurión, o recaldador d'impuestos, un cargu de facto hereditariu, que resultaba ser una xera cada vez más ventureru pol aumentu de la inestabilidá político y económico en Britania, que remataría en 410 col colapsu de la ocupación romana de la islla de Gran Bretaña. Ente los argumentos remanaos por esti investigador, tán les acusaciones arramaes contra él, tal que señala'l mesmu Patriciu, polos sos contemporáneos, de dir a Irlando p'arriquecese y de ser yá un home fanegueru al so regresu a Irlanda.(N'inglés.) «Was St Patrick a slave-trading Roman official who fled to Ireland?» 2012. Publicáu orixinalmente en Studies in Medieval History and Law in Honour of Thomas Charles-Edwards, editáu por F. Edmonds y P. Russell (Woodbridge: Boydell, 2011). University of Cambridge. Consultáu'l 23 de payares de 2017.

Ver tamién

Lorica de san Patriciu

Notes

Referencies

Bibliografía

Enllaces esternos

Biografía * EWTN Biografía *

Primeros cristianos Calderón de la Barca, Pedro. El purgatoriu de San Patriciu en Wikisource La buelga blanca y Los fíos del caballu Noveles históriques

Categoría:Santos y santes de la Ilesia católica Categoría:Santos y santes Categoría:Santos y santes de la Ilesia ortodoxa Categoría:Santos ortodoxos de les islles britániques Categoría:Santos y santes d'Irlanda Categoría:Santos y santes de la Comunión anglicana Categoría:Obispos d'Irlanda Categoría:Obispos Categoría:Misioneros cristianos Categoría:Escritores Categoría:Taumaturgia Categoría:Obispos santos Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym Categoría:Wikipedia:Páxines con enllaces interllingüísticos