Les Fuercies Armaes Revolucionaries (FAR) de Cuba ye l'exércitu regular de la República de Cuba. Tien el so orixe nel Exércitu Rebalbu que derrocó a la dictadura de Fulgencio Batista, tres una insurrección armada que trescurrió dende'l 2 d'avientu de 1956 hasta'l 1 de xineru de 1959. Fúndase oficialmente'l 2 d'avientu de 1961.
La Constitución cubana de 1976 establez que'l Presidente de Cuba Presidente del Conseyu d'Estáu desempeña la Xefatura Suprema de les FAR y determina la so organización xeneral.
Estructura
thumb|200px|Sistema de graos de les FAR. La estructura de direición de les FAR parte del papel direutivu del Comandante en Xefe. Esti cargu foi desempeñáu dende los tiempos del Exércitu Rebalbu hasta'l 24 de febreru de 2008 por Fidel Castro. Na actualidá exerz esta función l'hasta esi momentu Xeneral d'Exércitu Raúl Castro, en siendo designáu como presidente de la República de Cuba esi mesmu día.
L'actual ministru de les FAR ye'l Xeneral de Cuerpu d'Exércitu Leopoldo Cintra Frías, nomáu 9 de payares de 2011 tres la muerte del Xeneral Julio Cases Regueiro. Cuenta con dos viceministros primeros, unu d'ellos ye'l Xeneral de Cuerpu d'Exércitu Álvaro López Miera. L'otru viceministru primeru ye'l Xeneral de Cuerpu d'Exércitu Joaquín Quinta Solá. Dambos, col títulu de Héroe de la República de Cuba y veteranos de les guerres n'África.
La estructura de les FAR tien el so nucleu operativu nun Estáu Mayor Xeneral, que'l so xefe, con rangu de viceministru, ye'l Xeneral de Cuerpu d'Exércitu Álvaro López Miera, artilleru y veteranu de la Operación Carlota (intervención cubana n'Angola ente 1975 y 1991) y la Guerra d'Etiopía, tamién Héroe de la República de Cuba.
Les FAR tán constituyíes por cuatro formaciones regulares principales:
Exércitu (tropes terrestres), l'antiguu Exércitu Rebalbu. Marina de Guerra Revolucionaria (MGR). Defensa Antiaérea y Fuercia Aérea Revolucionaria (DAAFAR). Exércitu Xuvenil del Trabayu (EJT).
Complementaes poles fuercies irregulares:
Milicies de Tropes Territoriales (MTT). Sucesores de les Milicies Nacionales Revolucionaries. Entamada en Batallones y Reximientos nes provincies y conceyos. Brigaes de Producción y Defensa (BPD). Empuestes a contribuyir al desenvolvimientu del aparatu granible del país en tiempu de guerra. Entamaes per Zones de Defensa (más de 2.000 en tol país) y nos centros de producción o estudiu.
Les FAR estrémense estructuralmente, amás de les armes, en tres ejército, a la xefatura de los cualos subordínense toles unidaes militares enclavaes nesos territorios. Asina mesmu, cada provincia cunta con un Estáu Mayor Provincial y constitúi una Rexón Militar.
Exércitu Occidental: Defende dende Pinar del Río hasta la provincia de Matanzas, incluyendo a L'Habana, capital de la República. El so xefe, promovíu apocayá tres el nomamientu de Leopoldo Cintra Frías como viceministru de les FAR ye'l xeneral de división Lucio Morales Abá. Exércitu Central: Defende les provincies de Villa Clara, Cienfuegos, Sancti Spíritus y Ciegu d'Ávila. El so xefe ye'l xeneral de división Raúl Rodríguez Lobaina, promovíu el 24 de mayu de 2008, en siendo nomáu'l so anterior xefe, el GCE Joaquín Quinta Solá, Viceministru Primeru de les FAR. Exércitu Oriental: Llamáu'l "Señor Exércitu", defende dende la provincia de Camagüey hasta Guantánamo, incluyendo la llinia fronteriza cola Base Naval de Guantánamo, ocupada por EEXX. El so xefe ye'l xeneral de división Onelio Aguilera Bermúdez, promovíu apocayá tres el nomamientu como viceministru de les FAR del veteranu d'Etiopía y Angola, Xeneral de Cuerpu d'Exércitu Ramón Espinosa Martín, Héroe de la República de Cuba.
La cuarta agrupación militar, l'Exércitu Xuvenil del Trabayu (EJT), unidaes de reclutes movilizaos a xeres granibles xeneralmente agrícoles, pero que reciben de primeres preparación militar.
Amás, les FAR dirixen la Defensa Civil de Cuba, organismu pa la prevención de desastres naturales; y l'Institutu Nacional de les Reserves Estatales (INRE), organismu que controla les reserves de tiempu de guerra y emerxencies de tol país.
Reclutamiento y llicenciamientu
Nel procesu de reclutamiento, distintes comisiones son encargaes de decidir el destín de cada mozu ingresáu a les files. Estes comisiones tán estructuradas por Oficiales de les FAR, MININT, organizaciones polítiques y sociales de la llocalidá. A les entrevistes tamién son convidaes les families del reclutado.
Los nuevos varones cubanos qu'apuerten a la edá de 18 años tienen de tomar parte de manera obligatoria del Serviciu Militar Activu (SMA) mientres un periodu de dos años. Nel casu de les muyeres, el mesmu ye voluntariu, llámase-y Serviciu Militar Voluntariu Femenín; si axunten los requisitos d'ingresu, son xeneralmente aceptaes. El SMA ye amás una de les opciones posibles pa ingresar na enseñanza universitaria.
El llicenciamientu antes del plazu fitu ye un estímulu a los combatientes exemplares.
Al concluyir la prestación del Serviciu Militar Activu, los militares reciben de los sos respeutivos xefes d'unidá'l certificáu correspondiente. Considérase llicenciáu del Serviciu Militar Activu cuando'l ciudadanu, al concluyir el plazu de tiempu dispuestu, reciba los sos documentos pa causar alta nel Serviciu Militar de Reserva o ser escluyíu del rexistru militar y acreitar debidamente nel órganu de rexistru militar del so llugar de residencia.http://www.cubagob.cu/otras_info/minfar/far/serv_militar.htm#smreclutamiento
Casos en que ta reglamentado el otorgamiento de la llicencia del Serviciu Militar
El Resolvimientu Non. 47 complementaria al Capítulu IV de La Llei 75 nel so Artículu 51 axusta que: Los sarxentos, cabos, soldaos y marineros que s'atopen cumpliendo'l Serviciu Militar Activu pueden ser llicenciaos nos casos siguientes:
Los militares non profesionales:
Por cumplimientu del plazu de serviciu, el qu'apuerte al plazu de tiempu de Serviciu Militar Activu establecíu pol que fuera llamáu. Por enfermedá, el que fuera declaráu non aptu poles comisiones médiques militares facultaes pa ello. Por problemes familiares, cuando pola gravedá asina lo faigan aconseyable, a propuesta de les comisiones de reclutamiento provinciales y por decisión de los xefes facultaos pa ello pol Ministru de les Fuercies Armaes Revolucionaries. Por estímulu, a aquellos que cumplen ejemplarmente el Serviciu Militar Activu, por decisión del Ministru de les Fuercies Armaes Revolucionaries. Por pasar a la prestación de formes alternatives pal cómputu del plazu de Serviciu Militar Activu, nos casos aprobaos pol Ministeriu de les Fuercies Armaes Revolucionaries. Por decisión del Ministru de les Fuercies Armaes Revolucionaries, cuando esistan razones qu'asina lo faigan aconseyable. Por solicitú propia, namái pal serviciu militar voluntariu femenín, cuando esistan causes debidamente argumentaes. Por sanción xudicial, los que fueren sancionaos por un tribunal a privación de llibertá por más de dos o cuando, con independencia del términu de la sanción, dispóngase'l so cumplimientu nun establecimientu penitenciariu.http://www.dcubanos.com/blog/baxa-del serviciu militar-activu-de-cuba/
Tropes Especiales
Les Tropes Especiales son fundada en 1977, en decatándose el MINFAR, que nun tener esti tipu de tropes y tener qu'utilizar a les del Ministeriu del Interior (MININT) na primer fase de la misión internacionalista de Cuba n'Angola, pa evitar tomar de Luanda y otres aiciones.
Ye asina, que cola asesoría d'oficiales soviéticos, vietnamites, norcoreanos, y la esperiencia d'oficiales de les tropes especiales del MININT conformáronse. Conocíes como Aviespes Negres, esta formación recibe un entrenamientu d'élite y ta encargada de cumplir misiones d'intelixencia y aición en territoriu controláu pol enemigu. Pertenecen al Ministeriu de les Fuercies Armaes Revolucionaries (MINFAR). El so polígonu de preparación base allugar na llocalidá de "El Cacho", na occidental provincia de Pinar del Río, conocida como "Academia Baragúa", anque se conocen otros centros de preparación en "El Nichu", na central Sierra del Escambray y "Seboruco", na oriental Sierra Maestra.
Pero anguaño'l so volume principal anicia na llocalidá habanera de l'antigua prisión militar "El Pitirre", nel Km 8 de l'Autopista Nacional, y "Sablera Baracoa" nes llendes ente L'Habana y Artemisa, con otres unidaes menores en "El Monte de L'Habana" y en "El Reló Club", cerca del aeropuertu de Ranchu Boyeros.
Dende l'añu 2011, estes tropes especiales estremar por llevar "boínes verdes". Amás, a elles tamién pertenecen les "Tropes de Prevención" colos sos "boínes coloraes", que ye la Policía Militar cubana y un batallón adicional como custodios especiales, subordináu a la Direición de Contrainteligencia de les FAR.
Coles mesmes, tamién se destacar la Brigada Especial de la PNR (Policía Nacional Revolucionaria), qu'a partir del añu 2012, los sos integrantes empezaron a usar uniformes de color verde olivar y pasaron a denominase Brigada Especial del Ministeriu del Interior, MININT, que'l so oxetivu principal ye control de disturbios (tropes antimotines). Sicasí reciben entrenamientu de tropes élite y en tiempu de guerra tán preparaos pa cumplir misiones na retaguardia enemiga. Esta unidá subordinar hasta'l 2011 a la Direición Xeneral de la Policía Nacional Revolucionaria (PNR) y agora la Brigada Especial Nacional del MININT rexir por órdenes del propiu Ministru del Interior y les Brigaes Especiales Provinciales del MININT subordinar a los delegaos del MININT en cada provincia. Ye por eso; qu'usaron uniformes de color azul asemeyáu a la PNR, pero estremándose con una boina negra, agora siguen cola boina negra, pero uniformados de verde olivar; el so símbolu distintivu ye un gallu, polo que popularmente conózse-yos como "Los Gallinos", y el so lema ye "somos como los gallos finos, que nunca abandonamos el ruedu".
El Comandu Especial de DSE, ye una unidá bien pequeña que los sos miembros escoyer fundamentalmente dientro d'otros cuerpos d'élite (Aviespes Negres, Brigada Especial PNR, etc.), tolos sos miembros son espertos n'artes marciales, antiguerrilla, paracaidismu, combate urbanu. La so misión fundamental ye llucha antiterrorista, anque dacuando tamién s'emplega en Proteición VIP. Davezu vístense de total uniforme negru, incluyida la boina y dende l'añu 2014, denominar Grupu Tácticu Especial (GTE).
Comandos de Nadadores de Combate ye lo que queda de les Tropes d'Infantería de Marina, los sos oficiales fundadores fueron entrenaos orixinalmente na ciudá de Bakú, antigua Xunión Soviética. Estes Tropes Especiales tuvieron aniciaes na década del 80 nel puertu del Mariel y usaben boínes negres. Son unidaes élites de la Marina de Guerra Revolucionaria (MGR), especializar n'operaciones subacuátiques de too tipu (patrullaje baltaderes, esploración, sabotaxe, etc.) Subordinar a la Direición de la MGR. Davezu usen uniforme de camuflaxe con un distintivu cola imaxe d'un delfín.
Tamién hasta l'añu 1993, el MINFAR tuvo otres tropes especiales, que yá fueron abolíes y absorbíes poles Aviespes Negres, estes yeren nomaes Tropes de Destín Especial, llevaben boínes azules y taben allugaes en "Sablera Baracoa" con subordinación a la Defensa Anti Aérea de les Fuercies Armaes Revolucionaries, (DAAFAR); nos 80 yeren una especie de tropes de desembarcu aereu, llevaben el brazu l'emblema d'un paracaíes abiertu.
Los sos primeros oficiales formar de forma emerxente n'academies militares de la Tropes de Desembarcu Aereu o VDV de les ciudaes ruses de Riazan y Tambov, ente los años 1976 y 1977. Estos militares con entrenamientu d'élite conformaron, a partir de los meses finales de 1977, dos tales compañíes que participaron na guerra d'Angola, dempués aportaes en batallones, estes yeren nomaes como "Tigres" y "Lleones", y subordinábense al "Frente Olivu", que nun principiu tenía tropes antiguerrilleras y especiales. Yá a la fin del conflictu n'Angola tuvieron un mandu propiu.
Fuercies Aérees