Os Cleveland Cavaliers (tamén coñecidos coma os Cavs) son un equipo profesional de baloncesto con base en Cleveland, Ohio. Xogan na División Central da Conferencia Leste da National Basketball Association (NBA). Xogan os seus partidos como locais no Quicken Loans Arena.
Pavillóns Cleveland Arena (1970-1974) Coliseum at Richfield (1974-1994) Quicken Loans Arena (antigamente Gund Arena) (1994-presente)
Historia da franquía Os Cavaliers comezaron a xogar na NBA en 1970 coma unha nova franquía, sen vir doutra cidade. Baixo a dirección do adestrador Bill Fitch acadaron o peor récord da liga, 15-67. Con todo, o equipo comezouse a construír ó redor da elección do draft de 1971, Austin Carr, quen foi capaz de anotar 63 puntos nun só encontro.
Na tempada 1975-1976, con Carr, Bingo Smith, Jim Chones, Dick Snyder e o recentemente adquirido Nate Thurmond, Fitch liderou os Cavs a un balance de 49-33, o mellor da División Central. Recibiu o premio ó Adestrador do Ano e os Cavs fixeron a súa primeira aparición nos playoffs.
Cleveland logrou gaña-las series contra os Washington Bullets, 4-3, e por mor dos moitos tiros anotados no derradeiro segundo dos sete partidos a rolda foi coñecida na área local como "A Milagre de Richmond". Secasí na segunda rolda o equipo viuse afectado polas lesións, particularmente pola de Jim Chones, e os Cavs perderon contra os Boston Celtics na final da Conferencia Leste.
Xa nos 80, o novo dono Ted Stepien asinou e despidiu toda unha serie de adestradores, fixo malos intercambios e unha mala política de fichaxes de axentes libres. Precisamente esta mala política no referente ó traspaso de xogadores costoulle ó equipo varias eleccións de primeiras roldas, o que levou á NBA a impoñer unha norma pola que se prohibiu ós equipos dar coma pago por un xogador elección de primeira rolda do draft en anos consecutivos, norma coñecida como "A norma de Ted Stepien". Ademais, tamén ameazou con muda-la franquía a Toronto, pero os irmáns George e Gordon Gund mercárona a mediados dos 80 e decidiron mante-lo equipo na cidade. De feito, Toronto conseguiría unha nova franquía en 1993.
En 1986, sendo os irmáns Gund os donos da franquía, o equipo adquiriu mediante o draft ou en intercambios varios a Brad Daugherty, a Mark Price, a Larry Nance e a Ron Harper. Estes xogadores (excepto Harper, mandado ós Clippers polos dereitos sobre Danny Ferry) serían o núcleo do equipo que levaría os Cavs a oito aparicións nos playoffs nas seguintes nove tempadas, e en tres delas con máis de 50 vitorias en tempada regular. En 1989 os Cavs xogaban contra os Chicago Bulls en playoffs, coa vantaxe de cancha e ó mellor de cinco partidos. No cuarto partido, Cleveland logrou gañar no tempo extra 108-105, recuperando a vantaxe de cancha perdida anteriormente. No quinto encontro, estaban empatados ata que Cleveland logrou anotar para liderar por un punto a tres segundos do final. Chicago pediu un tempo morto. Na reanudación, déronlle o balón a Michael Jordan, que lanzou á canastra. Craig Ehlo saltou para intentar tapona-lo lanzamento, pero Jordan parecía manterse no aire mentres Ehlo xa caía, e cando aterrou, Jordan lanzou. "O Tiro" entrou na canastra sobre a bucina, e Chicago gañou as series 3-2. Este tiro gañador é considerado un dos momentos cume da carreira de Jordan, e o propio partido como un dos mellores da historia. Pero o momento cume dos Cavaliers chega na tempada 1991-1992, cando acadaron un balance de 57-25 e chegaron ás finais da Conferencia Leste, perdendo de novo contra os Chicago Bulls por 4-2. Como se pode ver, Cleveland non tivo moito éxito nos playoffs neste período.
Despois diso, chegou o declive. Coas retiradas e as saídas de Nancy, Daugherty e Price, o equipo perdeu o seu poder e non foi capaz de loitar ata moito tempo despois polos playoffs, onde antes adoitaban te-lo maior problema contra os Bulls.
Durante varios anos e baixo o liderado do base Terrell Brandon, os Cavs convertéronse no equipo máis defensivo da NBA, sendo os que menos puntos recibían por partido e baseando a súa táctica na defensa. Pero a incapacidade ofensiva fixo que os Cavs tampouco tiveran éxito nesta época.
Máis tarde, xogadores como Ricky Davis ou Zydrunas Ilgauskas chegaron ó equipo, aumentando a calidade, pero de maneira infrutuosa.
E tralos días de gloria dos Cavs chegaron varias tempadas desastrosas. Víronse os Cavs no fondo da clasificación, converténdose nun dos equipos habituais no sorteo das posicións do draft. Tras outra tempada decepcionante, a 2002-2003, os Cavs conseguiron a elección número un no draft, utilizada para elixir a LeBron James, directamente do instituto. A condición de James coma estrela local (xogou no Instituto St. Vicent-St. Mary na próxima Akron) e cunha das meirandes perspectivas da historia da NBA conduciu a moitos a ve-la súa selección como un punto de inflexión na historia da franquía. A tempada 2003-2004 amosou unhas grandes esperanzas para o futuro, cun James que se estaba a converter nun dos xogadores máis dominantes da liga e que gañaba o premio ó Rookie do Ano. Esas esperanzas eran aínda máis grandes para a tempada 2004-2005. James converteuse nunha superestrela consolidada, incrementando a súa media de puntos, de tiros anotados, de asistencias e de rebotes. A pesar da perda de Carlos Boozer baixo circunstancias moi dubidosas, James formou o núcleo do equipo xunto a Drew Gooden e Zydrunas Ilgauskas. Despois dun prometedor comezo no que chegaron a ser quintos de conferencia, os Cavaliers entraron nunha espiral negativa que conduciu ó despido do adestrador Paul Silas e do director xeral Jim Paxson. Os Cavs non se cualificaron para os playoffs nese ano, xa que empataron cos New Jersey Nets na oitava praza, sendo estes últimos os favorecidos polo desempate.
A pretempada de 2005 foi de moitos cambios. Contratouse un novo adestrador, Mike Brown, e un novo director xeral, o antigo ala dos Cavs Danny Ferry. Tamén se asinaron os axentes libres Larry Hughes, Donyell Marshall e Damon Jones, este último durante catro anos por 16 millóns de dólares e o resto con contratos de máis dun ano. Xunto ó novo dono, Dan Gilbert, a directiva dos Cavaliers era na súa meirande parte novata nos seus respectivos postos. Pero a pesar da relativa inexperiencia dos acabados de chegar, a franquía depositaba as súas esperanzas en LeBron James, comparado por moitos con Michael Jordan.
Os Cavs son o equipo con máis anos na NBA dos que nunca chegaron a unhas finais polo título.
En marzo, os Cavaliers acadaron a súa primeira aparición nos playoffs dende a tempada 1997-98, sendo cuartos na Conferencia Leste. Enfrontáronse ós Washington Wizards na primeira rolda. Despois dos dous primeiros encontros, ían empatados 1-1, pero unha canastra de LeBron James a falta de 5.7 segundos ó final do terceiro encontro deu a vitoria ós Cavaliers. Entón, os Wizards gañaron o cuarto partido, forzando o quinto partido nas series en Cleveland. Os Cavs gañaron o encontro decisivo 121-120, nun excitante tempo extra no que se viu a James anotando o lanzamento gañador a falta de 0.9 segundo para o remate do partido. O sexto partido tamén chegou á prórroga por mor dunha tripla de Gilbert Arenas. No tempo extra, porén, Damon Jones anotou un tiro moi distante nos derradeiros segundos que provocou a vitoria dos Cavs no partido e nas series, avanzando así á segunda rolda por primeira vez en 13 anos.
Na segunda rolda, os Cavs perderon os dous primeiros partidos contra os Detroit Pistons, pero gañaron os tres seguintes, incluíndo un no Palace of Auburn Hills, provocando a única racha de tres derrotas consecutivas dos Pistons en toda a tempada. Pero perderon o sexto e o sétimo partido (79-61). Este derradeiro partido da serie produciu dous récords de dubidosa honra para os Cavaliers, o de menos puntos anotados nun sétimo partido e empataron o de menos puntos anotados nunha metade con 23.
Estas dúas roldas de playoffs foron unha mostra da proxección de LeBron James, que á idade de 21 anos xa acadou moitos récords do tipo "o máis xove en...". E o máis importante, marca o renacer dunha franquía que unha vez estivo entre as máis fortes da liga.
Os Cavs tempada por tempada Campións da NBACampións de ConferenciaCampións de DivisiónClasificación para Playoffs
TempadaConferenciaDivisiónPosiciónVitoriasDerrotas%PlayoffsAdestrador<span style="color:#ffb71c;">Cleveland Cavaliers Leste Central 4º 15 67 .183 Bill Fitch Leste Central 4º 23 59 .280 Bill Fitch Leste Central 4º 32 50 .390 Bill Fitch Leste Central 4º 29 53 .354 Bill Fitch Leste Central 3º 40 42 .488 Bill Fitch Leste Central 1º 49 33 .598 Gañaron Semifinais de Conferencia (Washington) 4-3 Perderon Finais de Conferencia (Boston) 4-2 Bill Fitch Leste Central 4º 43 39 .524 Perderon Primeira Rolda (Washington) 2-1 Bill Fitch Leste Central 3º 43 39 .524 Perderon Primeira Rolda (New York) 2-0 Bill Fitch Leste Central 5º 30 52 .366 Bill Fitch Leste Central 5º 37 45 .451 Stan Albeck Leste Central 5º 28 54 .341 Bill Musselman Don Delaney Leste Central 6º 15 67 .183 Don Delaney Bob Kloppenburg Chuck Daly Bill Musselman Leste Central 5º 23 59 .280 Tom Nissalke Leste Central 3º 28 54 .341 Tom Nissalke Leste Central 4º 36 46 .439 Perderon Primeira Rolda (Boston) 3-1 George Karl Leste Central 5º 29 53 .354 George Karl Gene Littles Leste Central 6º 31 51 .380 Lenny Wilkens Leste Central 5º 42 40 .512 Perderon Primeira Rolda (Chicago) 3-2 Lenny Wilkens Leste Central 2º 57 25 .695 Perderon Primeira Rolda (Chicago) 3-2 Lenny Wilkens Leste Central 4º 42 40 .512 Perderon Primeira Rolda (Philadelphia) 3-2 Lenny Wilkens Leste Central 6º 33 49 .402 Lenny Wilkens Leste Central 2º 57 25 .695 Gañaron Primeira Rolda (New Jersey) 3-1 Gañaron Semifinais de Conferencia (Boston) 4-3 Perderon Finais de Conferencia (Chicago) 4-2 Lenny Wilkens Leste Central 2º 54 28 .658 Gañaron Primeira Rolda (New Jersey) 3-2 Perderon Semifinais de Conferencia (Chicago) 4-0 Lenny Wilkens Leste Central 4º 47 35 .573 Perderon Primeira Rolda (Chicago) 3-0 Mike Fratello Leste Central 4º 43 39 .524 Perderon Primeira Rolda (New York) 3-1 Mike Fratello Leste Central 3º 47 35 .573 Perderon Primeira Rolda (New York) 3-0 Mike Fratello Leste Central 5º 42 40 .512 Perderon Primeira Rolda (Chicago) 3-0 Mike Fratello Leste Central 5º 47 35 .573 Perderon Primeira Rolda (Indiana) 3-1 Mike Fratello Leste Central 7º 22 28 .440 Mike Fratello Leste Central 6º 32 50 .390 Randy Wittman Leste Central 6º 30 52 .366 Randy Wittman Leste Central 7º 29 53 .354 John Lucas Leste Central 8º 17 65 .207 John Lucas Keith Smart Leste Central 5º 35 47 .427 Paul Silas Leste Central 4º 42 40 .512 Paul Silas Brendan Malone Leste Central 2º 50 32 .610 Gañaron Primeira Rolda (Washington) 4-2 Perderon Semifinais de Conferencia (Detroit) 4-3 Mike Brown Leste Central 2º 50 32 .610 Gañaron Primeira Rolda (Washington) 4-0 Gañaron Semifinais de Conferencia (New Jersey) 4-2 Gañaron Finais de Conferencia (Detroit) 4-2 Perderon Finais da NBA (San Antonio) 4-0 Mike Brown Leste Central 2º 45 37 .549 Gañaron Primeira Rolda (Washington) 4-2 Perderon Semifinais de Conferencia (Boston) 4-3 Mike Brown Leste Central 1º 66 16 .805 Gañaron Primeira Rolda (Detroit) 4-0 Gañaron Semifinais de Conferencia (Atlanta) 4-0 Perderon Finais de Conferencia (Orlando) 4-2 Mike Brown Leste Central 1º 61 21 .744 Gañaron Primeira Rolda (Chicago) 4-1 Perderon Semifinais de Conferencia (Boston) 4-2 Mike Brown Leste Central 5º 19 63 .232 Byron Scott Leste Central 5º 21 45 .318 Byron Scott Leste Central 5º 24 58 .293 Byron Scott Leste Central 3º 33 49 .293 Mike Brown Tempada regular 1618 1942 .454 Playoffs 70 78 .473 0 Campionatos da NBA
Xogadores Cadro actual
Dorsais retirados
Dorsais retirados dos Cleveland Cavaliers N°XogadorPosiciónAnos 7 Bobby "Bingo" Smith A 1970–79 11 Žydrūnas Ilgauskas P 1997–2010 22 Larry Nance A/AP 1988–94 25 Mark Price B 1986–95 34 Austin Carr B/E 1971–80 42 Nate Thurmond P 1975–77 43 Brad Daugherty P 1986–94
Membros do Hall of Fame