Princesa Norina Matchabelli foi la cofundadora de la llinia d'arumes Prince Matchabelli, amás d'actriz teatral y cinematográfica, artista de la mímica, mística, editora y una devota mandali del gurú Meher Baba. El so nome artísticu yera Maria Carmi.

Carrera interpretativa como Maria Carmi El so verdaderu nome yera Norina Gilli, y nació en Florencia, Italia. Gilli empezó la so carrera teatral na academia d'interpretación de Max Reinhardt nel Teatru Deutsches de Berlín, formando parte de la compañía del Reinhardt dende 1907 a 1909. Col nome artísticu de Maria Carmi, Norina actuó nel teatru italianu y alemán, trabayando más palantre en más de 25 filmes mudos. Ye de destacar el so papel de María en Das Mirakel, obra escrita por Karl Vollmöller, con quien se casara en 1904. La pieza producióse orixinalmente n'Alemaña, y el 23 d'avientu de 1911 estrenar en Londres, nel Olympia Arena.Boosey & Hawkes El 23 d'avientu de 1923 estrenar en Nueva York, nel circuitu de Broadway, faciendo dempués una xira por Detroit, Milwaukee y Dallas. En Nueva York Matchabelli alternó toles nueches, anque non bien amistosamente, con Lady Diana Cooper, otra guapura internacional de la dómina.New York Times, 24 de xineru de 1924 En total l'actriz fixo más de 1,000 representaciones de la obra.Awakener Magacín, Volume 20 Number 2, 1983 Tres la segunda xira dexó'l teatru y, mientres un curtiu periodu de tiempu, abrió una escuela d'interpretación xunto al conocíu diseñador de decoraos Frederick John Kiesler.

Princesa y arume Norina divorciar de Vollmöller, y en 1916 casóse con Georges V. Matchabelli, un príncipe y diplomáticu de Xeorxa. Él fuera embaxador n'Italia, y vivía en Roma. Pocos años dempués de la invasión de Xeorxa en 1921 pol Exércitu Coloráu, Norina, que daquella yera conocida como Princesa Norina Matchabelli, emigró a los Estaos Xuníos, actuando nel teatru neoyorquín tres la so llegada. El so home emigró'l 21 d'avientu de 1923, a tiempu pa vela a ella nel so estrenu teatral neoyorquín. Él yera amás un químicu aficionáu y cofundador de la compañía d'arumes Prince Matchabelli. Norina diseñó la botella del arume inspirándose na corona familiar, y en 1926 el so home dedicó-y l'arume "Ave Maria". En 1933 la pareya divorcióse, finando él en 1935. En 1936 Norina vendió la compañía a Saul Ganz por 250.000 dólares.New York Times, 2 de xunu de 1986

Meher Baba En 1931 Matchabelli conoció al gurú Meher Baba, faciéndose siguidora de les sos enseñances. Ella presentó a Baba munches figures destacaes de la dómina, ente elles Gabriel Pascal, Mercedes de Acosta y Karl Vollmöller (el so primer home).

Por causa de dicha rellación ella fundó'l periódicu Meher Baba Journal en 1938, y nos primeros años cuarenta foi cofundadora, xunto a Elizabeth Chapin Patterson, del Centru Espiritual Meher en Myrtle Beach, Carolina del Sur.

Na década de 1940 Norina Matchabelli dio una serie de conferencies nel Carnegie Hall de la ciudá de Nueva York y n'otros llugares, afirmando que tresmitía mensaxes de Meher Baba recibíos de manera direuta al traviés del so pensamientu. Dalgunos de los siguidores de Baba quedaron perplexos, pero ésti nun se pronunció sobre ello. Asina, Matchabelli ganóse la reputación de mística o clarividente, amás de escéntrica.

Fallecimientu Norina Matchabelli finó en Myrtle Beach en 1957. Tenía 77 años d'edá. Los sos restos fueron incineraos, y les cenices soterraes próximes a la tumba de Meher Baba en Meherabad, cerca d'Ahmednagar, India.

Filmografía right|thumb|250px|Maria Carmi en "Das Mirakel", 1912 1912: Das Mirakel 1913: Eine venezianische Nacht 1914: L'Accordo in minore 1914: Sperduti nel buio 1914: Teresa Raquin 1915: Fluch der Schönheit 1915: Der Hermelinmantel 1915: Die rätselhafte Frau 1915: Sophias letztes Gesicht 1916: Das Wunder der Madonna 1916: Für dean Ruhm des Geliebten 1916: Aphrodite 1916: Homunculus, Teil I 1916: Homunculus, Teil IV - Die Rache des Homunculus 1916: Der Pfad der Sünde 1916: Der Letzte eines alten Geschlechts 1916: Die Richterin von Solvigsholm 1916: Das Haus der Leidenschaften 1916: Der Fluch der Sonne 1917: Der Weg des Todes 1917: Wenn Tote sprechen 1917: Die Memoiren der Tragödin Thamar 1917: Rächende Liebe 1918: Das Spitzentuch der Fürstin 1920: Per il passato 1921: Forse che si, forse che non

Referencies

Enllaces esternos

Artículu en The Awakener Magacín Online Maria Carmi por MementoMori Norina Matchabelli "Noorjehan" (páxina web sobre Norina Matchabelli con numberoses semeyes y películes sos)

Categoría:Actores y actrices de teatru d'Italia Categoría:Actores y actrices de cine d'Italia Categoría:Mimos Categoría:Persones de Florencia Categoría:Actores y actrices de cine mudu