Houdini é o quinto álbum da banda estadounidense de sludge metal Melvins, editado o 21 de setembro de 1993 a través da Atlantic Records. Trátase da estrea do grupo nun grande selo tras publicar os seus anteriores traballos a través do selo independente Boner Records.

Melvins era unha das banda favoritas de Kurt Cobain e co-produciu seis temas do disco xunto co grupo. Cobain tamén toca a guitarra en "Sky Pup" e engadiu percusión en "Spread Eagle Beagle".

O disco conta cunha versión da canción de 1974 de Kiss "Goin' Blind". Os temas "Hooch", "Lizzy" e "Honey Bucket" editáronse como sinxelos cos seus correspondentes vídeos musicais. "Night Goat" é unha regravación parcial dunha canción que a banda editara como sinxelo en 1992.

Antecedentes e gravación O presidente de Atlantic Records, Danny Goldberg, fichou aos Melvins, que non tiñan representante, grazas a unha entusiasta suxestión de Kurt Cobain. Parte do seu contrato lles garantía un control creativo total, xa que ningún representante da discográfica podía entrar no estudio mentres o grupo gravaba o seu traballo, e Atlantic tiña prohibido discutir ou gardar as súas gravacións se non estaban satisfeitos con elas. Houdini foi o primeiro dos tres álbums que gravaron para a compañía.

Kurt Cobain foi aceptado por Melvins como produtor do álbum despois de que un A&R en Atlantic Records, que tamén dirixía a empresa de xestión de Cobain, o suxerise. A pesar de ser acreditado como coprodutor, o alcance da implicación de Cobain no álbum é cuestionable. Andrew Earles, que incluíu a Houdini no seu libro Gimmie Indie Rock (2014), afirmou que Cobain supostamente durmiu durante a maioría das sesións. Jonathan Burnside, un colaborador dos Melvins e enxeñeiro de Houdini, recordou: "Non é doado lembrar a creación do álbum Houdini con Kurt Cobain e os Melvins. Mala comunicación, drogas, especulación das grandes discográficas, rehabilitacións, atrasos no calendario, cambadelas, e descrédito do álbum... foi un álbum do diaño". Falando con Kerrang! en 2008, o guitarrista e vocalista dos Melvins Buzz Osborne, que máis tarde dixo en 2009 que Cobain "non estaba en condicións de producir nada", recordou:"Houdini foi o primeiro álbum que fixemos para Atlantic Records e sen dúbida o noso disco máis vendido, aínda que non tanto para que puidese pagar un anticipo por nun novo Rolls ou algo así! Chegou a todo o maremoto de cousas de Nirvana e estou seguro de que se non fose por iso non teriamos interese por unha gran discográfica. Queriamos facer un disco que non afastase aos nosos seguidores, pero queriamos facer un que nos gustaría facer. Tamén sabiamos que non íamos desempoar un álbum de platino pronto, sabes? Fixemos un montón de sesións con Kurt Cobain [producindo], pero chegou ao punto de que estaba tan descontrolado que basicamente o despedimos e fomos por camiños separados, o que é lamentable, porque creo que sería divertido. Obviamente, esa foi unha pequena instantánea do que acabaría pasando e non gardo moitos bos recordos diso: foi unha traxedia absoluta".Kerrang! , nº 1214, 14 de xuño de 2008. "Treasure Chest. An Intimate Portrait of a Life in Rock. King Buzzo", p. 60Aínda que as notas do álbum indican a Lorax como baixista da banda, ela non parece ter tocado no álbum. Sobre os créditos do baixo, Osborne declarou: "Este álbum é principalmente eu e Dale Crover. Ou toquei eu o baixo ou ben el o fixo en case todo, independentemente do que digan os créditos..."

A portada do álbum é unha ilustración do deseñador gráfico Frank Kozik.

Música e composición Houdini ten un son sludge metal, grunge e doom metal. O crítico de Spin describe o disco como "non precisamente un álbum mainstream accesible no modo 'alternativo', non co seu solo de percusión de dez minutos de son aleatorio, letras beefheartianas murmuradas, cortadas e pegadas e tempos tan lentos que fan que Flipper pareza tan rápido como Slayer."Gold, Jonathan (novembro de 1993). Marks, Craig (ed.). "Melvins: Houdini". Spin. SPIN Media LLC. p. 134 Earles escribiu que o álbum mostra dúas versións diferentes de Melvins: "unha variedade notablemente mellor do doom-metal lento, impío, pesado, aínda que melódico, co que a banda deixara marca en anos anteriores, e un ritmo máis rápido, como un sludge-thrash espeso e estraño impulsado por unha composición pegadiza e inspirada". Patrick Kennedy, de AllMusic, considerou o álbum como un "froito completo" da "destilación xaropea de riffs de Sabbath e do ruidoso anti-punk de Flipper" que se presentou orixinalmente nos seus lanzamentos Eggnog (1991) e Bullhead (1991).

"Pearl Bomb" presenta un ritmo electrónico, cunha percusión que foi comparada cunha máquina de escribir atascada, mentres que "Spread Eagle Beagle" é un "solo de percusión clamoroso". Esta última canción, que consiste unicamente en percusión, foi descrita como unha broma; non chega ao clímax, como "Toad" (1966) de Cream ou "Moby Dick" (1969) de Led Zeppelin, senón que "resoa obstinadamente ata que as distancias entre os golpes de batería medran tanto que é case coma se estiveses escoitando unha parodia de discos da época do CD cuxas cancións extra veñen despois dun longo silencio".

Lanzamento e recepción da crítica

Houdini é o maior éxito comercial dos Melvins. O disco vendeu 110 000 copias e chegou ao número 29 da lista Heatseekers Albums da Billboard. O tema "Honey Bucket", que contou cun video musical, tamén foi emitido pola MTV.

O crítico de AllMusic Patrick Kennedy escribiu: "Coa súa voluminosa produción e determinación de expandir continuamente o seu son independentemente das tendencias musicais, a obra de Melvins comezou a rivalizar, polo menos no papel, coas traxectorias profesionais de Frank Zappa e Neil Young". Jonathan Gold de Spin afirmou: "Algunhas seccións están gravadas tan forte que a distorsión da guitarra literalmente rómpese en ruído branco nos teus altofalantes; outras cancións, os éxitos, son melodías clásicas dos Melvins, o que significa que farán preguntarte se as pilas do teu radiocasete estanse esgotando". Greg Kot de Chicago Tribune escribiu que o álbum "demostra que o contrato cunha grande discográfica non os diluíu nin un pouco, aínda que o seu golpe king-size soa máis claro e contundente".

Legado miniatura|250x250px|Melvins no Primavera Sound 2007 interpretando Houdini na súa totalidade Treblezine nomeou a Houdini como un dos "10 álbums esenciais de Sludge Metal" e como un dos "30 mellores álbums de grunge". Diffuser.fm situouno no número 10 da súa lista dos "10 mellores álbums de grunge". A canción "Hooch" está clasificada como unha das mellores cancións da década por Pitchfork no libro The Pitchfork 500: Our Guide to the Greatest Songs from Punk to the Present.

No ano 2005 o álbum foi interpretado ao vivo na súa totalidade como parte da serie de concertos Don't Look Back organizados por All Tomorrow's Parties. Nos seguntes anos tamén interpretaron o álbum noutras ocasións, como no festival Primavera Sound en 2007 e na xira do 25 aniversario da banda en 2009.

O batería de Mastodon Brann Dailor listou ao álbum como unha influencia.

O álbum estivo en gran parte esgotado en vinilo dende a década dos 90 e foi reeditado en 2016 a través de Third Man Records.

Listaxe de cancións Todos os temas compostos polos Melvins agás onde se indique.

As copias en vinilo inclúen unha versión de "Rocket Reducer No. 62 (Rama Lama Fa Fa Fa)", de MC5, en vez de "Spread Eagle Beagle". Unha edición xaponesa en CD (AMCY-625) tamén contén "Rocket Reducer No. 62 (Rama Lama Fa Fa Fa)" como corte 14 ao final do disco, aparecendo despois de "Spread Eagle Beagle".

Persoal Melvins

Buzz Osborne - guitarra, voces, baixo, produción, mestura, gravación Dale Crover - batería, voces, baixo, produción, mestura, gravación Lorax - baixo (acreditada pero non gravou)

Persoal adicional

Bill Bartell - baixo, guitarra solista (4) Billy Anderson - baixo (6, 10); gravación (2-6, 8, 10–12), mestura (3-6, 10, 11) Kurt Cobain - guitarra (8), percusión (13); produción (1, 7-9, 12, 13), mestura (1, 7) Al Smith - percusión adicional (13) Mike Supple - percusión adicional (13)

Produción

Jonathan Burnside - gravación (1, 2, 7-9, 12 e 13) Tom Doty - asistente de gravación (1, 7) Garth Richardson - mestura (3-6, 9, 10, 13), produción (6, 10) Joe Marquez - asistente de gravación (3–6, 9, 10, 13) Wolf Kessler - asistente de gravación (6, 9, 10, 13) Lou Oribin - gravación (8, 12) Barrett Jones - gravación, mestura (11) Don Lewis - foto da banda Frank Kozik - dirección artística, ilustración Valerie Wagner - dirección artística, deseño Stephen Marcussen - masterización

Notas

Categoría:Álbums de The Melvins Categoría:Álbums musicais de 1993 Categoría:Álbums de Atlantic Records