O Memorial do Xenocidio de Kigali conmemora o xenocidio de Ruanda de 1994. Alí están enterrados os restos de máis de 250.000 persoas.
Hai un centro de visitantes para estudantes e outras persoas que desexen comprender os acontecementos que levaron ao xenocidio de Ruanda contra os tutsis en 1994. O Centro é un monumento permanente para as persoas que foron vítimas do xenocidio e serve como un lugar onde as persoas en duelo poden enterrar á súa familia e amigos. O Centro está xestionado e dirixido por Aegis Trust en nome da Comisión Nacional para a Loita Contra o Xenocidio.
Localización O memorial e o centro conmemorativo están en Gisozi, Ruanda, xusto ás aforas do centro de Kigali.
Antecedentes
En abril de 1994, os informes de asasinatos masivos sistemáticos dentro de Ruanda comezaron a filtrarse fóra de Ruanda e a circular por todo o mundo. Pouco se fixo para deter o xenocidio. Para os de fóra, o xenocidio representábase como violencia étnica baseada nas tribos, cos tutsis como vítimas e os hutus como perpetradores. Pode que nunca se saiba con exactitude cantas persoas foron asasinadas, as estimacións varían entre 500.000 e máis dun millón. Acéptase amplamente que o número de persoas asasinadas ronda as 800.000.
Historia No ano 2000, o Concello de Kigali comezou a construír un edificio que acabaría por converterse no Centro Conmemorativo. Aegis foi convidada a converter o centro conmemorativo do xenocidio nunha realidade. O Aegis Trust comezou entón a recompilar datos de todo o mundo para crear as tres exposicións gráficas. O texto das tres imprimiuse en tres idiomas, deseñouse no Reino Unido na sede central de Aegis polo seu equipo de deseño e enviouse a Ruanda para a súa instalación.
Este centro conmemorativo é un dos seis centros principais de Ruanda que conmemoran o xenocidio ruandés. Os outros son o Centro Conmemorativo do Xenocidio de Murambi, o Centro Conmemorativo do Xenocidio de Bisesero e o Centro Conmemorativo do Xenocidio de Ntarama, o Centro Conmemorativo do Xenocidio de Nyamata e o Centro Memorial do Xenocidio en Nyarubuye.Sites mémoriaux du génocide : Nyamata, Murambi, Bisesero et Gisozi, UNESCO, Retrieved 2 de marzo de 2015
Os restos humanos trouxéronse de toda a capital despois de seren deixados na rúa ou lanzados ao río. Están enterrados xuntos en lotes de 100.000. O memorial inaugurouse en 1999.
O centro comezou cando o Concello de Kigali e a Comisión Nacional de Ruanda para a Loita contra o Xenocidio encargaron a unha organización de prevención do xenocidio con sede no Reino Unido chamada Aegis Trust a creación do Centro Memorial do Xenocidio de Kigali. En abril de 2004, no décimo aniversario do xenocidio, inaugurouse o Memorial do Xenocidio de Kigali.
A resposta dos sobreviventes do xenocidio á creación do centro foi inmensa. Na primeira semana, máis de 1.500 sobreviventes visitárono cada día. Nos primeiros tres meses da apertura do centro, visitárono arredor de 60.000 persoas de diversas orixes. Máis de 7.000 destes visitantes eran da comunidade internacional.
Instalacións O centro documenta o xenocidio, pero tamén describe a historia de Ruanda que precedeu ao evento. Tamén se fan comparacións con lugares similares en Alemaña, Xapón, Camboxa e Bosnia. A diferenza dos antigos campos de concentración de Auschwitz Birkenau, o sitio de Ruanda inclúe restos humanos e as ferramentas e armas empregadas na súa destrución.
O piso superior do centro inclúe tres exposicións permanentes, a maior das cales documenta o xenocidio de 1994, o que axuda a contextualizar historicamente o pesadelo de Ruanda. Hai un memorial para nenos, con fotos a tamaño real, acompañadas de detalles íntimos sobre os seus xoguetes favoritos, as súas últimas palabras e a forma en que foron asasinados. Tamén hai unha exposición sobre a historia da violencia xenocida en todo o mundo. O Centro Educativo, os Xardíns Memoriales e o Centro Nacional de Documentación do Xenocidio contribúen a unha homenaxe significativa aos que pereceron e constitúen unha poderosa ferramenta educativa para a próxima xeración.
O Centro Memorial de Kigali é internacional. Trata un tema de importancia internacional, con significado de longo alcance, e está deseñado para atraer e desafiar a unha base internacional de visitantes.
Os proxectos de documentación audiovisual e GPS rexistran e corroboran os testemuños dos sobreviventes e tamén rexistran o proceso do tribunal Gacaca. O Memorial recibiu centos de miles de visitantes. O memorial conclúe con seccións sobre a procura de xustiza a través do tribunal internacional de Arusha, así como dos tribunais Gacaca locais (tribunais tradicionais dirixidos polos anciáns da aldea).
A visita guiada informativa en son (15 dólares) inclúe información sobre a divisiva experiencia colonial en Ruanda e, a medida que avanza a visita, as exposicións fanse cada vez máis impactantes, xa que os visitantes se enfrontan aos crimes que tiveron lugar aquí e aos testemuños en vídeo conmovedores dos sobreviventes.
A comisión do Concello de Kigali foi converter o lugar conmemorativo, onde ata 250.000 vítimas do xenocidio foron enterradas en fosas comúns, nun centro conmemorativo e unha exposición permanente para o beneficio dos sobreviventes e dos mozos. O Aegis Trust xestiona o Memorial do Xenocidio de Kigali e está a desenvolvelo xunto cunha escola de educación.
Notas
Véxase tamén
Outros artigos Patrimonio da Humanidade en Ruanda
Ligazóns externas Páxina oficial Genocide Archive of Rwanda The Aegis Trust Kigali Memorial Centre
Categoría:Patrimonio da Humanidade en Ruanda