Parque Nacional Serra da Capivara é un parque nacional na rexión Nordeste do Brasil. A zona ten moitas pinturas prehistóricas.
O nome da cadea montañosa que define o parque, Serra da Capivara en portugués significa literalmente "Serra da Capibara". Esta área ten a maior e máis antiga concentración de xacementos prehistóricos de América. Estudos científicos confirman que a cordilleira de Capivara estaba escasamente poboada na historia precabraliana do Brasil.
Situación: Atópase no nordeste do estado de Piauí, entre as latitudes 8° 26' 50" e 8° 54' 23" sur e lonxitudes 42° 19' 47" e 42° 45° 51" oeste. Cae dentro dos municipios de São Raimundo Nonato, São João do Piauí, Coronel José Dias e Canto do Buriti. Ten unha superficie de 1.291,4 quilómetros cadrados.
O Corredor Ecolóxico Capivara-Confusões, creado en 2006, une o parque co Parque Nacional da Serra das Confusões.
Historia thumb|upright=1.32|Pedra Furada
O parque creouse para protexer os artefactos e pinturas prehistóricas que alí se atoparon. Foi Patrimonio da Humanidade en 1991. O seu arqueólogo principal foi Niède Guidon. O seu sitio arqueolóxico máis coñecido é Pedra Furada.
Os estudos científicos confirman que a cordilleira de Capivara estaba densamente poboada na era precolombiana. Un xacemento máis recente é a Toca da Tira Peia, onde as ferramentas de pedra atopadas poderían datar de hai 22.000 anos. O sitio foi datouse con Luminiscencia opticamente estimulada.
Outros xacementos arqueolóxicos importantes da zona son Toca da Pena, Baxao da Esperanca e Sitio do Meio. O xacemento de Lapa do Boquete está situado directamente no sur.German Dziebel, THE TOCA DA TIRA PEIA SITE AND THE END OF AN ICE AGE IN AMERICAN ARCHAEOLOGY. Anthropogenesis, 24 de abril de 2013 (see map)
Fauna Descubríronse Capuchinos barbudos no parque que posúen o "conxunto de ferramentas máis grande coñecido para monos capuchinos salvaxes". As súas ferramentas de pedra inclúen as de busca de alimento, ameazas e exhibicións sexuais, mentres que usan paus como ferramentas para sondar. Ademais, mentres están no chan, cavan coas mans despois de afrouxar o solo con ferramentas de pedra para raíces e artrópodos.
Sítio do Meio O Sítio do Meio é o segundo refuxio rochoso máis importante da zona despois de Pedra Furada. Presenta datacións e artefactos totalmente do Plistoceno. Os artefactos de pedra están mellor conservados debido á ausencia de fervenzas. Polo menos 98 ferramentas de pedra parecen ser máis antigas de 12.500 a.C. Pertencen á fase do Plistoceno superior de Pedra Furada 3.AIMOLA, Giulia et al. Final Pleistocene and Early Holocene at Sitio do Meio, Piauí, Brazil: Stratigraphy and comparison with Pedra Furada. Journal of Lithic Studies, [S.l.], v. 1, n. 2, p. 5-24, sep. 2014. ISSN 2055-0472. Available at: <http://journals.ed.ac.uk/lithicstudies/article/view/1125/1631>. Date accessed: 16 Apr. 2016
Notas
Referencias
Véxase tamén
Bibliografía Eric Boëda, et al. (2014), Les Industries pléistocènes du Piaui. Nouvelles données academia.edu Outros artigos Patrimonio da Humanidade no Brasil
Ligazóns externas Explore Serra da Capivara National Park in the UNESCO collection on Google Arts and Culture The Rock Art of Serra da Capivara Brazilian Ministry of External Relations information about park Photos of Serra da Capivara by Maria-Brazil FUMDHAM - South-American Pre-Historic Men Foundation
Categoría:Patrimonio da Humanidade no Brasil