Fausta Elorz y Golíes foi una aristócrata y filántropa española que al morrer dexó tola so fortuna pal fomentu d'obres de caridá. Anque la so voluntá foi que se construyera una residencia de vieyes empobinada pola orde relixosa Fíes de la Caridá, a el españar la Guerra Civil Española l'edificiu convertir nuna cárcel de muyeres.
Trayeutoria Los herederos de Elorz crearon una fundación benéfica col so nome, clasificada como tal por Real Decretu de 16 d'Avientu de 1914, por aciu la que se xestionaron diverses obres de caridá. Per un sitiu, edificar en Falces (Navarra), d'onde yera la so familia, l'Asilu pa Probes Fundación de Doña Fausta Elorz Golíes. Por otru, na cai Conde de Peñalver de Madrid, construyóse la Residencia pa Mayores Fausta Elorz d'estilu neomudéxar. Dambes instituciones son de titularidá privada y na so fundación, p'aportar a l'ayuda qu'ufiertaben, yera necesariu acreitar la condición de "probe de solemnidá", un conceutu de la segunda metá del sieglu XIX col que designaba a quien escarecía de medios económicos de nenguna clase. .
L'edificiu del asilu en Madrid foi construyíu na segunda década del sieglu XX pol arquiteutu Daniel Zabala Álvarez. Mientres la Guerra Civil foi cárcel de cheques, denominada popularmente como Cárcel de Torrijos. Y, dempués de la finalización del conflictu, en 1939 l'edificiu foi convertíu en prisión pa homes, teniendo prisioneros tan célebres como el poeta Miguel Hernández o'l dramaturgu Buero Vallejo. Darréu, devolver al edificiu'l so calter inicial.
Nel distritu de Usera de Madrid esiste una cai nel so honor.
Referencies
Enllaces esternos Páxina oficial de la Fundación Doña Fausta Elorz.
Categoría:Filántropos y filántropes d'España