Os Diaolou (chinés 碉楼 chinés tradicional 碉樓 pinyin diāolóu) son torres de vixilancia fortificadas de varios andares en aldeas rurais, xeralmente feitas de formigón armado. Estas torres están situadas principalmente en Kaiping, provincia de Guangdong, China. En 2007, a UNESCO designou o Kaiping Diaolou e vilas (开平碉楼与村落}}) como Patrimonio da Humanidade, que abrangue catro áreas separadas das aldeas de Kaiping: Sanmenli (三门里), Zilicun (自力), Jinjiangli (锦江里) e clúster de aldea de Majianglong (马降龙村落群). Estas áreas amosan unha fusión única de estilos arquitectónicos chineses e occidentais dos séculos XIX e XX.
Historia As estruturas Diaolou construíronse desde a época da dinastía Ming ata principios do século XX, alcanzando o seu auxe durante a Era dos Señores da Guerra nas décadas de 1920 e 1930, coa axuda financeira de chineses no estranxeiro, cando había máis de tres mil destas estruturas. Hoxe en día, aproximadamente 1.800 diaolou permanecen en pé, e na súa maioría abandonados, na zona rural da aldea de Kaiping. Tamén se poden atopar ocasionalmente noutras zonas de Guangdong, como Shenzhen e Dongguan.
O diaolou máis antigo que se conserva en Kaiping é o Yinglong Lou (迎龙楼) na aldea de Sanmenli (concello de Chikan), construído pola liñaxe Guan durante o reinado do Emperador Jiajing da dinastía Ming (1522–1566). Era unha enorme fortaleza rectangular de tres andares con muros dun metro de grosor, con pouca semellanza cos diaolous de torre alta construídos catro séculos despois. Yinglong Lou renovouse en 1919 e ten 11,4 metros de altura.
A finais do século XIX e principios do XX, debido á pobreza e á inestabilidade social, Kaiping foi unha rexión de importante emigración ao estranxeiro, unha das "zonas de emisión preeminentes" de chineses de ultramar. Os diáolous construídos durante o caótico comezo do século XX foron máis numerosos arredor dos centros de emigración. Os cartos dos emigrantes que querían garantir a seguridade das súas familias, aldeas ou liñaxes de clans utilizábanse para financiar os diáolou. Aínda que os diáolous construíronse principalmente como protección contra as incursións dos bandidos, moitos deles tamén servían como vivenda. Algúns deles construíronse por unha soa familia, outros por varias familias xuntas ou por comunidades de aldeas enteiras. Kaiping converteuse tamén nun crisol de culturas, de ideas e tendencias traídas de volta polos chineses de ultramar. Como resultado, os aldeáns construíron os seus diaolou para incorporar características arquitectónicas da China e de Occidente.
Non foi ata despois de 1949, cando se creou un sistema administrativo que se estendía ás pequenas aldeas, que os diaolou perderon o seu propósito defensivo e foron abandonados ou convertidos.} Aínda así, constitúen unha homenaxe á cultura chinesa de ultramar e á perseveranza dos campesiños de Kaiping.
En 2007, a UNESCO nomeou os Kaiping Diaolou e as súas aldeas (开平碉楼与村落) como Patrimonio da Humanidade. A UNESCO escribiu: "...os Diaolou ... mostran unha fusión complexa e rechamante de formas estruturais e decorativas chinesas e occidentais. Reflicten o papel significativo do pobo Kaiping emigrado no desenvolvemento de varios países do sur de Asia, Australasia e América do Norte, durante finais do século XIX e principios do XX, e os estreitos vínculos entre os Kaiping de ultramar e os seus fogares ancestrais. O sitio inscrito aquí consta de catro grupos de Diaolou, que suman un total de 1.800 casas-torre nos seus entornos de aldea." Os catro grupos restaurados de Kaiping diaolou atópanse en: a aldea de Zilicun () do municipio de Tangkou. (), aldea de Sanmenli () do municipio de Chikan (), clúster de Majianglong (}) () e a aldea de Jinjiangli () do concello de Xiangang ().
O Kaiping diaolou foi o lugar onde se rodaron partes da película de 2010 Let the Bullets Fly ().
Exemplos Yinglong Lou (), situado na aldea de Sanmenli (concello de Chikan), construído pola liñaxe Guan () durante a era Jiajing da dinastía Ming (1522–1566). É o diaolou máis antigo conservado en Kaiping, conserva o modelo primitivo dunha torre de vixía con estrutura cadrada tradicional e non está influenciado polos estilos arquitectónicos occidentais.
O grupo de diaolou de Jinjiangli (), situado detrás da aldea de Jinjiangli (concello de Xiangang) da familia Huang (), inclúe tres exquisitos diaolous: Ruishi Lou, Shengfeng Lou e Jinjiang Lou. O Ruishi Diaolou, construído en 1921, ten nove andares e é o diaolou máis alto de Kaiping. Presenta un tellado de estilo bizantino e unha cúpula romana.
O grupo de diaolou Majianglong () esténdese por cinco aldeas (municipio de Baihe) nun bosque de bambú: as aldeas Yong'an e Nan da familia Huang (); as aldeas Hedong, Qinglin e Longjiang da familia Guan (). A Tianlu Lou (Torre do Éxito Celestial), situada na aldea de Yong'an, construíuse en 1922 e ten sete andares de altura, ademais dun piso no tellado.
O Conxunto de diáolou de Zilicun (), situado na aldea de Zilicun (municipio de Tangkou), inclúe nove diáolous, o maior número entre as catro aldeas de Kaiping designadas pola UNESCO. Presentan a fusión de estilos arquitectónicos chineses e varios estilos occidentais e elévanse de forma surrealista sobre os arrozais.
Fangshi Denglou (Torre de vixilancia do clan Fang): construída en 1920 despois das contribucións dos aldeáns, este doaolou ten cinco andares de altura. Coñécese como a "Torre da Luz" debido a un enorme reflector cun brillo moi semellante ao dun faro.
Garden Li, en Beiyi Xiang, construíuno en 1936 o Sr. Jay W. Rapp (谢维立), un emigrante chinés aos Estados Unidos.
Bianchouzhu Lou (A Torre Inclinada), situada na aldea de Nanxing () no concello de Xiangang, construíuse en 1903. Ten sete andares e vistas a un estanque.
Galería
Notas
Referencias
Véxase tamén
Outros artigos Patrimonio da Humanidade na China
Ligazóns externas Information about the diaolou Kaiping Diaolou and Villages - UNESCO World Heritage Centre UNESCO World Heritage Convention: Kaiping Diaolou and Villages
Categoría:Patrimonio da Humanidade na China