Augusto Barcia Trelles foi un abogáu, escritor y políticu republicanu asturianu.
Biografía Nació n'A Veiga, provincia d'Asturies, el 5 de marzu de 1881. Doctor en Derechu y abogáu, foi hermanu de Camilo Barcia Trelles, catedráticu de Derechu Internacional, que tuvo como discípulu a Adolfo Miaja de la Muela. Foi autor de delles obres de calter xurídicu-políticu y históricu. Foi escoyíu diputáu pol Partíu Reformista del tamién asturianu Melquíades Álvarez nes Cortes ente 1916 y 1923.
Tres el advenimiento de la Segunda República, el 14 d'abril de 1931, afiliar a Aición Republicana, el partíu de Manuel Azaña, siendo diputáu nes llexislatures de 1933 y 1936. Gracies a la so influyencia, el Diariu d'Almería pasó a convertise n'órganu provincial del partíu Aición Republicana. En febreru de 1933 participó na fundación de l'Asociación d'Amigos de la Xunión Soviética, siendo co-fundador de la mesma. Defendió a Lluís Companys y demás miembros del gobiernu de la Xeneralidá de Cataluña pola so participación na proclamación del Estáu Catalán n'ochobre de 1934.
Tres la victoria, en febreru de 1936, del Frente Popular, ye nomáu ministru d'Estáu nos socesivos gobiernos de Manuel Azaña, Santiago Casares Quiroga, Diego Martínez Barrio y José Giral, amás d'actuar por un curtiu periodu de dos díes (ente'l 11 y el 13 de mayu de 1936) como presidente del gobiernu tres la dimisión de Manuel Azaña al ser escoyíu presidente de la República. Trascurrido esti tiempu, Azaña escoyó a Santiago Casares Quiroga como presidente del gobiernu.
Foi'l postreru presidente de la Comisión de Compres d'Armamentu en París, cargu qu'abandonó al saber de la cayida de Cataluña en manes franquistes, exiliándose n'América. Actuó, yá dempués del final de la Guerra Civil, como Ministru de Facienda nel gobierno de la República nel exiliu de José Giral.
Vida masónica Augusto Barcia foi un destacáu masón. Siendo empecipiáu na loxa madrilana Ibérica en 1910 desenvolvió un importante llabor na institución masónica al puntu que foi escoyíu Gran Maestru del Grande Oriente Español en 1921. Tres el fallecimientu d'Enrique Gras Morillo, el 9 d'avientu de 1928 . foi escoyíu Soberanu Gran Comendador del Supremu Conseyu del Grau 33 pa España del Ritu Escocés Antiguu y Aceptáu, cargu que desempeñó hasta 1933, añu nel qu'arrenunció al mesmu por entender que la masonería tenía de tar estremada de toa actividá política, argumentando la so dimisión de la siguiente forma: .
Referencies
Bibliografía
Categoría:Políticos y polítiques d'España Categoría:Diputaos y diputaes d'España Categoría:Diputaos y diputaes de la Segunda República Española Categoría:Ministros y ministres d'Asuntos Esteriores y de Cooperación d'España Categoría:Ministros y ministres de la República española nel exiliu Categoría:Ministros y ministres de la Segunda República Española Categoría:Presidentes del Gobiernu mientres la Segunda República Española Categoría:Políticos y polítiques d'Izquierda Republicana Categoría:Xuristes d'España Categoría:República española nel exiliu Categoría:Masones d'España Categoría:Persones d'A Veiga Categoría:Ministros y ministres del Gobiernu d'España d'Izquierda Republicana Categoría:Diputaos pola circunscripción eleutoral d'Almería mientres la Segunda República