dereita|miniatura|Catón o Vello (234–149 a.C.), o defensor máis persistente no Senado para a destrución total de Cartago, foi asociado co uso repetido, dentro ou fóra do seu contexto apropiado, da frase Delenda est Cartago. dereita|miniatura|Ruínas de Cartago. miniatura|A localización de Cartago no norte de África. ("Ademais, creo que Cartago debe ser destruída"), a miúdo abreviado como ou ("Cartago debe ser destruída"), é unha frase latina atribuída a Catón o Vello, un político da República Romana. A frase ten a súa orixe nos debates celebrados no Senado romano antes da terceira guerra púnica (149-146 a. C.) entre Roma e Cartago. Dise que Catón usou a frase como conclusión de todos os seus discursos para impulsar a guerra, mesmo cando o discurso non estaba relacionado con Cartago ou asuntos exteriores.

Contexto histórico Aínda que Roma tivo éxito nas dúas primeiras guerras púnicas, mentres competía polo dominio do Mediterráneo coa cidade estado mariñeira púnica de Cartago no norte de África (agora Tunisia), sufriu varias humillacións e reveses prexudiciais no transcurso destes enfrontamentos, especialmente na batalla de Cannas no ano 216 a. C. Porén, Roma conseguiu gañar a segunda guerra púnica grazas a Escipión o Africano no ano 201 a. C. Tras a súa derrota, Cartago deixou de ser unha ameaza para Roma e quedou reducida a un pequeno territorio equivalente ao que hoxe é o nordeste de Tunisia.

Porén, Catón o Censor visitou Cartago no ano 152 a. C. como membro dunha embaixada senatorial, enviada para arbitrar un conflito entre a cidade púnica e Masinisa, rei de Numidia e aliado de Roma ao final da segunda guerra púnica. Catón, un veterano da segunda guerra púnica, quedou impresionado pola riqueza de Cartago, que consideraba perigosa para Roma. Entón, pediu sen descanso a súa destrución e rematou todos os seus discursos coa frase, mesmo cando o debate trataba dun asunto completamente diferente.Astin, Cato, pp. 267–288. O Senado non o seguiu, especialmente debido a que Publio Cornelio Escipión Nasica Córculo, xenro de Escipión o Africano e o senador máis influente, se opoñía á guerra; Córculo argumentaba que o medo a un inimigo común era necesario para manter a unidade romana e controlar o pobo.Diodorus, xxxiv–xxxv. 33. Do mesmo xeito que Catón, remataba todos os seus discursos coa mesma frase, dicindo "Cartago debe ser salvada" (Carthago servanda est).Plutarch, Cato the Elder, 27.O'Gorman, "Cato the Elder", p. 111.John Jacobs, "From Sallust to Silius Italicus, Metvs Hostilis and the Fall of Rome in the Punica", in Miller & Woodman (eds.), Latin Historiography, p. 123.

Catón finalmente gañou o debate despois de que Cartago atacase Masinisa, o que lle deu un casus belli a Roma xa que o tratado de paz do 201 a. C. impedía que Cartago declarase a guerra sen o consentimento de Roma.Adcock, "Delenda est Carthago", pp. 125, 126.Vogel-Weidemann, "Carthago delenda est", p. 87. No ano 146 a. C., Cartago foi arrasada por Escipión Emiliano, neto do Africano, e toda a súa poboación restante foi vendida como escrava, e África converteuse entón nunha provincia romana. A idea de que as forzas romanas sementaron a cidade con sal é unha invención do século XIX.

Notas

Véxase tamén Bibliografía F. E. Adcock, "'Delenda est Carthago'", in The Cambridge Historical Journal, Vol. 8, No. 3 (1946), pp. 117–128. Alan E. Astin, Cato the Censor, Oxford University Press, 1978. John F. Miller & A. F. Woodman (editors), Latin Historiography and Poetry in the Early Empire, Leiden/Boston, Brill, 2010. Ellen O'Gorman, "Cato the elder and the destruction of Carthage ", in Helios 31 (2004), pp. 96–123. Little, Charles E. “The Authenticity and Form of Cato’s Saying ‘Carthago Delenda Est.’” The Classical Journal, vol. 29, no. 6 (1934), pp. 429–35.

Silvia Clavadetscher-Thürlemann, "Ceterum censeo Carthaginem esse delendam", Gymnasium 81 (1974), pp. 465–476. Ursula Vogel-Weidemann, "Carthago delenda est: Aita and Prophasis", in Acta Classica XXXII (1989), pp. 79–95.

Categoría:Cartago Categoría:Locucións latinas