O IBM Portable Personal Computer (5155, modelo 68, a miúdo abreviado como IBM Portable PC) foi un ordenador persoal «portátil» (cun peso aproximado de 13,6 kg) desenvolvido por IBM tras o éxito do Compaq Portable. Foi lanzado en febreiro de 1984, e finalmente foi substituído polo IBM PC Convertible.
Visión xeral O Portable PC era basicamente unha placa base XT transplantada a unha caixa de estilo Compaq Portable e non tiña baterías. O sistema contaba con 256 KB de RAM (ampliable a 640 KB), unha ou dúas unidades de disquete de media altura de 5 1/4" con 360 KB de capacidade (ou unha unidade e un disco ríxido) e unha tarxeta de vídeo CGA conectada a un monitor monocromático integrado (ámbar). Non obstante, o Portable PC podía mostrar cores se se conectaba a un monitor ou televisor externo.
O controlador de disco era o mesmo que se usaba no IBM PC XT e admitía ata catro unidades de 360 KB (dúas internas e dúas externas), pero non era compatible coas unidades de alta capacidade que estaban a gañar popularidade naquel momento, en particular as unidades de densidade cuádrupla de 5 1/4" (1,2 MB) que se converteran en estándar no IBM PC AT e as unidades de 3 1/2" (720 KiB). O sistema operativo empregado era o mesmo que o do PCjr, o IBM PC DOS 2.1.
Do mesmo xeito que o XT, contaba con oito rañuras de expansión, pero só se podían usar sete, das cales cinco estaban baleiras, e delas, só unha permitía a instalación dunha tarxeta de expansión longa, debido ao espazo ocupado polas unidades de disco.
Aínda que xerou grandes expectativas dentro de IBM debido ao éxito de vendas do Compaq Portable, o Portable PC non estivo á altura do desafío e, pouco máis de dous anos despois do seu lanzamento, foi retirado do mercado, para gran satisfacción da competencia.
Notas
Véxase tamén Outros artigos
Ligazóns externas
Categoría:IBM Categoría:Ordenadores persoais