O cedro do Himalaia (Cedrus deodara) constitúe aínda inmensos bosques nas pendentes do Himalaia entre os mil trescentos e os dous mil cincocentos metros de altitude na India, Paquistán, Caxemira, así como no Nepal e Afganistán. A súa introdución en Europa débese a Leslie Melville, quen enviou sementes a Escocia.
A palabra deodara provén do hindi deodar, tomado do sánscrito devadâru, a madeira dos deuses, árbore sagrada dos hindús.
Un paxaro, o Tragopan occidental, vive exclusivamente nos bosques de cedros do Himalaia de Caxemira e de Himachal Pradesh.
Véxase tamén Outros artigos Cedro Cedro do Líbano Cedro de Chipre Cedro do Atlas
Categoría:Coníferas Categoría:Cedrus Categoría:Flora de Asia Categoría:Símbolos de Paquistán