Зента Маўрыня (; , Лэясцыемс — , , Швейцарыя) — латвійская пісьменніца, эсэіст, даследчык творчасці Ф. М. Дастаеўскага, філосаф і перакладчыца. Ёй першай у Латвіі была прысуджана ступень доктара філалогіі.
Біяграфія Нарадзілася ў сям’і лекара Роберта Маўрыньша і яго жонкі, піяністкі Меланіі Маўрыні. Дзяцінства правяла ў Гробіні. У пяць гадоў Зента Маўрыня захварэла на поліяміэліт і ўсё жыццё была прыкавана да інваліднай каляскі, змагаючыся з фізічным болем.
Скончыла Рускую гімназію ў Ліепаі (1913—1915). У 1921 годзе Зента Маўрыня паступіла на факультэт філасофіі і філалогіі Латвійскага ўніверсітэта, праз два гады выбрала спецыялізацыю па аддзяленні балтыйскай філалогіі. У далейшым выкладала ў Рыжскім педагагічным інстытуце і чытала лекцыі ў Латвійскім універсітэце. Вядучы лектар Народнага ўніверсітэта ў Валміеры.
З 1949 па 1963 год — дацэнт Упсальскага ўніверсітэта. Канец жыцця правяла на поўдні Германіі, у горадзе Бад-Кроцынген, дзе і была пахавана на мясцовых могілках. Была замужам за Канстанцінам Раўдзівэ. Крыніцы
Катэгорыя:Перакладчыкі Латвіі Катэгорыя:Пісьменніцы Латвіі