O Gran Premio de España de 2001 (oficialmente o XLIII Gran Premio Marlboro de España) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 29 de abril de 2001, no Circuíto de Cataluña en Montmeló, Cataluña, España, ante 91.000 espectadores. Foi a quinta proba do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2001, o circuíto acolleu o seu undécimo Gran Premio de España. Michael Schumacher de Ferrari gañou a carreira de 65 voltas dende a pole position. Juan Pablo Montoya de Williams quedou segundo conseguindo o seu primeiro podio na Fórmula Un e o British American Racing (BAR) Jacques Villeneuve terminou terceiro.
Antes de comezar a carreira, Michael Schumacher de Ferrari e David Coulthard de McLaren compartian o Campionato do Mundo de Pilotos, pero Ferrari lideraba sobre McLaren no Campionato do Mundo de Construtores. Michael Schumacher fixo a volta rápida na sesión de cualificación dunha hora, asegurándose a pole position. Mantivo o liderado ata os dous ciclos de parada en boxes, cando o compañeiro de equipo de Coulthard Mika Häkkinen tomou o liderado cada vez debido aos seus períodos máis longos que os de Schumacher. Häkkinen tomou o liderado despois da segunda rolda de paradas porque McLaren díxolle que acelerara para adiantar a Schumacher, cuxos pneumáticos traseiros comezaron a vibrar. Häkkinen liderou a carreira e parecía que ía a gañar ata que o seu embrague fallou na última volta debido a unha fuga de hidráulica. Michael Schumacher tomou o liderado e gañou por 40 segundos a Montoya.
As axudas electrónicas ao condutor, incluíndo o control de tracción, caixas de cambios totalmente automáticas e control antideslizamento foron legais por primeira vez desde a tempada no Gran Premio de España. A vitoria de Schumacher foi a súa terceira da tempada e a súa 47 en total. Como resultado, liderou o Campionato do Mundo de Pilotos por oito puntos sobre Coulthard e 22 sobre Rubens Barrichello. Con 12 carreiras restantes para o final da tempada, Ferrari ampliou a súa vantaxe no Campionato do Mundo de Construtores a 18 puntos sobre McLaren e 32 puntos sobre Williams.
Antecedentes O Gran Premio de España de 2001 foi a quinta das dezasete carreiras de Fórmula Un do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2001, celebrado o 29 de abril de 2001, nos 4´730 km} no sentido horario do Circuíto de Cataluña en Montmeló, Cataluña, España, o 11º Gran Premio de España da pista. Antes da carreira, o piloto de Ferrari Michael Schumacher e o piloto de McLaren David Coulthard estaban empatados no Campionato do Mundo de Pilotos con 26 puntos cada un. Rubens Barrichello de Ferrari era terceiro con 14 puntos, seguido de Ralf Schumacher de Williams e Nick Heidfeld de Sauber con 12 e 7 puntos. Ferrari lideraba o Campionato do Mundo de Construtores con 40 puntos, e McLaren era segundo con 30. Williams era terceiro con 12 puntos, seguido de Jordan con 10 e Sauber con 8.
Dous meses antes do comezo da fin de semana do Gran Premio, a Fédération Internationale de l'Automobile (FIA; órgano reitor da Fórmula Un) e todos os equipos acordaran legalizar as axudas electrónicas ao condutor, incluíndo o control de tracción, caixas de cambios totalmente automáticas e control antideslizamento para o Gran Premio de España para acabar cos rumores de longa data de enganos por parte dos equipos da Fórmula Un, debido á extrema dificultade de controlar eses sistemas e aclarar cales eran os sistemas electrónicos legais. A FIA prohibira anteriormente estes dispositivos a finais de , temendo que a tecnoloxía reducira as capacidades do piloto. Varios pilotos manifestaron o seu descontento co retorno dos sistemas, pero os enxeñeiros e fabricantes observaron que lles brindaba a oportunidade de demostrar as súas habilidades técnicas. Os pilotos probaron a nova tecnoloxía mentres abandonaban a pista de boxes durante os adestramentos libres.
Tras o Gran Premio de San Marino o 15 de abril, todos os equipos probaron aerodinámica, axudas electrónicas ao piloto, motores, compoñentes mecánicos do coche e pneumáticos en varios Circuítos de carreiras europeos para preparar o Gran Premio de España.Os equipos británicos de Benetton, British American Racing (BAR), Jaguar, Jordan, McLaren e Williams e o equipo Prost con sede en París probaron no circuíto de Silverstone de Inglaterra do 17 ao 19 de abril.
Heinz-Harald Frentzen de Jordan marcou o tempo de volta rápida do primeiro día, mentres que Mika Häkkinen de McLaren liderou os dous últimos días. Sauber, Ferrari e Minardi probaron no circuíto de Mugello en Italia entre o 18 e o 20 de abril. Luca Badoer, o piloto de probas de Ferrari, liderou o primeiro día, mentres que Michael Schumacher liderou o segundo e último día. Arrows realizou dous días de probas aerodinámicas de velocidade privadas en liña recta no circuíto de Vairiano de Italia co ex-piloto de Indy Lights Jonny Kane, seguido do piloto habitual Jos Verstappen. Kimi Räikkönen de Sauber uniuse a eles. Badoer e Barrichello probaron varios Ferrari para a carreira nas instalacións de probas privadas do equipo, no Circuíto de Fiorano.
Práctica A carreira estivo precedida de catro sesións de adestramentos, dúas sesións dunha hora o venres e dúas sesións de 45 minutos o sábado.
Clasificación thumb|David Coulthard, que se clasificou terceiro, a pesar de sufrir problemas de equilibrio do coche (foto tomada en 2007, mentres conducía en Red Bull Racing) Cada piloto estivo limitado a doce voltas durante a sesión de cualificación dunha hora do sábado, coa orde de saída determinada polas súas voltas rápidas. A regra do 107% estivo en vigor durante esta sesión, que obrigaba a que cada piloto fixera un tempo dentro do 107% da volta rápida para clasificarse para a carreira. Fixo sol pero ventoso para a cualificación, e con compostos de pneumáticos máis brandos e control de tracción, a volta rápida foi seis segundos máis rápida que a pole position de Häkkinen no ano 2000. Michael Schumacher aumentou a forza aerodinámica no seu Ferrari e completou oito das súas doce voltas con tres xogos de pneumáticos de composto brando. Conseguiu a súa cuarta pole position en cinco carreiras da tempada 2001 e a 36 da súa carreira cunha volta de 1:18.201, un novo récord de volta na pista a falta de 15 minutos para o final co seu terceiro xogo de pneumáticos. Häkkinen desactivou o control de tracción para limitar o subviraxe, e a súa volta rápida ao final da cualificación foi 0,085 segundos máis lenta por segundo. Coulthard acadou o terceiro posto tras ser desprazado do segundo posto polo seu compañeiro de equipo Häkkinen. Non puido dar unha volta rápida debido a problemas de equilibrio do coche. Barrichello clasificouse cuarto, marcando o mesmo tempo que nos adestramentos da mañá do sábado. Loitou contra os dous pilotos de McLaren pola posición ao final da sesión. Ralf Schumacher foi o participante con pnumáticos Michelin en quinto lugar. Os pilotos de Jordan Trulli e Frentzen ocuparon o sexto e oitavo lugar, respectivamente, cos compostos de pneumáticos brandos Bridgestone. Dixando no medio a Villeneuve sétimo.
Clasificación da cualificación Pos Nº Piloto Construtor Tempo Diferenza 1 1 Michael Schumacher Ferrari 1:18.201 — 2 3 Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 1:18.286 +0.085 3 4 David Coulthard McLaren-Mercedes 1:18.635 +0.434 4 2 Rubens Barrichello Ferrari 1:18.674 +0.473 5 5 Ralf Schumacher Williams-BMW 1:19.016 +0.815 6 12 Jarno Trulli Jordan-Honda 1:19.093 +0.892 7 10 Jacques Villeneuve BAR-Honda 1:19.122 +0.921 8 11 Heinz-Harald Frentzen Jordan-Honda 1:19.150 +0.949 9 17 Kimi Räikkönen Sauber-Petronas 1:19.229 +1.028 10 16 Nick Heidfeld Sauber-Petronas 1:19.232 +1.031 11 9 Olivier Panis BAR-Honda 1:19.479 +1.278 12 6 Juan Pablo Montoya Williams-BMW 1:19.660 +1.459 13 18 Eddie Irvine Jaguar-Cosworth 1:20.326 +2.125 14 23 Luciano Burti Prost-Acer 1:20.585 +2.384 15 22 Jean Alesi Prost-Acer 1:20.601 +2.400 16 15 Enrique Bernoldi Arrows-Asiatech 1:20.696 +2.495 17 14 Jos Verstappen Arrows-Asiatech 1:20.737 +2.536 18 21 Fernando Alonso Minardi-European 1:21.037 +2.837 19 7 Giancarlo Fisichella Benetton-Renault 1:21.065 +2.864 20 19 Pedro de la Rosa Jaguar-Cosworth 1:21.338 +3.137 21 8 Jenson Button Benetton-Renault 1:21.916 +3.715 22 20 Tarso Marques Minardi-European 1:22.522 +4.321107% tempo: 1:23.675
Carreira O Gran Premio comezou ante 91.000 espectadores ás 14:00 hora local, baixo condicións meteorolóxicas frescas, nubradas e cubertas. A temperatura do aire variaba de 16º a 20 °C, e a temperatura da pista estaba entre 17º e 19 °C. Michael Schumacher e os dous pilotos de McLaren tiñan novos xogos de pneumáticos para a carreira. Fisichella pilotou o coche Benetton de recambio para a carreira. Cando o grupo comezou a volta de formación, Coulthard quedouse parado na grella de saída debido a unha falla de control electrónico de saída cando comezaba a secuencia de inicio. Levantou a man para sinalar que non podía comezar, e un comisario axitou unha bandeira amarela detrás do seu coche. Os mecánicos reiniciaron o seu motor, pero tivo que arrincar no 22º e último posto porque o grupo enteiro xa o pasara. Michael Schumacher moveuse cara a dentro para evitar que Häkkinen o pasase na primeira curva. Frentzen quedou temporalmente parado na grella despois de apagar o seu sistema de control de saída, caendo do oitavo ao 22º posto mentres os coches viraban para evitar golpealo e causaban conxestión.
Fisichella golpeou a Coulthard por detrás, rompendo o alerón dianteiro deste último, dous soportes do chan e o punto de montaxe do gato. Coulthard golpeou entón a parte traseira de Bernoldi e o seu alerón dianteiro plegou baixo o McLaren. Pilotou lentamente ata o carril de boxes para substituír o alerón dianteiro, perdeu 15,4 segundos, mentres que Bernoldi tamén fixo unha parada en boxes para reparacións. Coulthard tamén sufriu un grave corte dun pneumático no accidente, que cambiaron cando o seu enxeñeiro de carreiras Pat Fry decatouse. Montoya no centro do grupo pasou do 11º ao sexto posto ao final da recta principal despois de que os compañeiros de equipo de Sauber evitaran chocar, mentres que Barrichello caeu por detrás de Ralf Schumacher e Trulli. Barrichello superou por fóra a Ralf Schumacher e Trulli na curva dúas para recuperar o terceiro posto. Despois da primeira volta, Michael Schumacher lideraba sobre Häkkinen, Barrichello, Ralf Schumacher, Trulli e Montoya.
Michael Schumacher e Häkkinen comezaron a afastarse gradualmente de Barrichello, con Schumacher marcando sucesivas voltas rápidas e Häkkinen aumentando o seu ritmo para manterse preto del. Panis superou a Räikkönen para situarse no décimo posto na terceira volta, e Alonso caeu ata o 16º posto tras ser superado por de la Rosa e Frentzen debido a un erro do piloto. Na seguinte volta, Panis intentou sen éxito superar a Irvine por fóra polo noveno posto na primeira curva. Na sexta volta, Frentzen tentou adiantar a De La Rosa por fóra na curva dez para a posición 16ª, pero perdeu o control da parte traseira do seu coche nunha beiravía e subvirou. As rodas traseiras de Frentzen subiron sobre o alerón dianteiro de De La Rosa. Os dous pilotos retiráronse da carreira na trampa de grava do circuíto. Bernoldi uniuse á lista de retirados cando saíu á zona de herba na curva cinco da novena volta debido a unha perda de presión de combustible. Coulthard atrapou e superou a Marques para o 18º posto na volta 13 e Button para o 17º tres voltas máis tarde. As primeiras paradas en boxes programadas comezaron na 17ª volta. Coulthard superou a Fisichella polo 15º posto na volta 18, mentres Montoya acercouse a Trulli na quinta posición e comezou a loitar contra el. thumb|Mika Häkkinen (foto de 2006) realizou estancias máis longas que Michael Schumacher e finalmente tomou o liderado da carreira despois da segundo rolda de parada en boxes.