Thierry Marc Boutsen (nado o 13 de xullo de 1957 en Bruxelas, Bélxica) é un ex piloto de carreiras que competiu cos equipos Arrows, Benetton, Williams, Ligier e Jordan na Fórmula Un. Participou en 164 Grandes Premios do Campionato do Mundo (163 saídas), gañando tres carreiras, logrando 15 podios e anotando 132 puntos na súa carreira. O seu mellor resultado no Campionato Mundial de pilotos foi cuarto en mentres pilotaba para Benetton. En terminou primeiro na clase e segundo na xeral en Le Mans.

Andaina

Fórmulas Júnior e Sportscars Logo de gañar o "Volant V" en 1977 na André Pilette Racing School, Zolder, Boutsen participou no campionato belga da Fórmula Ford 1600 e gañouno en 1978 con 15 vitorias en 18 carreiras. Tamén participou na carreira das 24 Horas de Spa de 1978, a última carreira no circuíto de 14 km de Spa-Francorchamps pilotando un Toyota Trueno. En 1979 pasouse a Fórmula 3, gañando tres carreiras en 1980 e logrando o segundo lugar na carreira polo título europeo, detrás de Michele Alboreto. En 1981 correu na Fórmula 2, e foi de novo segundo no Campionato de Europa, esta vez detrás de Geoff Lees.

Tamén participou nas 24 Horas de Le Mans de 1981. A carreira comezou ás 15:00, unha hora antes do habitual debido ás eleccións parlamentarias francesas celebradas no mesmo fin de semana. Ás 16:06 Boutsen sufriu un grande accidente xusto logo da curva Hunaudières, uns 400 m. antes da recta de Mulsanne cando o seu Peugeot WM P81 ía a 350 km/h. Unha peza da suspensión fallou e o coche golpeou a varanda perdendo toda a parte traseira. Boutsen saíu ileso, pero a pista quedou inzada de restos da carrozaría estendida por máis de 150 m. Tres comisarios foron golpeados polos restos. Un deles, Thierry Mabillat, morreu golpeado no peito por unha peza da varanda. Dous dos seus colegas, Claude Hertault e Serge David (quen perdeu un brazo), resultaron gravemente feridos.

En 1983 Boutsen participou en carreiras do Campionato Europeo de Turismos e do Mundial Sportscar, onde gañou a primeira carreira do grupo C, os 1000 quilómetros de Monza con Bob Wollek pilotando un Porsche 956. Tamén gañou a famosa carreira das 24 horas de Daytona en 1985, co-pilotando o Porsche 956 de Preston Henn Racing con Bob Wollek, AJ Foyt e Ao Unser Sr.

Fórmula Un Boutsen era considerado un piloto prometedor, e probou para McLaren e Brabham. Uniuse brevemente ao proxecto Spirit Honda F1 antes de perder ao seu compañeiro na Fórmula Dúas Stefan Johansson. miniatura|left|Boutsen pilotando un Arrows no Gran Premio de Dallas de 1984.

En pagou 500.000$ por unha unidade na Fórmula Un e debutou con Arrows na súa carreira de casa, o Gran Premio de Bélxica de 1983 no circuíto de 7 quilómetros de Spa. Aínda que non anotou ningún punto en 1983 destacou o seu coidadoso manexo e rendemento en comparación co seu experimentado compañeiro de equipo Marc Surer. Co apoio de Barclay permaneceu co equipo durante tres tempadas. Os primeiros Arrows loitaron co seu difícil primeiro coche turboalimentado, cun potente motor BMW turbo, pero de difícil manexo. Boutsen anotou puntos dúas veces unha co vello A6 co potente Cosworth DFV e outra vez co motor turbo. A súa segunda tempada viu varios resultados notables, incluíndo o segundo lugar en Imola. Boutsen cruzou a meta terceiro, detrás de Alain Prost e Elio de Angelis, pero logo da carreira, Prost foi descualificado porque o seu coche estaba 2 kg por debaixo do límite permitido. Tres puntos máis permitíronlle rematar 11º na clasificación xeral. Na última tempada con Arrows, Boutsen non puntuou cun coche pouco competitivo, pero en paralelo á F1 pilotou para o equipo Walter Brun de Grupo C e levouse o título do Campionato do Mundo con eles en 1986, gañando os 1000 km de Spa.

miniatura|right|Boutsen pilotando para Benetton no Gran Premio do Canadá de 1988. Tivo a súa grande oportunidade cando pasou a traballar para o equipo oficial de Ford na F1, Benetton, para a tempada de . Aínda que o paquete non era un paquete gañador, permitiulle correr regularmente nos primeiros 6 postos. Anotou puntos en seis carreiras, o seu mellor posto foi o 3º lugar en Adelaide logo da descualificación de Ayrton Senna de Lotus quedando 8º na clasificación final. Para Benetton cambiou aos motores Cosworth normalmente aspirados en previsión da prohibición dos turbos en . A consistencia de Boutsen, a fiabilidade mecánica e a velocidade vírono gañar puntos en 10 das 16 carreiras, con cinco terceiros postos e un 4º lugar en conxunto o mellor piloto non-turbo na táboa.

A súa reputación como piloto rápido, fiable con boas habilidades de desenvolvemento convenceron a Frank Williams para contratalo por dous anos para pilotar o novo Williams Renault. comezou con Boutsen á defensiva co seu veterano compañeiro de equipo Riccardo Patrese que tivo un rexurdimento importante na forma, pero no Gran Premio do Canadá Boutsen pilotando ben en condicións de mollado logrou a súa primeira vitoria logo de que Senna sufrira un fallo de motor. Chegaron tres podios máis antes de que Boutsen redondeara o ano cunha segunda vitoria no empapado pola choiva Gran Premio de Australia. Boutsen fora un dos pilotos que protestaran polas condicións do circuíto antes da carreira.

En 1990 continuou anotando puntos de forma constante, incluíndo á súa terceira e última vitoria nun Gran Premio, no Gran Premio de Hungría onde logrou a súa primeira pole position e mantivo baixo control a presión sostida de Alessandro Nannini e Ayrton Senna para gañar. Con todo, Nigel Mansell estaba dispoñible en e Williams Renault sentiu que necesitaban un piloto 'estrela' para armar unha candidatura ao campionato. Malia que Boutsen gañara tres carreiras en dous anos e Patrese só unha decidiron manter ao italiano para pilotar xunto a Mansell.

Sen vacantes entre os mellores equipos Boutsen tivo que baixar ao equipo Ligier. Malia ter un orzamento importante e motores Lamborghini V12 o coche non era competitivo e con frecuencia Boutsen era incapaz de disimular o seu desgusto coa máquina que tiña. A chegada dos motores Renault en mellorou un pouco o asunto e na súa última carreira para o equipo logrou o quinto lugar, os seus primeiros puntos desde que saíu de Williams.

Inicialmente foi incapaz de atopar unha unidade para o ano , pero Barclay buscoulle un asento en Jordan, en substitución de Ivan Capelli. Boutsen estaba oxidado, demasiado alto para o coche e en gran medida superado polo seu novo compañeiro de equipo Rubens Barrichello, non sumou ningún punto en dez carreiras. Con Eddie Jordan disposto a contratar pilotos máis novos como forma de patrocinio tomouse a decisión de converter a carreira de casa de Boutsen nun evento de despedida, malia que se retirou na primeira volta .

Sportscars Logo Boutsen pilotou coches deportivos nos Estados Unidos, pilotando para Champion Racing nun Porsche 911 GT1, xunto a Bill Adam e Hans Stuck. O trío terminou segundo en clase nas 24 Horas de Daytona en 1997, Boutsen gañou o Campionato GT-One dos Estados Unidos con Champion Racing en 1998. Logo dun accidente en Le Mans en 1999 ao volante dun Toyota GT-One retirouse da competición por completo.

Negocio Hoxe Boutsen dirixe a súa propia compañía, Boutsen Aviation, en Mónaco.http://www.boutsen.com/ O seu negocio é a "venda e adquisición de jets de negocios". Fundou a compañía en 1997 coa súa esposa Daniela e ata maio de 2011, a compañía vendera 205 avións, que van desde Airbus Corporate Jets ao Cessna Citation. Tamén é copropietario de Boutsen Energy Racing xunto ao seu cuñado Olivier Lainé e Georges Kaczka. O equipo compite na clase Fórmula Le Mans nas Le Mans Series. Boutsen tamén xestiona coches na Eurocup Mégane Trophy e na Formula Renault.

Casco O casco de Boutsen era negro cun deseño dunha fita de cor vermella, laranxa e amarela que rodeaba a viseira e a zona traseira. As cores utilizadas son as cores da bandeira belga (agás polo laranxa).

Rexistro de carreiras

Resultados completos do Campionato de Europa de Fórmula Dous (key) ( As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.) ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Pos Pts 1981 March Racing Ltd. March/812 BMW SILRet HOCRet THRRet NÜR1 VAL3 MUGRet PAU2 PER1 SPA2 DON12 MIS8 MAN4 2º 37 1982 Marlboro Team Spirit Spirit/201 Honda SIL12 HOC2 THR3 NÜR1 MUG4 VAL6 PAU2 SPA1 HOCRet DON9 MAN4 PER1 MIS6 3º 50

Resultados completos na Fórmula Un (Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Pos. Pts. Arrows Racing Team Arrows A6 Cosworth V8 BRA USW FRA SMR MON BELRet DET7 CAN7 GBR15 ALE9 AUT13 NED14 ITARet EUR11 RSA9 NC 0 Barclay Nordica Arrows BMW Arrows A6 Cosworth V8 BRA6 RSA12 SMR5 15º 5 Arrows A7 BMW L-4 (t/c) BELRet FRA11 MONNSC CANRet DETRet DALRet GBRRet ALERet AUT5 NEDRet ITA10 EUR9 PORRet Barclay Arrows BMW Arrows A8 BMW 4 en liña (t/c) BRA11 PORRet SMR2 MON9 CAN9 DET7 FRA9 GBRRet ALE4 AUT8 NEDRet ITA9 BEL10 EUR6 RSA6 AUSRet 11º 11 Barclay Arrows BMW Arrows A8 BMW 4 en liña (t/c) BRARet ESP7 SMR7 MON8 BELRet CANRet DETRet FRANC GBRNC HUNRet ITA7 POR10 MEX7 AUSRet NC 0 Arrows A9 ALERet AUTRet Benetton Formula Ltd. Benetton B187 CosworthV6 (t/c) BRA5 SMRRet BELRet MONRet DETRet FRARet GBR7 ALERet HUN4 AUT4 ITA5 POR14 ESP16 MEXRet JPN5 AUS3 8º 16 Benetton Formula Ltd. Benetton B188 Cosworth V8 BRA7 SMR4 MON8 MEX8 CAN3 DET3 FRARet GBRRet ALE6 HUN3 BELDSC ITA6 POR3 ESP9 JPN3 AUS5 4º 27 Canon Williams Team Williams FW12C Renault V10 BRARet SMR4 MON10 MEXRet USA6 CAN1 FRARet GBR10 ALERet HUN3 BEL4 ITA3 5º 37 Williams FW13 PORRet ESPRet XPN3 AUS1 Canon Williams Renault Williams FW13B Renault V10 USA3 BRA5 SMRRet MON4 CANRet MEX5 FRARet GBR2 ALE6 HUN1 BELRet ITARet PORRet ESP4 XPN5 AUS5 6º 34 Ligier Gitanes Ligier JS35 Lamborghini V12 USARet BRA10 SMR7 MON7 CANRet MEX8 NC 0 Ligier JS35B FRA12 GBRRet ALE9 HUN17 BEL11 ITARet POR16 ESPRet XPN9 AUSRet Ligier Gitanes Blondes Ligier JS37 Renault V10 RSARet MEX10 BRARet ESPRet SMRRet MON12 CAN10 FRARet GBR10 ALE7 HUNRet BELRet ITARet POR8 XPNRet AUS5 14º 2 Sasol Jordan Jordan 193 Hart V10 RSA BRA EURRet SMRRet ESP11 MONRet CAN12 FRA11 GBRRet ALE13 HUN9 BELRet ITA POR XPN AUS NC 0

Resultados completos nas 24 Horas de Le Mans Ano Clase Nº Pneu. Coche Equipo Co-pilotos voltas Pos. ClasePos. 1981 C 82 WM P81Peugeot PRV 2.7L Turbo V6 WM A.E.R.E.M. Serge Saulnier Michel Pignard 15 DNF DNF 1983 C 24 Rondeau M482Ford Cosworth DFL 4.0L V8 Ford France Henri Pescarolo 174 Ret Ret 1986 C1 19 Porsche 956Porsche Type-935 2.6L Turbo Flat-6 Brun Motorsport Didier Theys Alain Ferté 89 Ret Ret 1993 C1 1 Peugeot 905 Evo 1BPeugeot SA35 3.5L V10 Peugeot Talbot Sport Yannick Dalmas Teo Fabi 374 2º 2º 1994 GT1 35 Dauer 962 Le MansPorsche Type-935 3.0 L Turbo Flat-6 Le Mans Porsche Team Joest Racing Hans Joachim Stuck Danny Sullivan 343 3º 2º 1995 WSC 4 Kremer K8 SpyderPorsche Type-935 3.0L Turbo Flat-6 Porsche Kremer Racing Hans Joachim Stuck Christophe Bouchut 289 6º 2º 1996 GT1 25 Porsche 911 GT1Porsche 3.2L Turbo Flat-6 Porsche AG Hans Joachim Stuck Bob Wollek 353 2º 1º 1997 GT1 25 Porsche 911 GT1Porsche 3.2L Turbo Flat-6 Porsche AG Hans Joachim Stuck Bob Wollek 238 RetF Ret 1998 GT1 29 Toyota GT-OneToyota R36V 3.6L Turbo V8 Toyota Motorsports Toyota Team Europe Ralf Kelleners Geoff Lees 330 Ret Ret 1999 LMGTP 2 Toyota GT-OneToyota R36V 3.6L Turbo V8 Toyota Motorsports Toyota Team Europe Ralf Kelleners Allan McNish 173 Ret Ret

Notas

Véxase tamén Ligazóns externas

Boutsen Aviation official website

Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Bélxica Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Arrows Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Benetton Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Williams Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Ligier Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Jordan Categoría:Pilotos das 24 Horas de Le Mans Categoría:Pilotos das 24 Horas de Spa Categoría:Nados en 1957 Categoría:Nados en Bruxelas