Xenitivu saxón ye'l términu tradicional utilizáu pa nomar al enclíticu posesivu ’s (apóstrofu siguíu de s) nel idioma inglés. Na gramática tradicional, considérase un final de pallabra, o sufixu.
N'inglés antiguu, hai exemplos nel que s'escribe como his como una etimoloxía popular, por casu: St. James his park.
Les formes del xenitivu saxón n'inglés modernu son les siguientes:
Nome regularnon acabáu en -s Nome regularacabáu en -s Nome irregular Singular -'s (p.ej.: cat's) -s o -’ (p.ej.: class's o class') | -s (p.ej.: child's, ox's, mouse's, man's) |- ! Plural | - (p.ej.: cats') | - (p.ej.: classes') -'s (p.ej.: children's, oxen's, mice's, men's)
Anguaño, munchos llingüistes nieguen que'l xenitivu saxón sía un casu gramatical, como da a entender la so denominación (caso xenitivu), señalando que se convirtió nuna partícula enclítica que, magar siempres apaez xunto a un nome, ta claramente dixebrada d'él. Un exemplu pa demostrar esta argumentación ye:
Si la 's qu'apaez detrás de Iceland fuera un casu del nome, entós sería la esposa del país, Islandia, y non asina del embaxador. Sicasí, el sustantivu wife ta modificáu por tol sintagma nominal precedente "The ambassador of Iceland" (l'embaxador d'Islandia).
Leonard Bloomfield, nel so llibru Language (1935, páxs.203-6), clasificó'l xenitivu saxón como un determinante más, de forma análoga a los otros posesivos (my, your, his,...).
Referencies
Enllaces esternos
Categoría:Casos gramaticales Categoría:Idioma inglés