Os brácaros (latín: Bracari) foron un pobo prerromano de cultura castrexa da Gallaecia bracarense que habitaba no noroeste do actual Portugal, entre os río Tâmega e Cávado. A extensión do seu territorio chegaría até o río Douro e acadaría a costa. No seu territorio, por volta do ano -16 construíuse a capital do convento xurídico bracarense, Bracara Augusta.
Seguindo a inscrición epigráfica da Fonte do Ídolo adicada á deusa Nabia e ó deus Tongoenabiagus no nome da cidade de Tongobriga (en Marco de Canaveses), este pobo falaría unha lingua celta.miniatura|Fonte do Ídolo, en Braga.|centro Notas
Véxase tamén Outros artigos Lista de tribos celtas Bibliografía Coutinhas, José Manuel (2006), Aproximação à identidade etno-cultural dos Callaici Bracari, Porto. Queiroga, Francisco (1992), War and Castros, Oxford. Silva, Armando Coelho Ferreira da (1986), A Cultura Castreja no Noroeste de Portugal, Porto.
Ligazóns externas Pobos prerromanos da Península Ibérica (sobre o 200 a.C.).
Categoría:Galaicos Categoría:Pobos prerromanos de Gallaecia