Queen ye una banda de rock inglesa constituyida en 1970 en Londres pol guitarrista Brian May, el líder vocalista Freddie Mercury y el percusionista Roger Taylor, mas el baxista John Deacon incorporáu al añu siguiente. Queen xubió a lo más prominente demientres los 70s y ye un de los grupos británicos más esitosos de les pasaes tres décades.
La banda destácase pola so diversidá musical, los sos arreglos con múltiples capes sonores, armoníes vocales y la incorporación de la participación del públicu nes sos actuaciones en vivu. La so actuación en Live Aid en 1985 foi escoyía la meyor actuación musical en direuto de tolos tiempos nuna encuesta la BBC.
Queen disfrutó d'un ésitu moderáu nos primeros años de los 1970s, colos álbumes de Queen y Queen II, pero foi'l llanzamientu de Sheer Heart Attack en 1974 y A Night at the Opera l'añu siguiente como la banda algamó l'ésitu internacional. Tolos álbumes d'estudiu de la banda algamaron el númberu unu en esgaya llistes musicales per tol mundu. A partir de 1973, llanzaron quince álbumes d'estudiu, cinco en vivu, y milenta álbumes recopilatoriu. Según OhmyNews, la banda vendió más de 300 millones de copies per tol mundu, incluyendo más de 32,5 millones sólu nos Estaos Xuníos, convirtiéndolos nun de los grupos con meyores ventes na historia la música.
Tres la muerte de Mercury y el retiru de Deacon nos 1990s, May y Taylor collaboraron con Paul Rodgers, baxo'l nome de Queen + Paul Rodgers.
Historia
Principios (1969–1973) "Yo ideé'l nome de Queen. Ye sólo un nome, y ye perrexíu obviamente, y suena espléndidu. Ye un nome fuerte, peruniversal ya inmediatu. Tien munchísimu potencial visual y abría a milenta interpretaciones." Freddie Mercury
En 1969, el guitarrista Brian May, un estudiante nel Imperial College London de Londres, y el baxista Tim Staffell decidieron formar un grupu. May colocó una anuncia nel tablón del “college” a la gueta d'un batería “tipu Mitch Mitchell/Ginger Baker"; Roger Taylor, un mozu estudiante de bioloxía, fizo una prueba y algamó les espeutatives. Nomaron al grupu Smile y actuaron de teloneros pa bandes como Jimi Hendrix, Pink Floyd, Yes y la Genesis orixinal. Smile firmó con Mercury Records en 1969, y tuvieron la so primer “sesión” nun estudiu de grabación nos Trident Studios esi mesmu añu. Staffell diba a clases nel Ealing Art College con Farrokh Bulsara, más tarde conocíu como Freddie Mercury, y presentolu a la banda. Bulsara bien ceo tornóse un fan incondicional. Staffell dexó en 1970 Smile pa incorporase a otra banda, Humpy Bong; , animáu por Bulsara, quien camudó'l nome la banda a "Queen" y entamó a trabayar n'ella. La banda tuvo dellos baxistes demientres esi tiempu que nun cuayaron cola química del grupu. Nun foi hasta febreru de 1971 qu'atoparon a John Deacon y entamaron a preparar el primer álbum.
En 1973, dempués de dellos retrasos, Queen asoleyó el so primer album, proyeutu nomáu col mesmu nome que'l grupu ya influenciáu pol heavy metal y “progressive rock” d'entós. L'álbum foi bien acoyíu poles crítiques; Gordon Fletcher de Rolling Stones dixo "el so álbum debut ye soberbiu," y el Daily Herald de Chicago denominólu como un "debut p'enriba la media". De toes formes, atraxo una atención media y el single principal "Keep Yourself Alive," una composición de Brian May, vendiose probemente. Greg Prato d'All Music Guide dixo d'ello "un de los más infravaloraos debuts del hard rock de tolos tiempos."
L'álbum Queen II foi asoleyáu en 1974. L'álbum algamó'l númberu cinco de los charts británicos, demientres que'l single principal, escritu por Freddie Mercury "Seven Seas of Rhye," algamó'l númberu diez nel Reinu Xuníu, dándo-y a la banda'l so primer “hit”. L'álbum ye'l so trabayu más heavy y oscuru, con llargos y complexos pasaxes instrumentales, lletres fantástiques y virtuosidá musical. La banda fizo una xira de telonera de Mott the Hoople n'UK & los EEXX demientres esi periodu, y entamaron a ser conocíos poles sos enerxétiques y atractives actuaciones nos escenarios. Aínda asina, les ventes n'EEXX fueron, como col so álbum predecesor, baxes.
Era del avance (1974–1979) Debío a complicaciones médiques, May tuvo ausente cuando la banda entamó a trabayar nel so tercer álbum, Sheer Heart Attack, que saliere a la venta en 1974 algamando'l segundu puestu nel Reinu Xuníu, vendiéndose perbién a lo llargo toa Europa, resultando discu d'oru nos Estaos Xuníos. El discu dio-y a la banda la so primer toma de contautu col ésitu comercial. L'álbum esperimentó con un mecigayu d'estilos y xéneros musicales, incluyendo nel Music Hall Británicu ("Killer Queen"), heavy metal ("Flick of the Wrist", "Brighton Rock", "Tenement Funster", "Now I'm Here", y "Stone Cold Crazy" – cantar que Metallica más tarde versionaría y pol que ganaría un Grammy), balaes ("Lily Of The Valley" y "Dear Friends"), ragtime ("Bring Back That Leroy Brown") y Caribbean ("Misfire"). Dende esti puntu Queen entamó a allonxase de les tendencies progresives de los sos primeros trabayos pa dir más a parar a un estilu “radio-friendly”, l'estilu “song-oriented”. Sheer Heart Attack dio pasu a unos nuevos patrones de soníu y melodía que seríen refinaos nel siguiente álbum, A Night at the Opera.
El single "Killer Queen" algamó'l númberu dos nos charts británicos, y convirtióse nel so primer hit nos EEXX, algamando'l númberu dolce nel Llibru Billboard de los 40 Top Hits. Combinaba “camp”, vodevil, music hall británicu cola virtuosidá de Brian May a la guitarra. El segundu single del álbum, “Now I'm Here”, una composición hard rock más tradicional foi númberu once nes llistes britániques.
En 1975, la banda fizo un tour mundial con vestíos pa caún diseñaos por Zandra Rhodes y con múltiples xuegos de lluces y efeutos. El tour pasó polos Estaos Xuníos, apaeciendo per primer vegada nos titulares de prensa, y tocaron per primer vegada en Canadá a primeros d'abril. Tamién nesi tiempu, el manager de la banda Jim Beach canceló el so contratu con Trident. Consideraron delles opciones, d'ente les cuales taba'l manager de Led Zeppelin, Peter Grant. Grant quería que firmaren cola productora propiedá de Led Zeppelin, Swan Song Records. Eso yera inaceptable pa Queen, de forma que contautaron col manager d'Elton John, John Reid, quien aceutó la posición. N'abril de 1975 la banda fizo un tour per Xapón per primer vegada.
Más tarde, nesi mesmu añu la banda grabó y sacó al mercáu A Night at the Opera. N'aquelles, foi l'álbum producíu más caru na historia. Al igual que'l predecesor, l'álbum muesaba dellos estilos musicales y esperimentaciones col soníu estéreo. En "The Prophet's Song", una épica canción d'ocho minutos, al mediu del cantar una seición nun yera otra cosa qu'un canon, con frases simples superpuestes pa crear un soníu multicoral dafechu. L'álbum foi peresitosu nel Reinu Xuníu, y algamó'l triple platín nos Estaos Xuníos.. Ye consideráu'l so “magnum opus”; en 2003, foi consideráu'l númberu 230 na revista Rolling Stones na llista de los 500 álbumes más grandes de la historia.
L'álbum tamién contenía el single peresitosu de "Bohemian Rhapsody", que foi númberu unu nel Reinu Xuníu per nueve selmanes, y ye'l tercer single más vendíu nel Reinu Xuníu en tola historia; algamó tamién el puestu novenu nes llistes de los más vendíos nos Estaos Xuníos (un rellanzamientu de 1992 algamó'l númberu dos). Bohemian Rhapsody foi votada, a esgaya vegades, la meyor canción de tolos tiempos. La banda decidió facer un videu que fuere col single. El segundu single del álbum, “You're My Best Friend", algamó'l sestu puestu nos Estaos Xuníos y convirtióse nun Top Ten Hit a lo llargo tol mundu.
Pa 1976, Queen tornó al estudiu, onde grabaron A Day at the Races, que pue ser confundíu cenciellamente como álbum collaciu dA Night at the Opera. Tomaron de nuevo prestao'l nome d'una película de los Hermanos Marx, y la so portada yera perasemeyada a la d' A Night at the Opera, una variación na mesma Cresta de Queen. Musicalmente, l'álbum foi tanto pa fans como pa críticos de nivel un fuerte esfuerciu, y algamó'l númberu unu nos charts ingleses. El hit más sonáu nel álbum foi "Somebody to Love", un cantar inspiráu nel gospel nel que Mercury, May, y Taylor grabaron delles vegaes les sos voces pa facer un coru de cien voces. El cantar colocose segundu nel Reinu Xuníu, y númberu trece na llista singles de los Estaos Xuníos.. L'álbum tamién destacó por unu de los cantares más heavy del grupu, el "Tie Your Mother Down" de Brian May, que convirtióse nun componente básicu de les sos actuaciones en direutu.
Tamién en 1976, Queen tocó un de los sos más famosos conciertos, un conciertu en Hyde Park, Londres. Obtuvo una asistencia récor, con 150.000 persones confirmaes. Dellos averaron la cifra a cuasi 180.000, ya inusualmente decaróse en dellos medios cifres d'ente 150.000 y 200,000.
thumb|left|200px|Freddie Mercury demientres un conciertu en Hannover en 1979News of the World foi llanzáu un añu dempués. Contenía bayura de cantares feches a midida p'actuaciones en direutu, incluyendo "We Will Rock You" y la balada rock "We Are the Champions", dambes algamando'l númberu cuatro nos Estaos Xuníos y pasando a ser himnos internacionales n'eventos deportivos. Roger Taylor sacó el so primer trabayu en solitariu en 1976 en forma de single: la cara A yera una versión d'un cantar de The Parliaments "I Wanna Testify", y la B yera un cantar de Taylor nomáu "Turn On The TV".
En 1978 la banda asoleyó Jazz, incluyendo los hits "Fat Bottomed Girls" y "Bicycle Race" que fueren tamién sacaos nun doble single de doble cara. La pallabra "jazz" nun foi usada en sentíu estrictu, y l'álbum foi destacáu polos críticos pola so coleición de diferentes estilos, pese a nun ser el jazz un d'ellos. Rolling Stones criticolu por ser “aburríu”, diciendo "Queen nun tien la imaxinación pa tocar jazz – Queen nun tien imaxinación, nesi sen, pa tocar rock & roll". La portada del álbum foi inspirada por una pintura del muru de Berlín. Importantes cantares del álbum yeren "Dead on Time", "Don't Stop Me Now", "Let Me Entertain You", y "Mustapha", na que la música árabe ye combinada con guitarra llétrica al estilu heavy.
El primer álbum en direuto de la banda, Live Killers, foi asoleyáu en 1979; convirtiéndose por dos vegades n'álbum de platín nos Estaos Xuníos. Tamién asoleyaron el perfamosu single "Crazy Little Thing Called Love", un cantar tipu “rockabilly” al estilu d'Elvis Presley. El cantar fizo'l top-ten en munchos países, y foi'l primer númberu unu de la Banda nos Estaos Xuníos.
Nuevu soníu y sintetizadores (1980–1989) Queen entamó los '80 con The Game. N'él taben los singles "Crazy Little Thing Called Love" y "Another One Bites the Dust", dambos aportando al númberu ún nos Estaos Xuníos. L'álbum caltúvose númberu un per cuatro selmanes nos Estaos Xuníos, y vendió más de cuatro millones de copies. Tamién foi l'únicu álbum na historia qu'algamó el primer puestu na revista Billboard nes seiciones de rock, música dance, y R&B simultáneamente. L'álbum tamién supunxo la primer apaición del sintetizador nun álbum del grupu.
1980 tamién vió l'asoleyar de la banda sonora que Queen grabó pa Flash Gordon.
En 1981, Queen convirtióse na primer gran banda de rock en tocar n'estadios sudamericanos. Queen tocó pa una audiencia total de 479.000 persones nel so tour sudamericanu, incluyendo cinco shows n'Arxentina. N'ochobre de 1981, Queen tocó pa más de 150.000 fans en Monterrey (Estadiu Universitariu) y Puebla (Estadiu Zaragoza), Méxicu.