Ніко́ла Іаме́лі С. 20 (; 10 верасня 1714 — 25 жніўня 1774) — вядомы італьянскі оперны кампазітар Неапалітанскай школы. Паслядоўнік Алесандра Скарлаці, але распрацаваў больш сур’ёзны за сучаснікаў стыль, больш эфектыўна выкарыстоўваючы аркестры, ужываючы багатую гармонію і менш залежаў ад абавязковай і сталай арыі «da capo», што дазваляе сцвярджаць, што ён не быў драматыкам.
Іамелі быў сярод першых хто паслядоўна ўжываў аркестрацыйны акампанімент у рэчытаціве. Яго стыль аказаў некатры ўплыў на фармат класічнай музыкі пазнейшы за 18 ст. У 1753—1769 Н. Іамелі працаваў музычным дырэктарам пры каралеўскім палацы ў Штутгарту. Апроч да 60 операў, Н. Іамелі ствараў вялікую колькасць касцёльнай музыкі.
Бібліяграфія Long, Alan Bligh Yorke, Music At Court: Four 18th Century Studies (1954); Robinson, Michael F., Naples and Neopolitan Opera (1972; repr. 1984)
Катэгорыя:Акадэмічныя музыканты Італіі Катэгорыя:Кампазітары паводле алфавіта Катэгорыя:Памерлі ў 1774 годзе Катэгорыя:Кампазітары Італіі Катэгорыя:Кампазітары — аўтары рэквіемаў Катэгорыя:Асобы