A Fortaleza de San Pedro e San Paulo (en , Petropavlovskaya Krepost) é a cidadela orixinal de San Petersburgo, Rusia, fundada polo tsar Pedro o Grande en 1703 e construída seguindo os deseños de Domenico Trezzini entre 1706 e 1740. A comezos do século XX, seguía en uso como prisión polo goberno tsarista.
Hoxe en día está adaptada como a parte central e máis importante do Museo Estatal de Historia de San Petersburgo. O museo foi adquirindo pouco a pouco toda a fortaleza, coa excepción da estrutura que ocupa a Ceca de San Petersburgo.
Historia Desde a fundación ata 1917 miniatura|Fortaleza de San Pedro e San Paulo A fortaleza foi fundada por Pedro o Grande o sobre a pequena illa de Zayachi, no río Nevá. Erixida durante a Guerra do Norte, a fortaleza nunca entrou en batalla. Ten forma hexagonal con 6 bastións en cada un dos seus ángulos. Nun primeiro momento construíuse en madeira e terra, pero máis tarde reconstruíuse en pedra entre 1706 e 1740.
A partir de 1720, a fortaleza serviu de aloxamento á gornición da cidade e de cárcere de prisioneiros políticos, entre outros. O bastión de Trubestskoy, construído na década dos 1870, converteuse no bloque principal da prisión. En 1876 o grupo nihilista Zemlya i volya na súa primeira acción organiza, con éxito, a fuga de Piotr Kropotkin, algo que ninguén antes o conseguiu.
Desde a Revolución Rusa Durante a Revolución de Febreiro de 1917, a fortaleza foi atacada polos soldados amotinados do Rexemento Pavloskii o e os prisioneiros foron liberados. Baixo o Goberno Provisional, centos de oficiais tsaristas foron recluídos na fortaleza.
Tratouse de encarcerar ao tsar Nicolao II tralo seu retorno de Mogilev a Tsarskoe Selo o , pero finalmente foi recluído en Tsarskoe Selo. O cando os bolxeviques intentaron o seu golpe, os 8000 homes gornición da fortaleza uníronse a eles. Finalmente rendéronse ás forzas gobernamentais o .
O , a fortaleza caeu rapidamente nas mans dos bolxeviques. Seguindo o ultimato do Soviet de Petrogrado aos ministros do Goberno Provisional no Palacio de Inverno, logo da salva do Cruceiro Aurora ás 21:00, os canóns da Fortaleza dispararon cara ao Palacio. Con tan só dous disparos, que apenas causaron danos, e os defensores renunciaron a renderse– nese momento. As 2:10 da mañá do o Palacio de Inverno foi tomado polas tropas de Vladimir Antonov-Ovseenko; capturaron aos ministros e leváronos á fortaleza como prisioneiros.
En 1924, a maior parte da fortaleza foi convertida nun museo. En 1931, o Laboratorio de Dinámica do Gas foi engadido ao sitio. A estrutura sufriu moitos danos durante os bombardeos na segunda guerra mundial polas forzas do Terceiro Reich, que estaban asediando a cidade. Despois da guerra foi completamente restaurada e é unha das principais atraccións da cidade.
Galería de imaxes
Notas
Véxase tamén
Bibliografía
Outros artigos Pedro I de Rusia Revolución Rusa de 1917 Casa da Moeda de San Petersburgo Ligazóns externas Páxina oficial do museo
Categoría:Historia de Rusia Categoría:Museos de Rusia Categoría:Fortes de Rusia