O Citroën DS é un coche executivo con motor central dianteiro e tracción dianteira fabricado e comercializado por Citroën entre 1955 e 1975, en fastback/sedán, familiar e con carrozaría convertible, en tres series dunha xeración.
Comercializado cunha variante menos custosa, o Citroën ID, o DS foi coñecido polo seu deseño aerodinámico e futurista da carrozaría; con tecnoloxía pouco ortodoxa, peculiar e innovadora, estableceu novos estándares na calidade da condución, manexo e freada, ámbolos dous foron o primeiro coche de produción en masa equipado con suspensión hidropneumática, así como freos de disco. A Serie 3 de 1967 tamén introduciu os primeiros faros direccionais nun coche producido en serie.
O escultor e deseñador industrial italiano Flaminio Bertoni e o enxeñeiro aeronáutico francés André Lefèbvre deseñaron o coche, e Paul Magès desenvolveu a suspensión autonivelante hidropneumática. Robert Opron deseñou o lavado de cara da Serie 3 de 1967. Citroën fabricou 1.455.746 exemplares en seis países, dos cales 1.330.755 foron fabricados na principal planta de produción de Citroën en París, Quai de Javel (agora Quai André-Citroën).
En combinación coa probada tracción dianteira de Citroën, o DS utilizouse en carreiras competitivas de rallies durante case toda a súa produción de 20 anos, e logrou múltiples vitorias importantes, xa en 1959 e ata 1974. Quedou de terceiro na enquisa do Car of the Century de 1999 que recoñeceu os deseños de automóbiles máis influentes do mundo e foi nomeado o coche máis fermoso de todos os tempos pola revista Classic & Sports Car.
Os nomes DS e ID son xogos de palabras en francés. "DS" pronúnciase exactamente como déesse, literalmente " deusa", mentres que "ID" pronúnciase como idée "idea".
Notas
Categoría:Modelos de Citroën