ye una cantante, baillarina y primero estrella (actriz/cantante) infantil retirada, quien, debíu al pesu de la so popularidá yera conocida como la "Reina adolescente de Xapón" y la "Reina del J-pop". Retirar de los escenarios el 16 de setiembre de 2018, dando'l so últimu conciertu nel so Okinawa natal.
Amuro debutó a la edá de catorce años nun grupu de moces llamáu Super Monkey's. Anque nun tuvieron enforma ésitu, el grupu ganó popularidá nel so últimu añu col senciellu "Try Me Watashi ~o Shinjite~" (1995). Amuro dexó'l grupu dempués del llanzamientu de dos senciellos más; empezó la so carrera como solista col entós-pequeñu ya independiente sellu discográficu Avex Trax. So la enseñanza del productor Tetsuya Komuro, Amuro rápido convirtióse nun ésitu comercial, produciendo ventes millonaries de los sos discos y empezando dellos enclinos de moda. El so senciellu "Can You Celebrate?" (1997) convertir nel senciellu más vendíu por una solista femenina en Xapón. A finales d'esi añu Amuro retirar pa dedicase al so compromisu y embaranzu.
Volvió a la industria musical en 1998 col so senciellu "I Have Never Seen". Enfrentó ventes cada vez más baxes conforme pasaba'l tiempu. Terminó la so rellación llaboral con Tetsuya Komuro en 2001, y xunióse al proyeutu Suite Chic que la tresformaría n'artista R&B. Dende entós tuvo anovándose a sigo mesma, y llogró anovar l'interés de la xente nella. El so discu Play (2007) debutó nel top de les llistes d'ésitos y foi siguíu polos senciellos "60s 70s 80s" (2008), los primeres en ser númberu unu dempués de 10 años.
Dempués de dos décades de debutar musicalmente, sigue siendo una de les cantantes femenines que sobrevivió mientres más tiempu. Ye la única cantante xaponesa que llogró tener un senciellu asitiáu nel top 10 cada añu mientres catorce años consecutivos. Tamién continua combatiendo exitosamente l'estigma de ser una madre soltera divorciada y trabayadora. El 30 de xunetu de 2008. llanzó'l so tercer álbum de grandes ésitos, Best Fiction, que foi tou un ésitu siendo l'Álbum d'una artista femenina en Xapón con más ventes del 2008, 2° nel chart añal del Oricon Style y #3 nel HMV.
En 2009 Namie llanzó'l so senciellu WILD/Dr. el cual algamó'l #1 nel Oricon Daily. N'avientu de 2009 Namie llanzó'l so 9° Album d'estudiu, tituláu Past<Future l'Álbum foi un ésitu vendiendo más que'l so anterior álbum d'estudiu PLAY. Depués del llanzamientu del Álbum, el so senciellu doble Break it/Get Myself Back vio la lluz llegando al #3 nel Oricon. Nel 2011 llanza dos singles: Naked/Fight Together/Tempest algamó'l 3° puestu del Oricon y SSWD!/Love Story algamó'l 2° puestu superando les ventes del single anterior.
Biografía
Vida temprana y carrera Amuro nació en Naha, Okinawa, criada solamente pola so madre, Emiko Taira, por cuenta de que divorciárase cuando Namie tenía la edá de 4 años. Emiko ye media-xaponesa, media-italiana. Taira trabayaba como emplegada nuna guardería y hostess nun chigre pa caltener a los sos fíos.
Amuro nun tenía la intención de convertise nuna artista; quería ser azafata. Como sía, a la edá de dolce, mientres visitaba a una amiga, foi afayada por Masayuki Makino, el dueñu de la "Okinawa Actors School". Amuro xunióse eventualmente a esti colexu. Dempués de dos años d'estudiu, Makino asitiar nun grupu llamáu Super Monkey's con otros cinco chiques: Ameku Minako, Takushi Nanaku, Aragaki Hisako y Makino Anna. Debutaron en setiembre de 1992 en Toshiba-EMI. Un añu dempués graben el so primer senciellu Mr. USA (ミスターUSA), y en contra de los deseos de la madre de Amuro, el grupu camudar a Tokiu.
L'ésitu de Super Monkey's nun foi grande y camudaben constantemente de miembros. Ameku Minako dexó la banda pa trabayar cola so instructora de baille pasándose a llamar asina "Super Monkey's 4". En grabando'l so tercer senciellu Dancing Junk, Aragaki Hisako dexa la banda onde Matsuda Ritsuko (リナ) y Miyauchi Reina (レイナ) fueron les escoyíes pa reemplazar a les otres dos pequeñes.
Dende esi momentu Amuro captó l'atención de toos convirtiéndose, nuevamente en "Namie Amuro and the Super Monkeys", nome sol cual editaron el so cuartu senciellu Paradise Train. Amás de les actividaes col grupu, tuvo pequeños papeles en drames televisivos y pequeños filmes.
Dempués de dexar a Super Monkey's, Amuro llanzó dos senciellos como solista so la firma Toshiba-EMI y les otres moces formaron el so propiu grupu llamáu MAX.
1995-1997: Ésitu comercial El senciellu debú de Amuro en Avex, "Body Feels Exit", foi llanzáu n'ochobre de 1995. Foi'l primer frutu de la so rellación llaboral col productor Tetsuya Komuro. "Chase the Chance" foi llanzáu dos meses dempués y convirtióse nel so primer senciellu númberu unu con ventes millonaries. Ganó'l Golden Arrow Award 1995.
Na primer metá de 1996, Amuro atropó senciellos de ventes millonaries: "Don't Wanna Cry" y "You're My Sunshine". El so álbum d'estudiu Sweet 19 Blues, llanzáu'l 22 de xunetu de 1996, foi un ésitu comercial, vendiendo más de tres millones d'unidaes. La so popularidá aumentó tamién. Apaeció na pantalla grande en dos películes y convirtióse nun iconu de la moda en Xapón, empecipiando una moda llamada Amuraa carauterizada por piel amorenada, pelo tiñíu, minifalda y botes.
El 27 de payares de 1996, llanzó'l senciellu "A Walk in the Park", que tamién vendió más d'un millón d'unidaes. A finales de 1996, Amuro ganó'l Grand Prix Award, l'honor más grande nes industries musicales de Xapón, pol so cantar "Don't wanna cry", convirtiéndola na artista más nueva en ganalo. Fixo Okinawa más popular nel país.
El so primer senciellu de 1997, "Can You Celebrate?", eventualmente vendió 2.29 millones de copies, siendo'l senciellu meyor vendíu por una artista femenina en Xapón. Esi mesmu añu, dempués del llanzamientu d'otru senciellu "How to be a girl", y un segundu álbum, Concentration 20, Amuro realizó un tour en cuatro domos de Xapón nel branu. El 3 d'agostu d'esi añu, les ventes de los sos discos algamaron los 20 millones.
Nel iviernu, Amuro anunció nuna conferencia de prensa que contraxera matrimoniu con Masaharu Maruyama (tamién conocíu como Sam del grupu TRF), y que por cuenta de esto y a que tenía tres meses d'embaranzu retiraríase temporalmente de la industria musical. A la fin d'esi mesmu añu, ganó'l Grand Prix Award de nuevu pero esta vegada por "Can You Celebrate?" y realizó la so apariencia final en Kouhaku Uta Gassen.
1998-2001: Lluches profesionales y personales En mayu de 1998, Namie dio a lluz al so fíu Haruto y tornó a la industria musical n'avientu d'esi añu col so senciellu "I Have Never Seen". La so primer apaición televisiva foi nel Kouhaku Uta Gassen, onde cantó "Can you Celebrate?", el so más esitosu senciellu. A la fin del cantar, Namie nun pudo contener les llárimes al oyer a los sos fans glayar el so nome y estimar la so vuelta.
En marzu de 1999, salió'l so segundu senciellu "RESPECT the Power of Love". Esi mesmu día, la so madre, Emiko Taira, foi asesinada. Namie voló rápido a Okinawa, atayando les promociones del senciellu, pa identificar el cuerpu de la so madre. Tres esti fechu, Namie fíxose'l so tatuaxe del brazu esquierdu, onde pon: "My mothers love live with me. Eternally in my heart. R.I.P. 17/03/1999" (L'amor de la mio madre vive conmigo. Pa siempres nel mio corazón. R.I.P. 17/03/1999).
El so tercer senciellu "Toi et Moi", foi utilizáu pa la película de Pokemon: The Movie (2000). El so siguiente senciellu "Someting bout' the kiss" foi producíu pol productor americanu de Hip-Pop/R&B, Dallas Austin. El so primer álbum dende'l so "Hiatus", foi producíu por Tetsuya Komuro y Dallas Austin, llamáu "Genius 2000" publicáu en xineru de 2000. L'álbum algamó'l númberu unu de Oricon. Pasó la primer parte del añu 2000 nel Tour del "Genius 2000". Dempués de la xira presentó'l so siguiente senciellu "Never End", en xunetu de 2000.
El siguiente álbum de Namie Amuro "Break The Rules", nun llogró'l puestu númberu unu del Oricon, quedando nel segundu puestu. A partir de mayu de 2001 Namie empezó'l Tour d'este. La xira acabó en mayu.
N'agostu llanzó'l so senciellu "Say the word", onde per primer vegada, Namie escribió la lletra. El senciellu marcó tamién el fin de la so rellación de trabayu ente ella y el so productor Tetsuya Komuro. Sicasí, n'avientu d'esi añu, Komuro trabayó nel senciellu "Lovin' it", que Namie cantó xunto con Verbal del grupu m-flo.
2002-2006: Nueva imaxe y direición El 13 de marzu de 2002, llanzó'l so nuevu álbum de grandes ésitos "Love Enhanced". En xunetu de 2002, divorciar de Sam (Masaharu Maruyama) y la custodia de Haruto pasa a él.
El 11 de setiembre de 2002, llanzó'l so senciellu "Wishing on the Same Star" escritu por Diane Warren, algamando'l puestu númberu dos nel gráficu selmanal de Oricon. El cantar foi orixinalmente cantada por Keedy en 1991. Dende avientu de 2002, viose dafechu somorguiada nel proyeutu musical xaponés de R&B "Suite Chic". Llanzaron dos senciellos, un álbum y un álbum de re-entemeces antes d'acabar el proyeutu en 2003.
Dempués d'eso, volvió a la so carrera en solitario. Llanzó los senciellos "Shine More" (06/03/2003), "Put 'Em Up" (16/07/2003) y "So Crazy" (16/10/2003). El so siguiente senciellu "Come" foi utilizáu pal anime "InuYasha". A final d'añu llanzó l'álbum tituláu "Style".
Dende'l 29 de payares de 2003 hasta'l 11 d'abril de 2004, atopar de xira nel Tour "So Crazy Best Singles 2003-2004. Poco dempués de la xira, llanzó la balada "All For You", siguíu del senciellu "Girl Talk/the Speed Star" publicáu'l 14 d'ochobre de 2004.
Tres el terremotu nel océanu nel sureste asiáticu, Namie participó como única representante xaponesa de la MTV Asia Aid en febreru de 2005, donando 10 millones de yenes pa los neños afeutaos.
El 6 d'abril de 2005 llanzó'l so senciellu "Want Me, Want Me". Que foi un ésitu perbién recibíu, quedando na segunda posición nel Oricon. En mayu de 2005, tres trés años del so divorciu, informar de que Namie va engarrar pola custodia del so fíu Haruto. N'agostu, infórmase oficialmente que Namie ganó la custodia.
El 29 de mayu d'esi añu, Namie allega a MTV Video Music Awards Japan, onde recibió los premios de "Meyor video R&B" y "Artista Más Impresionante Asiática". Yá otros años, Namie fuera premiada con "Inspiración Musical de Xapón" en 2002 y "Meyor Collaboración" en 2003.
El 13 de xunetu de 2005 sale'l so sestu álbum "Queen of Hip-Pop". En collaboración con MGM Studios, Namie utilizó a la Pantera Rosa pal álbum y una "muyer pantera" creada especialmente pal álbum. Cuando l'álbum terminóse, Namie dixo qu'entá nun llograra perfeccionar del tou la so voz.
En setiembre de 2005, Namie empezó'l Tour "Space of Hip-POP". Poco dempués del empiezu del Tour, Namie fixo la ufierta a la empresa de distribución xaponesa de la película Sin City de cantar el so cantar. La empresa consideró que la imaxe de Namie encaxa cola película y aceptó la so ufierta. El cantar "Violet Sauce" salió a la lluz col senciellu "White Light/Violet Sauce" el 16 de payares de 2005. Poco dempués llanzó "Filmography 2001-2005", una escoyeta de los sos videos musicales dende 2001 hasta 2005.
El 17 de mayu de 2006 llanzó'l senciellu "Can't sleep, Can't eat, I'm sick/Nyngo". Otru senciellu de Namie que queda nel segundu puestu del Oricon. N'agostu de 2006 empezó'l so Tour de "Live Style 2006". A final d'añu dixo qu'en 2007 tenía cuenta de ameyorar la so actuaciones.
2007-presente: Alica la "Reina del J-pop" El primer senciellu de Namie salió'l 24 de xineru de 2007, llamáu "Baby Don't Cry". L'A-side foi utilizáu como tema principal del Drama "Himistsu no Hanazono". Esti single supunxo un resurdir de Amuro yá que foi'l so single más vendíu dende la salida del single "Say the word" en 2001. El senciellu númberu 32 de Namie Amuro, "Funky Town", foi llanzáu'l 4 d'abril de 2007. Esi mesmu añu, Namie tamién participó nel álbum de m-flo, "cosmicolor", col cantar llamáu "Luvotomy".