A Chaîne des Puys () é unha cadea de orientación norte-sur de cono de escoura, domos de lava e maares no Macizo Central de Francia.Johannes Baier: Das Vulkanfeld Chaîne des Puys. In: Aufschluss 72 (6), S. 310–321, 2021. A cadea ten uns 40 km. de lonxitude e as características volcánicas identificadas, que constitúen un campo volcánico, inclúen 48 conos de escoura, oito domos de lava e 15 maares e cráteres de explosión. O seu punto máis alto é o domo de lava do Puy de Dôme, situado preto do medio da cadea, que ten 1465 m. de altura. O nome da franxa provén dun termo francés, puy, que se refire a unha montaña volcánica de perfil redondeado. Normalmente dáse a data do 4040 a.C. para a última erupción dun volcán Chaîne des Puys.
Un exemplo destacado da tectónica de placas en acción e rifting continental, a rexión de Chaîne des Puys converteuse en Patrimonio da Humanidade da UNESCO en 2018.
Formación A Chaîne des Puys está situada na falla de Limagne, unha parte importante do Sistema de Rift Cenozoico Europeo que se formou durante a creación dos Alpes hai aproximadamente 35 millóns de anos. A rexión presenta unha gran variedade de características xeolóxicas formadas polo rifting. A propia cadea montañosa comezou a formarse hai aproximadamente 95.000 anos, e a actividade volcánica que formou a cordilleira cesou hai uns 10.000 anos. A maioría dos conos formáronse por erupción estrombolianas , e estes conos adoitan ter cráteres no cumio ben definidos. Algúns teñen cráteres aniñados, e outros mostran bordos rotos por onde se derramou a lava.
Pola contra, Puy de Dôme creouse por unha erupción de Peleana, este tipo de erupción caracterízase por longos períodos de inactividade interrompidos periodicamente por erupcións súbitas e extremadamente violentas.
Son posibles futuras erupcións na Chaîne des Puys e darían lugar á formación de novas montañas.
Investigación Antes de 1750 e da identificación da cadea como volcánica, se rumoreaba que os Puys eran montículos de residuos mineiros feitos polo home ou fornos de forxa romanas.
A cadea foi obxecto da investigación pioneira do xeólogo inglés George Julius Poulett Scrope, a partir da década de 1820. En 1827 publicou a súa "Memoria sobre a xeoloxía do centro de Francia, incluíndo as formacións volcánicas de Auvernia, o Velay e o Vivarais", que máis tarde reeditouse nunha forma revisada e algo máis popular en "A xeoloxía e volcáns extintos do centro de Francia'' en 1858. Estes libros foron as primeiras descricións amplamente publicadas da Chaîne des Puys, e a análise neles sentou as bases de moitos dos principios básicos da vulcanoloxía.
Notas
Referencias
Véxase tamén
Bibliografía (reprinted in 1978 by Arno Press)
Ligazóns externas
Categoría:Patrimonio da Humanidade en Francia