thumb|195px|Bandera arcoíris, símbolu del movimientu LGBT.
Llámase movimientu LGBT al movimientu social y políticu que llucha contra la discriminación y la homofobia, y a favor de la equiparación y reconocencia de derechos de les persones lesbianes, gais, bisexuales, tresxéneros y transexuales. Nos últimos años el movimientu incluyó tamién otros coleutivos rellacionaos cola sexualidá, como los qu'integren les persones intersexuales, queer, osos, poliamoroses, ente otres.
Ye habitual afirmar que'l movimientu LGBT empecipiar n'Occidente col «movimientu de lliberación LGBT», que de normal se considera surdíu en 1969 colos disturbios de Stonewall n'Estaos Xuníos. Sicasí diverses investigaciones fueron revelando en diverses cultures, qu'esisten dende'l mundu antiguu, movimientos impulsaos por persones que coinciden colos términos modernos de la sigla LGBT. Una de les principales aiciones del movimientu LGBT ye'l Día del Arguyu LGBT, usualmente por aciu manifestaciones multitudinaries, dedicaes centralmente a exteriorizar ante la sociedá l'arguyu que sienten les persones participantes de ser coherentes colos sos deseos, orientaciones ya identidaes.
Los siete sabios del monte de bambú thumb|250px|Rouen Ji (210–263), el mayor poeta del so tiempu y unu de los primeros activistes precursores del movimientu LGBT. Los siete sabios del monte de bambú () fueron un grupu de filósofos, poetes y músicos chinos, de la corriente qingtan (pura conversación) del taoísmu, nel entamu de la dinastía Jin (265-420). L'historiador Louis Crompton comparar col movimientu hippie surdíu n'Estaos Xuníos nel sieglu XX. El grupu xeneró un movimientu cultural críticu de les intrigues, la corrupción y la agobiante atmósfera de la vida cortesana mientres les lluches polítiques del periodu de los Tres Reinos, proponiendo un estilu de vida senciellu y llibertariu, basáu na amistá y la comunión cola naturaleza. Dientro del espíritu llibertariu del movimientu taben almitíes les rellaciones homosexuales. Siquier dos de los siete sabios, Xi Kang y Rouen Ji -consideráu un activista antisistema y el mayor poeta del so tiempu-, caltuvieron una rellación amoroso y sexual (similar a lo que n'Occidente se denominaría homosexualidá dellos sieglos dempués) sobre la qu'escribieron testos de celebración.
La comunidá hijra thumb|250px|Grupu de hijres en Bangladex.
Nel subcontinente indiu esiste dende antiguu una comunidá identificada por un xéneru llamáu "hijra" (pronunciáu /jishra/) o "aravanis": "Nun son homes nin muyeres. Puramente nun son transexuales nin travestis. Tampoco son necesariamente eunucos, nin intersexuales, nin homosexuales. Más bien considérense 'transgender'". Trátase d'identidaes que nun tienen un equivalente exactu na terminoloxía occidental sobre xéneru y sexu.Towle, R.B. and Morgan, L.M. Romancing the Transgender Native: Rethinking the Use of the "Third Gender" Concept (in Stryker, S. and Whittle, S. (2006) Transgender Studies Reader. Routledge: New York, London)Nanda, S. "Hijras: An Alternative Sex and Gender Role in India (in Herdt, G. (1996) Third Sex, Third Gender: Beyond Sexual Dimorphism in Culture and History. Zone Books.)
Les persones hijras tienen un fundamentu relixosu y rellacionen la so identidá con una creencia del sieglu IX, según la cual el dios Krisna, al oyer a Iraván que se llamentaba por ser virxe, tresformar na diosa Mojini. Por esta razón cada añu realiza una pelegrinación de hijras a Kutayan, al sur de la India, pa celebrar les sos bodes col dios. Pa esta ocasión, vistir con gales de novia. Como'l maríu guerreru muerre, les hijras convertir en viudes, y corten les sos pulseres y adornos festivos.Martín, David (2010): «Los hijras, el tercer sexu», artículu del 30 d'agostu de 2010 nel sitiu web de la Sociedá Xeográfica de la India. Menta a les jisras con xéneru masculín. Per otra parte, les persones hijras usualmente sienten devoción pola diosa Bahuchara Matu y Shiva, anque tamién esiste un importante grupu que pertenez al Islam. Considérase que tienen los sos oríxenes nos testos del Ramayana y el Mahabharata.
Mientres los sieglos d'invasión mongola, les hijras ocupaben emplegos de toa condición: dende neñeres hasta puestos d'altu rangu, como'l de conseyeru d'Estáu del emperador mongol. Nesa dómina les hijras llegaben a tener tierres, palacios, templos y sirvientes a la so disposición ya inspiraben fe y respetu.«Hijras: el tercer sexu», artículu n'español del 15 de febreru de 2013 nel sitiu web Cris na India. Menta a les jisras con xéneru masculín. Delles hijras realicen un ritu de iniciación tradicional llamáu nirwaan, mientres el cual dar# en la remoción del pene, l'escrotu y los testículos..Sele Nanda, Neither Man nor Woman: The Hijras of India, (1999). Cola invasión británica de la India, les autoridaes occidentales buscaron erradicar a les persones hijras, consideraes como "una fienda na decencia pública".Preston, Laurence W. 1987. A Right to Exist: Eunuchs and the State in Nineteenth-Century India. Modern Asian Studies 21 (2): 371–87 Dispúnxose la so penalización como "tribu criminal" y aplicóse-yos la Llei de Tribus Criminales (Criminal Tribes Act) de 1871, sometiéndoles a rexistru compulsiva, monitoreo estrictu y estigmatización pa tola vida. Depués de la independencia disponer en 1952 la so despenalización pero l'estigma siguió.Colonialism and Criminal Castes With Respect to Sex: Negotiating Hijra Identity in South India, by Gayatri Reddy. Published by University of Chicago Press, 2005. ISBN 0-226-70756-3. Page 26. A fines del sieglu XX relaxóse la persecución d'esti coleutivu, llegando una jisra a ser electa alcalde d'un pueblu de la India. Magar ello la discriminación sigue siendo una constante, anque popularmente la comunidá ye bien respetada por cuenta de que atribúyese-y el poder de bendicir o arrenegar les nacencies. En Paquistán, India y Bangladex, les persones hijras son oficialmente reconocíes como un tercer xéneru poles lleis.
Kukai y el shudō thumb|250px|El monxu xaponés Kūkai (774–835) foi unu de los primeros activistes conocíos precursores del movimientu LGBT.
Kūkai (空海?) conocíu tres la so muerte como Kōbō-Daishi (弘法大師?) (弘法大師 El Gran Maestru Propagador de la Enseñanza Budista), foi'l fundador de la secta de budismu Shingon en Xapón nel sieglu IX. Atribúyese-y tamién la creación del , una corriente promotora de la homosexualidá y la bisexualidá masculina estructurada pola edá, que prevaleció na sociedá samurái hasta'l fin del sieglu XIX. La pallabra ye una abreviatura del términu wakashudō (若衆道), «El camín del nuevu home» o lliteralmente dichu, «La vía del "mozu"' (若 waka) "home" (衆 shū)». A pesar de l'atribución del amor masculino a Kūkai, los raigaños de la valoración positiva de la homosexualidá nel Xapón remontar a dalgunos de los primeros testos en xaponés tales como'l y el .
La práctica del shudō goció d'alta estima na cultura xaponesa y foi afalada, especialmente dientro de la clase samurái. Consideróse que yera beneficiosu pa los homes nuevos, enseñándo-yos la virtú, la honestidá y l'apreciu de la guapura. El so valor oldeaba cola desvalorización del amor ente homes y muyeres, al que se-y atribuyía l'efeutu negativu de feminizar a los homes.
Gran parte de la historia y la lliteratura de ficción de la dómina emponderó la guapura y valor de los mozos fieles al shudō. Ente elles destácase El Gran Espeyu del Amor ente Homes (男色大鏡 Nanshoku Ōkagami) d'Ihara Saikaku, publicada en 1687, una de les obres dedicaes a emponderar la homosexualidá más importante de la lliteratura mundial.
Col aumentu nel poder y la influyencia de los comerciantes, el shudō foi adoptáu tamién poles clases medies, y les espresiones homoerótiques en Xapón empezaron a tar más estrechamente acomuñada colos actores itinerantes kabuki conocíu como , "mozos voladores", que trabayaben como prostitutos. Nel periodu Edo (1600-1868), el shudō conflúi con otru movimientu que combinaba homosexualidá ya identidá tresxéneru, espresada nos actores de kabuki conocíos como onnagata -forma femenina- pola so la reproducción de roles femeninos), según colos kagema, prostitutos que trabayaben en chamizos especializaos llamáu kagemajaya (陰間茶屋: cases de té kagema). Tanto los actores kabuki como los kagema fueron bien solicitaos polos nobles de la dómina, que nun refalgaben la práctica danshoku/nanshoku, o d'amor masculino. El Monte Koya, onde s'atopa'l monesteriu de Kobo Daishi, foi históricamente un símbolu del amor masculino.
A partir de la restauración Meiji y la occidentalización de Xapón dende fines del sieglu XIX, el cristianismu empezó a influyir fuertemente nel cambéu de los valores tradicionales, dando llugar a una cultura de desvalorización y persecución de la homosexualidá, que llevó a la declinación del shudō.
Ghulamiyyat
En Persia mientres los sieglos VIII y IX, esistieron les ghulamiyyat (declinación femenina de ghulam, un tipu de varones nuevos eternamente célibes, que según el Corán van tar al serviciu de les muyeres xustes cuando lleguen al Janah el día del Yaum al-Qiyamah),Corán, sura 52:24 nueves muyeres que combinaben munches carauterístiques del xéneru masculín (vistimienta, corte de pelo, bigotes pintaos, nomes varoniles), simultáneamente con otres carauterístiques del xéneru femenín (maquillaxe, llabios pintaos, ceyes depiladas, usu de xoyes). Les ghulamiyyat considerábense muyeres, nun despintaben nin faxaben los sos pechos, calteníen rellaciones amoroses con varones, que los sos nomes pintaben nes mexelles y tába-yos dexáu participar n'eventos prohibíos pa muyeres, como les engarradielles de perros, les carreres de caballos y los xuegos d'axedrez.
Les ghulamiyyat apaecieron en tiempos del sultán Harun al-Rashid (766-809) y según la historiadora Shereen El Feki, tuvieron de moda y algamaron una gran aceptación social en Bagdag. Fueron protagonistes d'un xéneru lliterariu especialmente dedicáu a elles, que'l so máximu esponente foi'l poeta Abu Nuwas (747-815), célebre pola so poesía en llingua árabe de celebración del amor non heteronormado.
Sociedá de la Orquídea Dorada
La Sociedá de la Orquídea Dorada (金兰会), tamién conocida como Amigues del Corazón, foi un movimientu femenín secretu fundáu alredor de 1644 na provincia de Guangdong, China, p'acoyer a les muyeres que se negaben a aceptar el matrimoniu heterosexual, col fin de formar comunidaes puramente femenines, qu'incluyíen les uniones sexual y amorosu ente muyeres, formalizaes por aciu l'aprobación familiar, una ceremonia matrimonial y un pactu de fidelidá. Les persones contrayentes yeren denominaes "esposa" y "home" y nes sos rellaciones sexuales solíen utilizar dildos. Les muyeres xuníes en matrimoniu lésbicu recoyíen el so pelo en rodetes pa exteriorizar la so condición. La Sociedá almitía tamién rellaciones lésbiques de muyeres casaes en matrimonios heterosexuales. Les pareyes del mesmu sexu podíen formar families, por aciu l'adopción de neños güérfanos o abandonaos, ya inclusive podíen adoptar neñes que tomaren el xuramentu d'adoptar los valores lésbicos de la Sociedá. La Sociedá de la Orquídea Dorada emponer polos valores xenerales del budismu, qu'aceptaba la posibilidá de que dos persones destinaes a tar xuntes reencarnaran en persones del mesmu sexu. La Sociedá sumió a empiezos del sieglu XX, cuando la influencia occidental promovió una fuerte represión de la homosexualidá. Na sociedá china actual, la espresión "hermanes orquídea dorada" significa "amigues de l'alma dispuestes a morrer pola otra".
Secta de Hu Tianbao thumb|250px|El to'er Shen, Dios Coneyu o Dios de los Homosexuales, deificación de Hu Tianbao.