100px|dereita Os monarcas de Francia gobernaron desde o establecemento do Reino dos Francos no 486 ata a caída do Segundo Imperio Francés en 1870. A primeira dinastía de reisSullivan, William. Historical causes and effects, from the fall of the Roman empire, 476, to the reformation, 1517. p. 213Grimshaw, William. The history of France from the foundation of the monarchy to the death of Louis XVI. p. 11 foi a merovinxia, que estivo no poder ata o 751,Claudio Rendina & Paul McCusker, The Popes: Histories and Secrets, (New York : 2002), p. 145. seguida da dinastía carolinxia, que gobernou ata o 987 (con algunhas interrupcións). A terceira das dinastías gobernantes foi a capetiana, procedente dos descendentes directos por vía masculina de Hugo Capeto, que gobernou entre o 987 ata 1792 e de novo entre 1814 e 1848. As ramas desta dinastía que gobernaron desde 1328, reciben xeralmente nomes específicos, como Valois (ata 1589) e Borbón (ata 1848).
Coa Casa de Bonaparte e a Restauración dos Borbóns no século XIX, o título pasou a ser coñecido como Rei dos Franceses e Emperador dos Franceses, entre 1814 e 1870.
Ademais dos monarcas indicados máis abaixo, a lista de monarcas británicos desde 1340-60 e 1369-1801 tamén foron pretendentes ao trono de Francia.
Durante un breve período de tempo, isto tivo a súa base nos termos do Tratado de Troyes en 1420, cando Carlos VI de Francia recoñeceu ao seu xenro Henrique V de Inglaterra como rexente e herdeiro. Henrique V finou antes que Carlos VI e polo tanto, Henrique VI de Inglaterra, sucedeu ao seu avó Carlos VI como Rei de Francia. A maior parte do norte de Francia estivo en mans inglesas ata 1435, pero en 1453 os ingleses xa foran expulsados de case toda a zona salvo de Calais, que acabaría volvendo a Francia en 1558. Porén, os monarcas ingleses, e máis tarde os británicos, continuaron reclamando o seu dereito ao trono de Francia ata a creación do Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda en 1801.
Dinastía merovinxia (486-751) Os Merovinxios foron unha dinastía Franco-Salia que gobernou aos Francos arredor de 300 anos na rexión coñecida como Francia en latín, desde mediados do século V. O seu territorio correspondía ao da Galia, así como ao das Provincias romanas de Raetia, Xermania Superior e a parte sur de Xermania. A dinastía merovinxia acadou relevancia histórica con Khilderico I (457-481), fillo de Meroveo, líder dos salios, pero foi Clodoveo I (481-511) o que unificou a Galia baixo o mandato dos merovinxios. {| width=98% class="wikitable" ! width=8% | Imaxe ! width=20% | Nome ! width=7% | Desde ! width=7% | Ata ! width=15% | Morte ! width=16% | Relación co predecesor(es) ! width=13% | Título |- |align="center"|100px |align="center"|Clodoveo I (Clovis I) |align="center" |481 |align="center"|511 |align="center" |Finou por causas naturais aos 46 anos. |Fillo de Khilderico I |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs) |- | colspan="7" | Trala morte de Clodoveo I, o seu reino foi dividido entre os seus catro fillos, que se estableceron en diferentes cidades. O número e extensión das partes do reino variou ao longo dos anos. Clotario I, reunificou o reino. |- |align="center"|100px |align="center"|Teodorico I |align="center"|511 |align="center"|533 ou 534 |align="center"|Finou con 48 anos. |Fillo máis vello de Clodoveo I |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs)en Reims |- |align="center"|100px |align="center"|Teodeberto I |align="center"|533 ou 534 |align="center"|547 ou 548 |align="center"|Morto nun accidente de caza. 47 anos. |Fillo de Teodorico I |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs)en Reims |- |align="center"| |align="center"|Teodebaldo I |align="center"|547 ou 548 |align="center"|555 |align="center"|Finou con 20 anos. |Fillo de Teodeberto I |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs)en Reims |- |align="center"|100px |align="center"|Clodomiro (Chlodomir) |align="center"|511 |align="center"| 25 de xuño de 524 |align="center"|Morto na batalla de Vézeronce con 29 anos. |Segundo fillo (que sobreviviu) de Clodoveo I. |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs)en Orleáns |- |align="center"|100px |align="center"|Childeberto I |align="center"|511 |align="center"|13 de decembro de 558 |align="center"|Finou con 64 anos. |Terceiro fillo (que sobreviviu) de Clodoveo I. |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs)en París |- |align="center"|100px |align="center"|Clotario I o Vello |align="center"|511 |align="center"|29 de novembro de 561 |align="center"|Tiña 64 anos. |Fillo máis novo de Clodoveo I. |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs)en Soisson |- | colspan="7" | Trala morte de Clotario, o reino dividiuse entre os seus catro fillos. As partes do reino variaron ao longo do tempo e desenvolvéronse como tres reinos diferentes. Neustria, con capital Soisson e París, Austrasia, con capital en Metz, e Borgoña, con capital en Orleáns. Clotario II, neto de Clotario I, reunificou o reino. |- |align="center"|100px |align="center"|Cariberto I |align="center"|29 de novembro 561 |align="center"|567 |align="center"|Morreu con 50 anos. |Fillo máis vello de Clotario I. |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs)en París |- |align="center"|100px |align="center"|Gontran I |align="center"|29 de novembro de 561 |align="center"|592 |align="center"|Morreu con 59 anos. |Segundo fillo de Clotario I |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs)en Orleáns |- |align="center"|100px |align="center"|Sixeberto I |align="center"|29 de novembro de 561 |align="center"|575 |align="center"|Asasinado en Vitry-en-Artois, con 40 anos. |Terceiro fillo de Clotario I |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs)en Metz |- |align="center"|100px |align="center"|Khildeberto II |align="center"|575 |align="center"|595 |align="center"|Morreu con 24 anos. |Fillo de Sixeberto I. Fillo adoptivo de Gontrán. |align="center"|Rei dos Francos(Roi des Francs)Rei de Austrasia e (desde 592) de Borgoña. |- |align="center"|100px |align="center"|Teodeberto II |align="center"|595 |align="center"|612 |align="center"|Asasinado con 26 anos. |Fillo máis vello de Khildeberto II. |align="center"|Rei dos Francos(Roi des Francs)Rei de Austrasia |- |align="center"| |align="center"|Teodorico II |align="center"|595 |align="center"|613 |align="center"|Finou con 26 anos. |Fillo máis novo de Khildeberto II. |align="center"|Rei dos Francos(Roi des Francs)Rei de Borgoña (595-613) e de Austrasia (612-613) |- |align="center"| |align="center"|Sixeberto II |align="center"|613 |align="center"|613 |align="center"|Executado aos 11 anos de idade. |Fillo de Teodorico II |align="center"|Rei dos Francos(Roi des Francs)Rei de Borgoña e de Austrasia |- |align="center"|100px |align="center"|Khilperico I |align="center"|29 de novembro de 561 |align="center"|584 |align="center"|Morreu con 45 anos. |Fillo máis novo de Clotario I |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs)en Soisson |- |align="center"|100px |align="center"|Clotario II o Grande, o Mozo |align="center"|584 |align="center"|18 de outubro de 629 |align="center"|Morreu con 45 anos. |Fillo de Khilperico I |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs)en SoissonRei de Neustria (595-639)Rei de Borgoña (613-629)Rei de Austrasia (613-623) |- |colspan="7"|Trala reunificación do reino, Neustria e Borgoña permaneceron baixo o control directo do Rei dos Francos, mentres que Austrasia quedou ao mando dun rei vasalo. Os reis que aparecen a partir deste punto só o foron de Neustria e Borgoña.|- |align="center"|100px |align="center"|Dagoberto I |align="center"|18 de outubro de 629 |align="center"|19 de xaneiro de 639 |align="center"|Morreu con 36 anos. |Fillo de Clotario II |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs) |- |align="center"|100px |align="center"|Clodoveo II o Vago |align="center"|19 de xaneiro de 639 |align="center"|31 de outubro de 657 |align="center"|Morreu con 20 anos. |Fillo do anterior |align="center"|Rei de Neustria e Borgoña (Roi de Neustrie et de Bourgogne) |- |align="center"|100px |align="center"|Clotario III |align="center"|31 de outubro de 657 |align="center"|673 |align="center"|Morreu con 21 anos. |Fillo do anterior |align="center"|Rei de Neustria e Borgoña (Roi de Neustrie et de Bourgogne)Rei de Austrasia(661–662) |- |align="center"|100px |align="center"|Khilperico II |align="center"|673 |align="center"|675 |align="center"|Morreu con 22 anos. |Fillo de Clodoveo II. Irmán de Clotario III. |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs) |- |align="center"|100px |align="center"|Teodorico III |align="center"|675 |align="center"|691 |align="center"|Morreu con 37 anos. |Fillo de Clodoveo II. Irmán de Khilperico II. |align="center"|Rei de Neustria (Roi de Neustrie) Rei dos Francos (Roi des Francs) (687–691) |- |align="center"|100px |align="center"|Clodoveo IV |align="center"|691 |align="center"|695 |align="center"|Morreu con 13 anos. |Fillo do anterior |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs) |- |align="center"|100px |align="center"|Khildeberto III o Xusto |align="center"|695 |align="center"|23 de abril de 711 |align="center"|Morreu con 41 anos. |Fillo de Teodorico III Irmán do anterior |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs) |- |align="center"|100px |align="center"|Dagoberto III |align="center"|23 de abril de 711 |align="center"|715 |align="center"|Morreu con 14 anos. |Fillo do anterior |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs) |- |align="center"|100px |align="center"|Khilperico II (Chilpéric II) |align="center"|715 |align="center"|13 de febreiro de 721 |align="center"|Morreu con 49 anos |Probablemente fillo de Khilderico II |align="center"|Rei de Neustria e Borgoña (Roi de Neustrie et de Bourgogne) Rei dos Francos (Roi des Francs) (719–721) |- |align="center"|100px |align="center"|Teodorico IV |align="center"|721 |align="center"|737 |align="center"|Morreu con 25 anos. |Fillo de Dagoberto III |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs) |- |colspan="7" | Os últimos reis merovinxios, non tiveron realmente o poder político, sendo o Mordomo do Palacio o que gobernaba no seu lugar. Cando Teodorico IV morreu no 737, o Mordomo de Palacio Carlos Martel deixou o trono vacante e continuou gobernando ata a súa propia morte no 741. Os seus fillos Pipino o Breve e Carlomán restauraron brevemente a dinastía merovinxia baixo o mando de Khilderico III no 742. No 751 Pipino depuxou ao rei e proclamouse a si mesmo como monarca.|- |align="center"|100px |align="center"|Khilderico III |align="center"|743 |align="center"|novembro de 751 |align="center"|Morreu con 37 anos. |Fillo de Khilperico |align="center"|Rei dos Francos (Roi des Francs)
Dinastía carolinxia (751-888) A dinastía carolinxia foi unha familia da nobreza franca con orixes nos clans dos Pipínidos e Arnúlfidos do século VII. A familia consolidou o seu poder a finais do século VIII, exercendo cargos como o de mordomo de palacio e dux et princeps Francorum de xeito hereditario e converténdose no verdadeiro poder detrás dos reis merovinxios. No 751, Pipino o Breve, destronou aos merovinxios co consentimento do Papado e a aristocracia e converteuse no Rei dos Francos.