Nikolaj Ivanovič Vavilov, () 25. novembar 1887. – 26. februar 1943.) bio je ugledni ruski i sovjetski agronom, botaničar i genetičar, najpoznatiji po tome što je identifikovao porijeklo kultiviranih biljaka. Posvetio je svoj život proučavanju i poboljšanju pšenice, kukuruza i drugih žitarica koje prehranjuju svjetsko stanovništvo.

Vavilovljev rad kritizirao je sovjetski agronom Trofim Lisenko, koji je bio protivnik koncepta biljne biologije češkog biologa i osnivača moderne genetike Gregora Mendela. Lisenko je uspio da stekne naklonost Staljina. Kao rezultat toga, Vavilov je uhapšen i kasnije osuđen na smrt u julu 1941. Iako mu je kazna preinačena u dvadeset godina zatvora, umro je od gladi u zatvoru 1943.

Život thumb|upright|left|Poštanska marka: Vavilov 1987. Vavilov je rođen u porodici trgovaca u Moskvi, a stariji brat je bio poznati fizičar Sergej Ivanovič Vavilov. "Sin moskovskog trgovca koji je odrastao u siromašnom seoskom okruženju bio mučen neprestanim neuspjehom usjeva i smanjenim obrocima hrane. Vavilov je od rane dobi bio opsjednut ovim problemom u svojoj rodnoj Rusiji i u svijetu."

Diplomirao je Moskovski poljoprivredni institut 1910. sa disertacijom o puževima kao štetočinama. Od 1911. do 1912. radio je u Birou za primijenjenu botaniku i u Birou za mikologiju i fitopatologiju. Od 1913. do 1914. putovao je Evropom i proučavao imunitet biljaka, u saradnji s britanskim biologom Wiliamom Batesonom, koji je doprinio uspostavi nauke o genetici

Biografska hronologija

1887. – Rođen 25. novembra, u Moskvi; 1911. – Diplomirao na Moskovskom poljoprivrednom institutu; 1917–1921 – Profesor odsjeka agronomija na Saratovskom univerzitetu; 1919 – Formuliranje teorije o imunitetu biljaka; 1920 – Formulacija zakona homolognih serija u genetičkoj mutabilnosti; Srednje 1920-te – Vavilov se sprijatelji sa mladim seljakom Trofimom Lysenkom i započinje ga voditi na naučne skupove; 1921(−1940) – Predsjedavajući odsjeka za primijenjenu botaniku i selekciju u Petrogradu, koji je 1924. reorganiziran u All-Union institut primijenjene botanike i novih usjeva, a 1930. u All-Union Institut za uzgoj biljaka, s direktorom Vavilovim do avgusta 1940; 1924 – Umire Vladimir Lenjin i zamjenjuje ga Josip Staljin - prekretnica u životu Vavilova; 1926 – Dobitnik Lenjinove nagrade; 1930–1940 – Šef laboratorija za genetiku u Moskvi, kasnije preuređene u Institut za genetiku Akademije nauka SSSR-a.; 1931–1940 – Predsjednik Unije zemljopisnih društava; Late 1930s – Lisenko, koji je imao mržnju prema genetici, zadužen je za svu sovjetsku poljoprivredu; 1940 – Uhapšen zbog navodnog uništavanja sovjetske poljoprivrede; održao više od stotinu sati predavanja o nauci, dok je bio u zatvoru; 1943 – Umro u zatvoru, bolovao od distrofije (zbog neispravna ishrane mišića, što dovodi do paralize), u zatvoru Saratov; Akademija nauka SSSR-a uvela je Vavilovljevu nagradu (1965.) i Vavilovljevu medalju (1968.).

Također pogledajte Genetika Klasična genetika

Reference

Vanjski linkovi

Vavilov, Centers of Origin, Spread of Crops Vavilov Center for Plant Industry Genetic Resources of Leguminous Plants in the N.I. Vavilov Institute of Plant Industry Theoretical base of our researches

Kategorija:Biografije, Moskva Kategorija:Rođeni 1887. Kategorija:Umrli 1943. Kategorija:Moskovljani Kategorija:Ruski botaničari Kategorija:Ruski agronomi Kategorija:Sovjetski botaničari Kategorija:Sovjetski agronomi Kategorija:Botaničari 20. vijeka Kategorija:Botaničari sa autorskim skraćenicama Kategorija:Ruski genetičari Kategorija:Sovjetski genetičari Kategorija:Sovjetski geografi Kategorija:Ruski istraživači Kategorija:Članovi Kraljevskog društva