As illas Bonin, tamén coñecidas como ,Comparison of name usage in published sources, 1800–2000; retrieved 2013-4-16. é un arquipélago xaponés de máis de 30 illas subtropicais e tropicais, a uns 1000 km. directamente ao sur de Toquio e 1600 km. ao noroeste de Guam. O nome "illas Bonin" provén da palabra xaponesa bunin (unha lectura arcaica de mujin), que significa "ningún pobo" ou "deshabitado". As únicas illas habitadas do grupo son Chichijima (), a sede do goberno municipal, e Hahajima (). Evidencias arqueolóxicas revelaron que algunhas das illas puideron estar prehistoricamente habitadas por membros dunha etnia micronesia descoñecida.小笠原・火山(硫黄)列島の歴史
O Municipio de Ogasawara (mura) e a Subprefectura de Ogasawara toman os seus nomes do Grupo Ogasawara. O tamén se usa como un termo colectivo máis amplo que inclúe outras illas do municipio de Ogasawara, como as Illas Volcán, xunto con tres outras illas remotas (Nishinoshima, Minamitorishima e Okinotorishima). Xeograficamente falando, todas estas illas son partes das Illas Nanpō.
No 2021 tiñan unha poboación total de 2.560 habitantes, 2.120 en Chichijima e 440 en Hahajima, viven no Grupo Ogasawara, que ten unha superficie total de 84 km².
Dado que as illas Ogasawara nunca estiveron conectadas a un continente, moitos dos seus animais e plantas sufriron procesos evolutivos únicos. Isto levou ao alcume das illas de "As Galápagos de Oriente", e á súa designación como Patrimonio da Humanidade natural o 24 de xuño de 2011. A lura xigante (xénero Architeuthis) fotografouse por primeira vez nas illas Ogasawara en estado salvaxe o 30 de setembro de 2004, e foi filmada viva alí en decembro de 2006.
Un radiotelescopio de 25 m. de diámetro está situado en Chichijima, unha das estacións da interferometría de base moi longa (VLBI) Exploration of Radio Astrometry (VERA) e está operado polo Observatorio Astronómico Nacional do Xapón.
Historia As ferramentas prehistóricas e as pedras talladas, descubertas no Iwo Jima Norte a finais do século XX, así como as ferramentas de pedra descubertas en Chichi-jima, indican que as illas puideron estar poboadas en tempos antigos.
Primeiras reclamacións A primeira visita rexistrada de europeos ás illas ocorreu o 2 de outubro de 1543, cando o explorador español Bernardo de la Torre no San Juan avistou a Haha-jima, que describiu como Forfana.Welsch, Bernhard. (2004). "Decubríu a illa de Marcus Bernardo de la Torre en 1543?" Journal of Pacific History, 39:1, 109–122. Nese momento, as illas estaban deshabitadas. O descubrimento xaponés das illas ocorreu na era Kanbun 10 (1670) e foi seguido por unha expedición do shogunato en Enpō 3 (1675).Tanaka, Hiroyuki (1993). "Edo Jidai ni okeru Nihonjin no Mujin Tou (Ogasawara Tou) ni tai-suru Ninshiki" ("The Ogasawara Islands in Tokugawa Japan"). Kaiji Shi Kenkyuu(Journal of the Maritime History). No. 50, xuño, 1993. As illas foron entón nomeadas como , literalmente "as illas deshabitadas". Shimaya Ichizaemon, o explorador da orde do shogunato, inventariou varias especies de árbores e aves, pero despois da súa expedición, o shogunato abandonou calquera plan para desenvolver as illas remotas.
En 1727, , un rōnin, afirmou que as illas foron descubertas polo seu antepasado , en 1593, (Tensho 20), e o territorio foi concedido como feudo por Toyotomi Hideyoshi. Non obstante, a investigación da reclamación descubriu que se trataba dunha fraude e que a propia existencia de Sadayori era dubidosa, como castigo Sadato foi desterrado polo shogunato (1735).
A primeira descrición publicada das illas en Occidente tróuxoa a Europa Isaac Titsingh en 1796. A súa pequena biblioteca de libros xaponeses incluía de Hayashi Shihei.WorldCat, =páxina de resultados Sangoku Tsūran Zusetsu, alternativa romaji Sankoku Tsūran Zusetsu Este libro, que publicouse no Xapón en 1785,Cullen, Louis M. (2003). describía brevemente as Illas Ogasawara.Morris-Suzuki, Tessa. (1998). ; Kublin, Hyman. "The Discovery of the Bonin Islands: A Reexamination", Annals of the Association of American Geographers, Vol. 43, Issue 1 (1 de marzo de 1953). pp. 27–46.
Estes grupos foron chamados colectivamente Islas del Arzobispo (Illas do Arcebispo) nas fontes españolas do século XVIII-XIX. Este nome débese moi probablemente a unha expedición organizada polo Arcebispo Pedro Moya de Contreras, Vicerrei de Nova España, para explorar o norte do Pacífico e as illas do Xapón. O seu obxectivo principal era atopar as tan buscadas e lendarias illas de Rica de Oro (Rica en Ouro), Rica de Plata (Rica en Prata) e as Islas de los Armenio (Illas dos Armenios). Despois de varios anos de planificación e intentos frustrados, a expedición finalmente partiu o 12 de xullo de 1587 comandada por Pedro de Unamuno. Aínda que volveu visitar as Illas Daitō, xa cartografadas por Bernardo de la Torre en 1543, a expedición non puido atopar as illas buscadas despois de buscar as posicións onde foron cartografadas en referencias contemporáneas. Os mapas xaponeses da época parecen ser bastante inexactos e, polo tanto, considerados por algúns ser deliberadamente enganosos. Pénsase que este foi un intento de desalentar os intentos de colonización de nacións estranxeiras. Frederick William Beechey usou o nome español ata 1831 e cría que o xaponés Boninsima se refería a illas completamente diferentes.Rein, J. J. (1884). Japan: Travel and Researches, pp.533-534.
O 12 de setembro de 1824, o capitán estadounidense James Coffin no baleeiro Transit visitou por primeira vez o grupo de illas do sur (Illas Coffin). Visitou o arquipélago de novo en 1825 pero esta vez chegou ao grupo medio das illas (Grupo Beechey).
En setembro de 1825, o barco baleeiro británico Supply desembarcou no sur das illas do Grupo Bailey. En 1826, outro baleeiro británico, o William, chegou á illa Beechey, antes de continuar as súas viaxes.The National Cyclopaedia of Useful Knowledge, Vol.II,, (1847) Londres, Charles Knight, p.205.
Posesión británica En 1827, o capitán F. W. Beechey do chegou á cadea de illas e reclamounas como unha posesión británica. Retirou unha placa de cobre do casco do Blossom e deixouna nunha praia como un marcador da reclamación:
Tamén chamou á illa de Chichijima "Peel" polo entón ministro británico do Interior Sir Robert Peel. Beechey tamén se sorprendeu ao atopar dous homes que vivían nas illas. Permaneceron nas illas despois de que o William os abandonase o ano anterior en 1826. Os homes eran Wittrein e Petersen.
En 1830, coa axuda do cónsul británico nas illas Sandwich (Hawai), Richard Charlton, Richard Millichamp e Matteo Mazzaro navegaron cara ás illas. A primeira colonia permanente estaba formada por Nathaniel Savory de Bradford, Massachusetts, América, Richard Millichamp de Devon, Inglaterra, Matteo Mazzaro de Ragusa/Dubrovnik, Imperio austríaco (agora Croacia), Alden B. Chapin e Nathaniel Savory de Boston, Carl Johnsen de Copenhague, así como sete homes e 13 mulleres sen nome do Reino de Hawai.Notes on the Bonin Islands, Michael Quin, Journal of the Royal Geographical Society of London, Vol. 26, (1856), pp. 232–235, Blackwell Publishing on behalf of The Royal Geographical Society (with the Institute of British Geographers) Atoparon o clima adecuado para a agricultura e a cría de gando. O ron facíase con azucre de cana, e abríronse bordeis, ás veces atendidos por mulleres secuestradas doutras cadeas insulares. Os baleeiros e outros barcos que non podían atopar outro porto amigable no Xapón adoitaban visitar as Bonin para abastecerse e descansar.Coppock, p. 61
Dous anos máis tarde, a Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland editou unha publicación póstuma e abreviada da tradución francesa de Titsingh de Sankoku Tsūran Zusetsu.Klaproth, Julius. (1832).
Outros colonos chegaron en 1846, a bordo do barco baleeiro Howard. Establecéronse inicialmente na Illa Sur. (Unha delas, unha muller das illas Carolinas chamada Hypa, morreu en 1897 aos 112 anos, despois de ser bautizada no seu leito de morte.Hypa, the Centenarian Nurse, by Rev A F King, The Mission Field, 43, 415–421, 1898)
O comodoro Matthew C. Perry da Mariña dos Estados Unidos visitou as illas en 1853 e comprou propiedades en Port Lloyd a Savory por 50 dólares. Creouse a "Colonia da Illa Peel" dos Estados Unidos (Chichijima) e Savory foi nomeado gobernador.
Posesión xaponesa thumb|left|Unha aldea da illa de Ogasawara durante o inicio do período Shōwa En xaneiro de 1862 (Bunkyū 1), o shogunato Tokugawa do Xapón reclamou as illas nunha empresa colonial de curta duración. O barco de vapor shogunal Kanrin Maru foi enviado ás illas cunha tripulación de cartógrafos, médicos e destacados burócratas. As illas foron entón oficialmente nomeadas Ogasawara, en referencia ao lendario descubridor xaponés de finais do século XVI. Esta tentativa de colonización, porén, non durou moito tempo. No verán de 1863, baixo a presión estranxeira, o shogunato ordenou a evacuación das illas.
En 1875 o goberno xaponés Meiji reclamou as illas. Language and Citizenship in Japan, edited by Nanette Gottlieb, Chapter 10, p. 176 Adxudicáronse os nomes xaponeses de cada illa e enviáronse 38 colonos de Hachijojima ao ano seguinte. En 1876 as illas foron postas baixo o control directo do Ministerio do Interior. Prohibíronse os asentamentos estranxeiros e o goberno axudou aos colonos que desexaban trasladarse alí desde o Xapón continental. Tamén se talaron os bosques das illas para a produción de cana de azucre. Os colonos segregáronse en gran parte en dúas aldeas diferentes, unha para os americanos e outra para os xaponeses. Os insulares de ascendencia europea e estadounidense obtiveron finalmente a nacionalidade xaponesa en 1882. Jack London visitou as illas en 1893 e publicou un relato da súa estadía.
Lionel Cholmondeley compilou unha historia das illas ao longo de varios anos. A súa obra publicouse en Londres en 1915.
En 1917, entre 60 e 70 habitantes das illas reclamaron ascendencia entre os colonos de fala inglesa do século XIX; porén, en 1941, ningún habitante de Bonin recoñecería descendencia destes primeiros colonos.National Geographic, outubro 1944, pp. 387–388, 404. Os residentes actuais inclúen algúns que afirman estar relacionados con Nathaniel Savory. No inverno de 1920–1921, o pintor futurista ruso David Burliuk viviu nas illas Bonin e pintou varias paisaxes das illas.
miniatura|dereita|Un home nun pozo, xunto a edificios cos tellados de palla, os lados sen pintar e os tabiques e fiestras de papel, característicos das illas antes da segunda guerra mundial. Os insulares foron relegados a un status insignificante durante o inicio do período Shōwa. Despois do ataque do Xapón á base naval estadounidense en Pearl Harbor, o inglés prohibiuse nas Bonin, e os estadounidenses tiveron que adoptar nomes xaponeses. A medida que os combates se achegaron ao Xapón durante a última fase da guerra, a maioría dos habitantes foron evacuados á forza ao continente. Había unha base militar xaponesa en Chichijima dirixida por o maior , que era coñecido por practicar canibalismo e outros actos contra prisioneiros de guerra.Welch, Jeanie M. "Without a Hangman, Without a Rope: Navy War Crimes Trials After World War II," International Journal of Naval History. Vol. 1, No. 1 (abril 2002). O bombardeiro do posterior presidente estadounidense George H.W. Bush estrelouse no océano preto de Chichijima. Acabou sendo rescatado polo USS Finback converténdose no único que finalmente sobreviviu. Outros oito aviadores derrubados preto das illas foron máis tarde executados e canibalizados polos soldados xaponeses. Matoba Sueo foi finalmente aforcado polos seus crimes despois da guerra. A Batalla de Iwo Jima en 1945, unha das batallas máis feroces da segunda guerra mundial, foi librada nunha illa guarnición desta rexión do Pacífico.Nicol, C. W., ""The far-out Ogasawaras", Japan Times, 7 de agosto de 2011, p. 10.
Tempo da Mariña