Заміра Хідаятава (; — , Ташкент) — узбекская савецкая тэатра, кіно, майстар дубляжу. Заслужаная артыстка Узбекскай ССР, Народная артыстка Узбекскай ССР (1944). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Узбекскай ССР імя Хамзы (1979).
Біяграфія У 1924—1927 гадах вучылася ва Узбекскай тэатральнай студыі пры Доме асветы ў Маскве. З 1927 года працавала ў перасоўных трупах, з 1932 года — артыстка Цэнтральнай узорнай узбекскай дзяржаўнай трупы (цяпер Узбекскі Нацыянальны акадэмічны тэатр драмы ў Ташкенце).
Сям’я
Сын — Файзулхак Абдулхакавіч Султанаў — выкладчык Ташкенцкай кансерваторыі Унук — — савецкі, расійскі і амерыканскі піяніст Унук — Сяргей Файзулхакавіч Султанаў — музыкант міжнародных конкурсаў
Прафесійная дзейнасць Займалася дубляваннем фільмаў. Выступала на радыё.
Створаныя ёю вобразы адрозніваліся жвавасцю, яркасцю, моцнай трактоўкай пачуццяў і ўнутраных перажыванняў, праўдзівасцю. Унесла вялікі ўклад у развіццё ўзбекскага тэатральнага мастацтва.
Выбраныя тэатральныя ролі
Ганна Андрэеўна («Рэвізор» М. Гогаля, 1926), Фразіна («» Мальера), Адэльма («» Гоцы, 1927), Смеральдзіна («» К. Гальдоні, 1927), Зіна («Чалавек з партфелем» , 1930), Валя («» Д. Фурманава, 1929) Дыльбар, Ульмас, Халбуві, маці Хамзы («Два камуністы», «Спалім», «Гонар і каханне», «Хамза» ), Артыкава, Тураева («Маска сарваная», «Здраднікі» ), Зухра («Гісторыя загаварыла» Сафарава і Сайда). Меланія («» М. Горкага, 1939), Кабаніха («» А. М. Астроўскага, 1938), Хаджыёна («Бай і парабак» Хамзы, 1939).
Абраная фільмаграфія
1940 — Асаль — сакратар парткама 1953 — — Рахімахола, маці Джамілі 1954 — Наваселле — Хамрабібі 1958 — Палымяныя гады — Зурахон 1967 — — эпізод 1969 — — эпізод 1976 — Чатыры пары года — эпізод
Крыніцы
Спасылкі
Катэгорыя:Актрысы Узбекістана