La transexualidá ye un términu que refier a una persona que nun s'identifica col xéneru que-y foi asignáu al nacer, esto ye, que tien un sentimientu de pertenencia al sexu opuesto. Atribúyese-y a partir de criterios biolóxicos. Les persones transexuales non siempres deseyen modificar les carauterístiques sexuales esternes que nun se correspuenden col xéneru col que se sienten identificaes, pero otres sí. Esta inconformidad lleva a estes persones a intentar afaer el so cuerpu col xéneru autopercibido y a vivir y ser aceptaes como persones del xéneru opuestu. L'adecuación del cuerpu supón pasar por una terapia de reemplazu hormonal ya inclusive quirúrxica. L'oxetivu final ye afaer la so forma de vida y rellaciones sociales, amás de la so apariencia física por aciu cambeos anatómicos, esto ye, afaer el so cuerpu al sexu sentío o identidá de xéneru.
Dellos especialistes caractericen la transexualidá como una discordancia ente la identidá de xéneru y el sexu biolóxico.
Terminoloxía right|thumb|296x296px|Una muyer trans coles lletres "XY" escrites na so mano.Los términos y conceutos alredor de la transexualidá nun tán bien consensuaos pel momento, sobre manera porque se trata d'una minoría pocu atendida y estudiada. Ello ye que probablemente los mayores esfuercios por avanzar nel so estudiu tán surdiendo per parte de la mesma comunidá de persones transexuales. Sicasí, nesta mesma comunidá tampoco esiste un consensu con al respective de los términos.
Tamién s'alderica si la forma más correuta de denominar a la transexualidá ye transexualismu, tresxéneru o transgenerismu.
El xéneru gramatical de los términos utilizaos pa describir a les persones transexuales siempres se refier al xéneru de destín, esto ye, a la identidá sexual cola que se sienten identificaes. Asina, un home transexual ye daquién muyer por nacencia pero que s'identifica como home.
Psiquiatría thumb|right|Una muyer trans na Marcha del Arguyu LGBT de São Paulo.A mediaos del sieglu XIX los médicos empezaron a interesase nos llamaos "trestornos de la identidá" qu'afectaben principalmente a la identidá sexual: Nikolaus Friedreich (1830), Jean Étienne Dominique Esquirol (1840), Richard von Krafft-Ebing (1892) y Moll (1892).A principios del sieglu XX, Henry Havelock Ellis y Magnus Hirschfeld (1910) identificaron un cuadru clínicu al cual denominaron “travestismu”. Spengler (1914) estudió la tema dende'l puntu de vista de la medicina xurídica.El términu “transexualidá” foi acuñáu en 1953 por Harry Benjamin, quien propunxo un tratamientu con hormones del sexu col que s'identificaben los sos pacientes pa solliviar el so malestar. En 1973, John Money denominó esti cuadru “disforia de xéneru”.
Los primeros intentos de reasignación sexual por aciu tratamientu hormonal y quirúrxicu realizar de forma discreta y nun s'espunxeron a la opinión pública: el primeru del que se tien noticia, citáu por Hirschfeld, realizar en 1912; más tarde diéronse dellos pocos en Berlín, Praga, Gran Bretaña ya Italia, descritos pol so discípulu Félix Abraham. Tamién se sabe de dellos realizaos polos médicos nazis. La primer operación de la que se tienen datos tuvo llugar en 1930, cuando'l pintor danés Einar Mogens Wegener pidió-y al doctor Magnus Hirschfeld que lo tresformara en muyer. Wegener finó pocu dempués por cuenta de les secueles de la operación.
La primer tentativa esitosa que se dio a conocer al públicu, con repercusiones mundiales, practicóse-y en Copenḥague en 1952 a un exsoldado del exércitu d'Estaos Xuníos, George Jorgensen, nuevu d'orixe danés - más tarde conocida como Christine y escoyida “Woman of the year” en 1954. L'endocrinólogu Christian Hamburger, el siquiatra George Stürup y los ciruxanos Poul Fogh-Andersen y Erling Dahl-Iversen fueron los encargaos de la operación.
El siquiatra d'Estaos Xuníos Robert Stoller foi'l primeru que describió la transexualidá como una condición estremada. Rellacionar cola identidá de xéneru en contraposición al sexu biolóxico. La primer comprobación de Stoller foi que les muyeres transexuales, anque deseyaes como homes, reconocíes ensin equívocu y bien aceptaes como tales, presenten dende la so primer infancia un comportamientu femenín, tantu nes sos eleiciones de vistimienta, los sos xuegos y xestos, como na entonación de la so voz y el so vocabulariu. Stoller refugaba la resignación quirúrxica de sexu.
Los errores nel diagnósticu pueden tener de resultes la descompensación psicótica de los pacientes dempués de la operación. De la definición y el diagnósticu de transexualidá depende la prescripción terapéutica pa la reasignación hormonal y quirúrxico del sexu.thumb|right|250px|Thomas Beatie nel Arguyu d'Estocolmu de 2011, conocíu como'l Home Embarazáu, ye un home transexual que dio a lluz a trés neños.Col tiempu la transexualidá abandonó progresivamente el so llugar nos rexistros patolóxicos y el tratamientu lliberóse de restricciones terapéutiques: el cambéu de sexu ta agora a disposición de quien lo deseye en bien de países. En 1988 l'endocrinólogu de los Países Baxos Louis Gooren fundó la cátedra de transexualismu na Facultá de Medicina de la Universidá Llibre d'Ámsterdam (Vrije Universiteit of Amsterdam), nel departamentu d'Endocrinoloxía, pa enseñar a los profesionales la detección precoz de la transexualidá y el so tratamientu hormono-quirúrxicu.
El Manual diagnósticu y estadísticu de los trestornos mentales o DSM IV de l'Asociación Psiquiátrica Americana clasifica la transexualidá dientro de los Trestornos de la Identidá Sexual [F64]
La Organización Mundial de la Salú incluyir como síndrome médicu en 1977 nun resolución adoptáu na XXIX Asamblea Mundial de la Salú. La CIE-10 define tres trastorno distintes: trestornu de la identidá sexual de la infancia, transvestismu de rol doble y transexualismu; nel DSM IV, estes tres entidaes tán recoyíes dientro d'una mesma categoría, denominada trestornu de la identidá sexual. Según el DSM IV la insistencia per parte d'un individuu de ser del otru sexu nun tien de ser considerada delirante.
Esisten dos componentes nel trestornu de la identidá sexual que tienen de tar presentes a la d'efectuar el diagnósticu. De primeres, tien d'haber pruebes concluyentes de que l'individuu identifícase, de manera sólida y persistente, col otru sexu, lo qu'implica'l deséu de ser, o la insistencia en qu'unu pertenez al xéneru opuestu del asignáu al nacer. Esta identificación col otru sexu nun consiste nel deséu de llograr les posibles ventayes rellacionaes colos usos sociales; ye necesariu qu'esistan tamién pruebes de malestar persistente provocaes pol xéneru asignáu o un sentimientu de inadecuación col papel de dichu xéneru.
Pa efectuar el diagnósticu de trestornu de la identidá sexual tienen d'esistir pruebes de malestar clínicamente significativu o deterioru social, llaboral o d'otres árees importantes de l'actividá del individuu. Esti diagnósticu nun tien de realizar se si l'individuu carez una enfermedá física intersexual pos los individuos con trestornu de la identidá sexual tienen unos xenitales normales (en contraste colos xenitales ambiguos o'l hipogonadismu atopaos nes enfermedaes físiques intersexuales, como por casu el síndrome d'insensibilidá a los andróxenos o la hiperplasia suprarrenal conxénita).miniaturadeimagen|Amanda Simpson, ex-Subsecretaria de Defensa pa la Enerxía Operacional d'Estaos Xuníos. Foi la primer muyer transexual n'ostentar un cargu d'alministración presidencial nesti país.
Munchos individuos con trestornu d'identidá sexual acaben socialmente aisllaos. Esti ostracismu conduz a una baxa autoestima y puede contribuyir a un sentimientu d'iñerizu escontra la escuela que provoque'l so abandonu nos casos de persones n'edá escolar.; El refugu y les burlles de los compañeros producen con frecuencia secuela persistentes nestos neños, tales como los enclinos ya intentos suicides y los trestornos rellacionaos col consumu de sustancies nocives; la depresión clínica atópense de cutiu acomuñaos a esti cuadru, especialmente n'adolescentes. N'adultos puede haber síntomes d'ansiedá y de depresión.
Datos estadísticos sobre la población total de los países más pequeños d'Europa suxeren que 1 de cada 30.000 homes y 1 de cada 100.000 muyeres deseyen tratamientu quirúrxicu. Los problemes d'identidá nos neños y adolescentes nun se definen como trestornos mentales nel DSM IV.
El 16 d'ochobre de 2009 distintes organizaciones transexuales manifestar en tol mundu solicitando que na revisión del DSM V suma la transexualidá como patoloxía.rede internacional-por-la-despatologizaci-trans.html Coleutivos transexuales pola despatologización
En xunetu de 2016 un grupu d'investigadores financiaos pol Institutu Nacional de Psiquiatría de Méxicu DF presentó un estudiu pa sofitar el pidíu de que la Organización Mundial de la Salú (OMS) retirara la transexualidá de la seición de "trestornos mentales". L'estudiu mexicanu sumar a trabayos similares en Brasil, India, Francia, Sudáfrica y el Líbanu que fueron presentaos en 2018 cuando s'aldericó la reclasificación de la transexualidá nel CIE-11. Estos estudios coinciden en señalar que'l factor causal del malestar qu'esperimenten les persones transexuales, que llevó a definir un trestornu mental, nun s'anicia pola so identidá y condición sexual, sinón pol refugu y la discriminación que vivieron. Por esi motivu, los especialistes consideraron importante esaniciar un diagnósticu que contribúi a la estigmatización y, d'esa manera, a encetar el verdaderu problema.
El 18 de xunu de 2018, la Organización Mundial de la Salú publicó la nueva edición del so manual d'enfermedaes que saca la transexualidá del capítulu de trestornos y pasa a formar parte d'un epígrafe denomináu "condiciones relatives a la salú sexual". Trátase d'una meyora nel camín de la despatologización de la transexualidá, anque pasa a llamala "incongruencia de xéneru". Esta edición (CIE-11) va entrar a valir en 2022 pa sustituyir a la vixente dende 1990, añu en que la homosexualidá salió de la llista.
Criterios diagnósticos Delles diferencies col travestismu, la homosexualidá y la intersexualidá: Na persona travesti (persona que gusta vistir con ropes pertenecientes al xéneru opuestu al so) nun esiste nengún conflictu ente'l so sexu biolóxico y el so xéneru, ente que na persona transexual la so identidá sexual nun coincide col so sexu biolóxico. Por casu, un home travesti, anque se vista de muyer, sigue considerándose un home vistíu de muyer. Dellos autores consideren que toa muyer que se visti de home ye transexual, non travesti, porque lo que caracteriza al travesti home ye la escitación sexual que-y provoca'l fechu de vistise de muyer y la mirada del otru ante la revelación de lo que despinta so les sos ropes, y afirmen que nel casu opuestu esto nun asocede, yá que defenden que la muyer nun s'escita sinón que s'avergoña si afaya'l so identidá. Les intersexualidades son condiciones con bases fisiolóxiques, xenétiques, biolóxiques, y que se definen pola esistencia de discrepancia d'unu o más de los criterios morfolóxicos que definen el sexu (estructura cromosómica, gónaes, xenitales internos y esternos, calteres sexuales secundarios), como por casu, el síndrome del home XX, el síndrome de Turner, la agenesia mülleriana, la agenesia gonadal, la disgenesia gonadal mista y la pura, el síndrome de la super muyer XXX, el síndrome de doble YY (XYY), el hermafroditismu ginandroide, la masculinización idiopática, la hiperplasia suprarrenal conxénita, etcétera. Sicasí la persona transexual tener a sigo mesmu como perteneciente al sexu distinto al que resulta de la so dotación cromosómica y la so morfoloxía; esta nun ufierta duldes, pero la persona refugar; trátase, pos, d'un supuestu de confrontación ente la identidá de xéneru, tal como ye sentida pol mesmu suxetu y el sexu biolóxico, la dotación cromosómica, órganos sexuales esternos ya internos, calteres sexuales secundarios...
Refugu a l'anatomía d'orixe